K roop je vroeger, toen je klein was, vaak bij je ouders in bed?"Enkel als ik ziek was. Dan mocht ik tussen hen in, waar ik dan in slaap viel en dan lieten ze me liggen. En soms sloop ik op zondagochtend ook wel eens naar de plaats van de mama, als die al was opgestaan. Maar veel slapen was er dan niet meer bij, ik pestte dan eerder mijn vader wat, of we vochten.

"Voor pakweg een simpel onweer stond ik niet op hun deur te bonken. Ik was al van klein af heel zelfstandig. Dat ligt een beetje in mijn karakter. Broers of zussen heb ik niet, wat dat nog versterkt. Ik heb me altijd alleen moeten bezighouden."
...

"Voor pakweg een simpel onweer stond ik niet op hun deur te bonken. Ik was al van klein af heel zelfstandig. Dat ligt een beetje in mijn karakter. Broers of zussen heb ik niet, wat dat nog versterkt. Ik heb me altijd alleen moeten bezighouden." "Je hebt mooie parken, maar ik zou durven kiezen voor het bos van Laarbeek. Rustig en gezellig." "Ik vrees dat ik niet zo romantisch ingesteld ben." " Jessica Simpson. Ik val op blond." " Schattie. Maar ze heet eigenlijk Sarah." "Dat moet er een van Hitbox zijn. Daarbij had je wel regelmatig een schijfje met veel slechte nummers op. Ik kocht die vroeger vaak, dat was in de mode. Maar als ik er nu af en toe nog eens een uit die stapel grijp en beluister, vraag ik me soms af wat me toen bezielde." " Bart Van Zundert, die naast mij zit in de kleedkamer. Hij heeft boxershorts die heel simpel zijn, niet te veel details, meestal in één kleur. Soms is het flashy, fluogroen bijvoorbeeld. Moet kunnen." "Ik zou wel eens graag naar een gebied gaan waar een tsunami is gepasseerd, of een orkaan. Kijken hoe alles er dan bij ligt. Het blijft moeilijk te geloven als je dat niet in het echt ziet. Die beelden passeren wel op tv, maar het is toch anders als je daar midden in staat, denk ik. Dan is het volgens mij makkelijker om je voor te stellen wat de mensen daar overkomen is." "Toen ik veertien à vijftien jaar was, stond ik bij mijn toenmalige ploeg, RWDM, langs de lijn bij een wedstrijd. Ik mocht niet spelen, omdat ik geblesseerd was. Heel geconcentreerd keek ik toe en moedigde ik mijn ploegmakkers aan. Ik raakte zo bezeten door die wedstrijd dat ik onbewust begon te prutsen aan het enige reclamepaneel dat rond dat veld stond. Puur van de stress was ik, zonder het te weten, de stickers die erop hingen aan het lostrekken. Bij het laatste fluitsignaal hing er niks meer op dat bord, en dat heb ik achteraf geweten, want ze hebben mijn vader de rekening gestuurd. "Als je op het veld staat, kan je zelf nog iets veranderen aan de situatie, maar als je niet mag spelen ... Dan ben ik echt een zenuwpees, een vulkaan binnenin." "In Gran Canaria, op vakantie. Ik keek stomweg en puur toevallig een beetje over het balkon, naar rechts. Ik zag het voor mij gebeuren." "Ik heb me vlug omgedraaid, was toch wel geschrokken." " Spinaziestoemp met braadworst. Dat eet ik zó graag. Maar ik zal mijn ma dan wel bellen om te smeken of ze het komt klaarmaken. Of ik vraag haar dat ze mijn vriendin toont hoe het moet." "Ik rijd daar bijna nooit mee. Ook toen ik pas mijn rijbewijs had, deed ik dat niet, ik had snel een eigen wagentje. Maar ik durfde als kind regelmatig de ruitenwissers eens omhoog zetten en de spiegels inklappen. En ik goot ook wel eens melk over de auto van mijn pa, over het dak en de ruiten. Daar kon die niet mee lachen." "Dat contrasteerde mooi met die zwarte auto." S KRISTOF DE RYCK