Door zijn postuur en zijn halflang haar wordt Sebastiaan Bornauw nu al vergeleken met zijn zaakwaarnemer Daniel Van Buyten. Ook Bornauw werd in eigen land bekritiseerd en wordt tegelijk aanbeden in Duitsland.
...

Door zijn postuur en zijn halflang haar wordt Sebastiaan Bornauw nu al vergeleken met zijn zaakwaarnemer Daniel Van Buyten. Ook Bornauw werd in eigen land bekritiseerd en wordt tegelijk aanbeden in Duitsland. In de Bundesliga werd de lockdown lichtjes versoepeld - sinds 6 april mogen de trainingen hervat worden in kleine groepjes - maar Bornauw heeft tijd zat om een balans te maken van zijn seizoen. Laten we beginnen met een onvermijdelijke vraag: hoe ga jij om met de lockdown? SEBASTIAAN BORNAUW: 'Ik ben in Keulen gebleven, maar ik heb niet stilgezeten. Zes dagen op zeven moesten we een loopprogramma volgen, soms aangevuld met krachttrainingen. Maar bon, ik ben voetballer, geen marathonloper of gewichtheffer. Uiteraard begon ik snel heimwee te krijgen naar de bal, naar het spelletje zelf.' De meningen zijn overwegend positief over je eerste seizoen in de Bundesliga. Maak jij nu eens de balans op. BORNAUW: 'Ik droomde van een snelle aanpassing en dat is uitgekomen. Ik wil niet verwaand overkomen, maar ik dacht dat het moeilijker zou zijn. Nooit had ik mij kunnen inbeelden dat ik zo rap mijn plaats zou hebben in de Bundesliga. Ik had niet verwacht dat ik op mijn 22e vijf keer zou scoren en in geen tijd titularis zou worden. Het is bevredigend om een rol van betekenis te kunnen spelen in een van de beste competities ter wereld, maar ik weet dat er er nog veel werk is. Sneller een situatie inschatten, de opbouw verzorgen, meer opkomen met de bal aan de voet. En nog efficiënter zijn voor doel - dat klinkt paradoxaal aangezien ik al veel gescoord heb - want soms mis ik een kans omdat ik te euforisch ben. Tegen Frankfurt bijvoorbeeld maakte ik een mooie schijnbeweging waarmee ik uit de dekking kon komen. Ik stond in de kleine rechthoek en toen ik moest afdrukken, trapte ik de bal vol richting cornervlag. Mocht ik kalm gebleven zijn, had ik gemakkelijk kunnen scoren. Dat is het overduidelijke bewijs dat ik nog veel werkpunten heb.' Bij Anderlecht was je niet meer zeker van een basisplaats. Kreeg je bij FC Köln wel de garantie dat je genoeg speelminuten zou krijgen? BORNAUW: 'In voetbal krijg je geen garanties. Ik wist dat Köln een grote inspanning had gedaan om mij over te nemen van Anderlecht ( 6 miljoen euro, nvdr). Dat wil zeggen dat ze echt op je rekenen. Desondanks had ik mezelf twee maanden de tijd gegeven om een plek in het elftal af te dwingen. Uiteindelijk duurde het twee weken voor ik in de ploeg stond. Tegen Dortmund deed ik het goed en ik ben er niet meer uitgegaan. Die match heeft mij gelanceerd.' Jouw eerste weken waren niet gemakkelijk. Er was onder andere de 4-0 op Bayern, gevolgd door een 0-4-thuisnederlaag tegen Hertha. Heb je nooit schrik gehad dat de stap te groot was? BORNAUW: 'Neen, want ik wist dat ik perfect geschikt was voor het Duitse voetbal. Ik had wat tijd nodig om te wennen aan de competitie. Dat kan ook niet anders. In mijn eerste match tegen Dortmund stond ik tegenover Paco Alcácer, die met doelgerichte balcontroles meteen liet voelen dat de standaard hier hoger ligt. Alles gaat hier veel sneller. Twee maanden geleden speelden we thuis tegen Bayern ( 1-4, nvdr) en tijdens het eerste halfuur leek het alsof we niet op het veld stonden. Ze verstikten ons. Op dit niveau weten spelers altijd waar de ruimtes liggen, je zult nooit twee spelers zien die zich in dezelfde zone bevinden. Ik vind dat indrukwekkend. Zelfs van Thomas Müller, die mij op tv nooit overdonderd had, kreeg ik een shock. In het echt is dat een machine. Hij voert de juiste looplijnen uit, duikt goed de ruimtes in, vraagt op het gepaste moment de bal. En wat te zeggen van Jadon Sancho en Robert Lewandowski... Die sloft al