Zijn zelfzekerheid en woordenvloed lijken die van een Amerikaanse rapper. Het wonderkind van het Belgische voetbal heeft de smalle schouders van een student, maar een charisma dat hem vanaf het begin van het interview onvermijdelijk in de dominante positie plaatst. 'Dat is een goeie vraag', werpt hij soms toe voor hij zijn antwoord geeft, alsof hij goeie punten uitdeelt tijdens een gesprek waarin hij de woorden aan een hallucinant tempo aaneenrijgt. Ja, Charly Musonda Junior is er één uit duizend.
...

Zijn zelfzekerheid en woordenvloed lijken die van een Amerikaanse rapper. Het wonderkind van het Belgische voetbal heeft de smalle schouders van een student, maar een charisma dat hem vanaf het begin van het interview onvermijdelijk in de dominante positie plaatst. 'Dat is een goeie vraag', werpt hij soms toe voor hij zijn antwoord geeft, alsof hij goeie punten uitdeelt tijdens een gesprek waarin hij de woorden aan een hallucinant tempo aaneenrijgt. Ja, Charly Musonda Junior is er één uit duizend. CHARLY MUSONDA JUNIOR: 'Ik heb nog gedacht: ben ik niet te laat uit België weggegaan? Want je leert meer daar waar je naartoe zult gaan dan waar je bent. In Chelsea heb ik zelfs zonder te kunnen spelen enorm veel geleerd. Ik wist dat ik bij mijn profdebuut onmiddellijk klaar zou zijn om in een competitie als de Liga te spelen. Ik was zeker dat ik dankzij die opleiding bij om het even welke club ter wereld zou kunnen spelen. Dus nee, ik heb nooit spijt gehad, want was ik eerder vertrokken, dan had ik misschien niet hetzelfde effect gehad als nu bij mijn aankomst in Betis. Alles is gelopen zoals het moest.' MUSONDA: 'Nee, nooit.' MUSONDA: 'Natuurlijk. Ik heb grote plannen voor mijn voetbalcarrière. Zo ben ik: je moet weten wat je doet. Soms zijn de resultaten niet wat je verwachtte, maar dat belet je niet om een visie te hebben over waar je wil komen en wanneer het zover zal zijn. Veel mensen stellen vragen over mijn statuut: het feit dat ik nog steeds geen titularis ben... Maar in mijn hoofd ben ik aan het bijleren en dat is wat ik op deze leeftijd wou: ervaring opdoen in een grote competitie, niets meer. Niet speciaal in de basis staan, dat is een extraatje voor mij.' MUSONDA: 'Da's juist. Maar kijk, ieder fenomeen is anders. Vandaar misschien ook dat ik mijn eigen legende ga creëren. Omdat ik begonnen ben op mijn negentiende, en ik ben zeker dat ik een heel grote carrière zal hebben. En later zullen zij die zich op hun negentiende in mijn situatie bevinden zeggen: 'Luister, misschien moeten we geduld oefenen.' Want ik kan je verzekeren: was ik op mijn zestiende in het voetbal begonnen, dan zou ik nu een fenomeen zijn, maar niet meteen een fenomeen op Liganiveau. Spelers die in zo'n grote competitie doorbreken op zestien à zeventien jaar, zijn echt grote uitzonderingen. Met mijn speelstijl, de manier waarop ik gegroeid ben en het niveau waarop ik wou doorbreken, wist ik heel goed dat het eerder op achttien of negentien jaar zou zijn. Het was negentien, en ik ben begonnen in een heel grote competitie. Als ik zie waar ik nu sta, ben ik heel tevreden.' MUSONDA: 'De mensen zeggen graag: 'Was je gebleven, dan had je meteen gespeeld, op je zeventiende de Champions League.' Oké, rechtstreeks naar de eerste ploeg gaan en de Champions League spelen, dat is goed, omdat je tegen de groten speelt. Maar is dat goed voor mijn persoonlijke ontwikkeling? Ik weet het niet. Want bij Chelsea trainde ik met profs die hun stempel drukken op wereldbekers, die tien jaar op het hoogste niveau speelden, die in de Premier League spelen. Ik wist dus heel goed: als ik op training met spelers van wereldklasse kan spelen, zal ik bij mijn profdebuut klaar zijn.' MUSONDA: 'Uiteraard, dat is