eens tien minuten rond, zakt af naar positie 6, geeft de indruk helemaal niet in de match te zitten en slaat dan toe op een halve kans. Zijn positiespel voor doel is ongelooflijk.' De club is zo tevreden over je prestaties dat je volgend seizoen benoemd zou worden tot aanvoerder. Klopt dat? BORNAUW: 'Het is maar een gerucht. Jonas Hector blijft allicht aanvoerder. Die man is in Keulen een legende, hij telt bijna vijftig caps. Voor mij moet de kleedkamer altijd bepalen wie captain is. Als de groep unaniem voor mij kiest als hun toekomstige aanvoerder dan is dat voor mij oké, maar ik bedank voor een beslissing die van bovenaf wordt opgelegd.' Had je vorige zomer ook maar een moment gedacht dat je avontuur bij Anderlecht erop zou zitten? BORNAUW: 'Geen seconde. Ik mijn hoofd had ik al uitgemaakt dat ik het seizoen zou uitdoen bij Anderlecht. Köln is zich beginnen te manifesteren tijdens het EK U21 en het is direct concreet geworden.' Op het vertrouwen van Kompany was je toen al weken aan 't wachten. Heeft dat de doorslag gegeven in je keuze om naar de Bundesliga te trekken? BORNAUW: 'Ik zou hoe dan ook vertrokken zijn. Ik heb altijd in de Premier League of in de Bundesliga willen voetballen. Ik kon deze kans dus niet laten schieten. Spelen in volle stadions met 50.000 toeschouwers is gewoon waanzinnig. Het is bijna onmogelijk om aan een abonnement te geraken - zelfs voor ons spelers is het moeilijk om plaatsen te bemachtigen voor de familie. Abonnementen worden doorgegeven van generatie op generatie en er zijn wachttijden van tien jaar. Dat het nog een echte familieclub is, is mooi meegenomen.'Flashback naar 19 mei van vorig jaar, toen de komst van Vincent Kompany werd aangekondigd op de dag van de beslissende play-offmatch tegen Gent. Hoe werd dat nieuws onthaald? BORNAUW: 'De context was speciaal. Ik moet toegeven dat we erg geschrokken waren. Enerzijds vonden we het super dat Vincent Kompany terugkeerde, anderzijds zat de timing echt niet goed. We werden drie uur voor de aftrap, toen we op de bus zaten, op de hoogte gebracht. Tot dan hadden we vooral geruchten gehoord, maar niemand hechtte er veel geloof aan.' Hoe heeft de spelersgroep de eerste weken van Kompany als speler-trainer beleefd? BORNAUW: 'Het was delicaat, aangezien we niet wisten wat zijn rol precies was. Zou hij tegelijk speler en trainer zijn? Op de lange termijn was dat niet houdbaar. Vooral voor mij was het vervelend, want ik stond naast mijn trainer te voetballen. Op het veld moet alles heel snel gaan en je hebt dus geen tijd om twee keer na te denken voor je iets zegt. Je roept dingen zoals: 'Hé, waar ben je mee bezig!' De scheldwoorden vliegen soms in het rond. Als de coach naast jou staat, moet je beleefd blijven en dat was niet evident. Kompany maakte deel uit van de groep, maar het was toch lastiger om een normale relatie met hem op te bouwen.' De overstap van Kompany naar Anderlecht en de huur van Philippe Sandler had gevolgen voor jou. Wat was het officiële discours naar jou toe? BORNAUW: 'De club had als opzet om Philippe Sandler en mij met elkaar te laten concurreren. Met Kompany heb ik voor mijn vertrek alleszins geen echt gesprek gehad over mijn positie in de ploeg. Ik kan wel het volgende zeggen: hij werkte graag met mij en hij wilde mij bij Anderlecht houden. Maar hij begreep ook dat ik deze opportuniteit niet mocht weigeren. Hij zei: ' Als trainer van Anderlecht wil ik dat je blijft. Als vriend zeg ik: ga ervoor.' Die woorden hebben mij deugd gedaan.' Was dat voor of na de fameuze match tegen Oostende die Anderlecht op de eerste speeldag verloor? BORNAUW: ( denkt na) 'Dat was erna. Maar ik had voor de match al de knoop doorgehakt. Ik heb er wel spijt van dat ik vertrokken ben na een slechte wedstrijd.' Kompany blijft maar hetzelfde herhalen: 'Trust the process!' Ondanks de slechte resultaten werd er gehamerd op de voortzetting van de methode van Pep Guardiola. Hoe vertaalde zich dat tijdens de voorbereiding in de zomer? BORNAUW: 'Ik ben er niet zeker van of het model van Barcelona of Manchester City op de korte termijn werkelijk gekopieerd kan worden bij Anderlecht. Bij Ajax wordt de manier van voetballen van jongs af aangeleerd en dan kan het misschien lukken. Maar op twee of drie maanden tijd zo'n systeem in elkaar steken met spelers die niet allemaal het DNA van de club hebben? Dat lijkt mij moeilijk. Op Neerpede worden spelers tot hun dertiende of veertiende opgeleid in een systeem met drie verdedigers in een platte 3-4-3. Dus één centrale verdediger en twee backs. Meer komt er niet bij kijken. Van ons werd verwacht dat we na de zomermaanden het spel van Guardiola zouden beheersen. Het onderrichten bij City, aan de beste spelers van de wereld die alles sneller zien dan de rest, is één ding. Maar het is niet elke voetballer gegeven om een bal te controleren die in volle snelheid ter hoogte van het scheenbeen komt. En uiteindelijk was het niet eens een kwestie van techniek, het tactische gedeelte speelde ons vooral parten. In het voetbal van Guardiola moet je veel bewegen - vraag eens aan Sieben Dewaele wat hij allemaal moest doen in balbezit - maar er was ook al de rest. De middenvelders die naar binnen moeten komen, de flankspelers die bepaalde verplaatsingen moeten maken, het respecteren van de zones, enzovoort. Het zag er allemaal heel complex uit, maar we stelden ons daar niet te veel vragen bij. We geloofden er echt in. Geef Kompany nog een beetje tijd en ik ben ervan overtuigd dat het zal lukken.' Hein Vanhaezebrouck heeft ook geprobeerd om het spel van Anderlecht te moderniseren en hij was de trainer die jou in juli 2018 lanceerde. Wat onthoud je van je eerste seizoen bij Anderlecht? BORNAUW: 'Het was een bijzonder seizoen, van in het begin eigenlijk. Het meest markante vond ik dat we in de voorbereiding geen enkele match verloren hebben. Het gebeurde soms dat we na een training compleet uitgeput aan een oefenmatch moesten beginnen en die toch wonnen. We klopten zelfs Ajax, dat enkel Frenkie de Jong en Matthijs de Ligt moest missen. Na twee competitiematchen hadden we al negen keer gescoord en na vier matchen schreven de media dat de kampioen al bekend was. Wij waren euforisch. Niet veel later verloren we op het veld van Club Brugge en toen is alles ingestort. Ik heb er nog altijd geen uitleg voor gezien onze seizoensstart. Ik denk dat we gewoonweg kwaliteit tekortkwamen en dat onze gebreken een tijdlang gemaskeerd werden door de goede resultaten. Voor mij was de situatie frustrerend, maar het heeft mij geholpen om te groeien in mijn rol van leider. Er was geen echte leidersfiguur in de kleedkamer en ik heb dus nieuwe eigenschappen moeten ontwikkelen. De zware momenten die ik bij Anderlecht beleefd heb, komen mij nu in Duitsland van pas.' Bij Anderlecht heb je naast Fred Rutten ook Karim Belhocine als trainer gehad. Zoals veel spelers was je blijkbaar close met Belhocine. Hoe slaagt hij erin om zo'n hechte band te creëren met zijn spelers? BORNAUW: 'We hadden inderdaad een zeer aparte relatie. Je hebt nu eenmaal een andere band met de T2 dan met de T1. Omdat Karim assistent was van Vanhaezebrouck en vervolgens van Rutten, stond hij heel dicht bij de groep. Hij maakte bijna deel uit van groep. En dat werd fel gerespecteerd en geapprecieerd. Wanneer Karim merkt dat iemand er alles aan doet om vooruit te komen, dan zal hij voor die persoon vechten. Onder Rutten voelde ik me klaar om opnieuw te spelen na mijn blessure, maar ik had de winterstage gemist. Rutten wist niet veel over mij, daardoor rekende hij niet op mij, en Karim heeft moeten vechten opdat ik een kans zou krijgen. Uiteindelijk ben ik met zijn hulp in de ploeg gekomen. Wat hij met mij deed, zet hij nu ook in de praktijk om bij Charleroi. Ik ben echt blij dat hij het daar goed doet.'