ook waar het vertrouwen van komt.' MUSONDA: 'Terry is met name een speler die veel naar de jeugdwedstrijden keek. Hij houdt trouwens nog altijd contact met mij en met andere jonge spelers, omdat hij zelf van de club komt. Hij gaf mij altijd de raad vertrouwen te blijven hebben. Hij zei dat ik door met hen te trainen klaar zou zijn om mijn speelstijl gelijk waar in de praktijk te brengen. Als een speler als Terry je dat zegt, of als je op training tegenover een verdediger als Kurt Zouma staat, die uit de Franse competitie komt, dan krijg je direct zelfvertrouwen.' MUSONDA: 'Toen ik met voetbal begon, was dat met mijn twee broers, en aangezien we ieder voor zich speelden, begon ik onmiddellijk te dribbelen. En daarna, eenmaal op het veld, probeerde ik hetzelfde te doen en gaandeweg werd dat mijn speelstijl. Ik amuseer me echt op het veld als ik zo speel, ik ben niet van plan dat te veranderen.' MUSONDA: 'Voetbal is een mooie sport, je komt kijken om plezier te beleven. Ik ben blij als ik gevoelens kan opwekken bij het publiek en bij de jeugd. Ik wil hen tonen dat ze hun eigen speelstijl moeten hebben om zich in het profvoetbal te laten gelden.' MUSONDA: 'Ik denk dat dat voor iedereen geldt. Als je beheerst wat je doet, vind je het zelf eenvoudig. Je mag niet veranderen wie je bent, een ander spel spelen dan het jouwe. Als je dat doet, komen er problemen van.' MUSONDA: 'Dat is iets weldoordachts, ja. Na de training probeer ik bewegingen uit die ik soms de dag zelf uitvind, omdat je creatief moet proberen te zijn, een nieuwe beweging moet vinden om niet altijd voorspelbaar te zijn.' MUSONDA: 'Dat ga ik niet verklappen, of anders zullen alle verdedigers te weten komen wat het is.' MUSONDA: 'Er bestaat er zo één. Ik bewaar die voor een groot moment.' MUSONDA: 'Het is maar voetbal. Ik heb in mijn leven veel meer spanning gehad met andere zaken. Zoals met de school, als ik mijn huiswerk 's nachts nog moest maken omdat ik het niet had willen maken. Of naar de tandarts gaan. Dat is stress voor mij. Omdat dat dingen zijn die ik niet onder controle heb. Voetballen, eerlijk gezegd... Je speelt, er is veel publiek, de mensen zijn blij, iedereen komt om spektakel te zien en jij bent er om dat te bieden. Maar het is niet stresserend omdat je het al vanaf het begin doet. Die bewegingen deed je al op straat, op training... Dus nee, er is nooit druk.' MUSONDA: 'Mijn visie is eenvoudig: als je de eerste beweging mist, doe ze nog eens over. En nog eens en nog eens en nog eens. En op een bepaald moment komt het wel goed.' MUSONDA: 'Alle trainers zullen dat opdragen. Maar soms zullen ze ook verrast zijn door wat je doet. Eenmaal als de coach ziet dat je vertrouwen wint en zo speelt omdat dat is wie je bent, zal hij je vrij laten, want dat is creativiteit. Vaak maken creatieve spelers fouten, maar telkens als ze de bal hebben, proberen ze iets te doen voor de ploeg.' MUSONDA: 'Omdat ik graag wil winnen. En om te winnen moet een aanvallende speler de bal hebben. Als je hem niet hebt, kan je geen technische bewegingen maken, kan je niets doen ontstaan. Om openingen te creëren in een defensie, moet je de bal hebben. Om mijn ploeg te doen winnen, moet ik de bal hebben. Dat zit in mij.' MUSONDA: 'Natuurlijk! Vandaar ook dat ik vanaf het eerste contact met een club in de Liga meteen tegen mezelf zei: 'Ga maar.' Zelfs al wist ik niet dat ik onmiddellijk in de basis zou beginnen. Ik dacht eerst dat ik de kans zou krijgen om te leren, te spelen volgens een specifieke stijl die ik leuk zou vinden. Dus ja, ik hou erg van Spanje, ik ben er heel tevreden. Maar in mijn hoofd zou ik graag ooit in Engeland spelen. Dat is een droom voor mij, want van kleins af kijk ik veel naar de Premier League en ik zou graag een impact hebben op die competitie, in een grote club, ook al is het een andere stijl.' MUSONDA: 'Ik kijk niet naar die spelers met het idee dat ik zo moet worden. Er is geen kloof. Ieder zijn carrière, ieder creëert zijn eigen legende. Het belangrijkste is dat men achteraf zegt: 'Kijk, van negentien tot dertig jaar heeft hij die carrière gemaakt.' Dat is waar ik naar kijk. Ik ga niet naar Neymar kijken en tegen mezelf zeggen dat ik volgende week hetzelfde zal doen als hij. Dat is niet mogelijk, om allerlei redenen: de leeftijd, het aantal gespeelde wedstrijden, het feit dat hij bij Barcelona zit waar ze elk jaar de tripel spelen...' MUSONDA: 'Alles hangt af van de manier waarop de mensen over je denken. Neem nu Zinédine Zidane: hij is een voetballegende, maar scoorde nooit vijftig goals per jaar. Ik kreeg een statistiek te zien en daaruit bleek dat zelfs James Rodríguez meer doelpunten maakte dan Zidane. Gaan we nu beweren dat Zidane minder een legende is dan Rodríguez? Nee. Je moet niet het veld opgaan met het idee: 'Weet je wat, zelfs al speel ik een slechte match, ik zal proberen te scoren.' Want na verloop van tijd is het belangrijkste je speelwijze, waarmee je je ploeg helpt, zelfs al scoor je niet. Daarna komen de goals. Ik ben niet bezeten van cijfers, omdat ik heel goed weet dat spelers als Zidane of Ronaldinho hun stempel op het voetbal hebben gedrukt als teamspelers die dertien of veertien goals per seizoen scoorden.' MUSONDA: 'Absoluut. Als ik groter was geweest, fysiek sterker, zou ik zeker niet zo'n spelinzicht hebben. Hoeveel kleine types met veel spelinzicht spelen er tegenwoordig niet voorin, zoals Messi of Neymar? Met zo'n gestalte leer je sneller na te denken dan de rest, want als je in duel gaat met een grotere en sterkere speler, is het moeilijk. Ik heb moeten leren sneller te zijn en uiteindelijk was dat een grote hulp.' MUSONDA: 'In het voetbal moet je dat zijn. Je kunt niet de speelstijl hebben die ik heb en jezelf in twijfel trekken zodra iemand iets tegen jou zegt. Zeker zijn van wat je doet, dat is de basis. Ik mag geen speler worden die de bal in één tijd wegspeelt omdat zijn eerste dribbel niet lukte. Als het is om niet te doen wat ik kan, heeft het geen zin dat ik voetbal speel.' MUSONDA: 'Ik zit in een leerfase. En ik denk dat ik op mijn huidige leeftijd voor de ploeg het efficiëntst kan zijn op de flanken. Vooral bij Betis, dat niet al zijn wedstrijden domineert zoals Barcelona dat kan. Maar in de toekomst zie ik mezelf zeker wel centraal spelen.' MUSONDA: 'Nee, het ideale scenario is gewoon het WK spelen ... en winnen.' MUSONDA: 'Nee. (lacht) De rest, kapitein of geen kapitein, goal of geen goal, Gouden Bal of geen Gouden Bal ... Dat hangt allemaal af van het jaar, van het scenario.' MUSONDA: 'Nee, want het is een ploegsport. Als je het veld opgaat om een individuele trofee te winnen, ga dan een individuele sport beoefenen. Als je liever topschutter wilt worden dan de titel te pakken, betekent dat dat je geen ploegspeler bent. Dat ik naar het WK wil, is niet om de beste speler van het toernooi te worden, maar om België te helpen iets groots te presteren. Mijn droom is geen goal of kapiteinsband, maar gewoon het WK winnen.' DOOR THOMAS BRICMONT EN GUILLAUME GAUTIER - FOTO'S BELGAIMAGE'In voetbal is er nooit druk. Naar de tandarts gaan, dát is stress voor mij.' - CHARLY MUSONDA JUNIOR 'Ik ben niet bezeten van cijfers, omdat ik heel goed weet dat spelers als Zidane of Ronaldinho hun stempel op het voetbal hebben gedrukt als teamspelers.' - CHARLY MUSONDA JUNIOR 'De Gouden Bal? Als je het veld opgaat om een individuele trofee te winnen, ga dan een individuele sport beoefenen.' - CHARLY MUSONDA JUNIOR