In taverne The Green Park, recht tegenover het Anderlechtstadion, evalueren supporters de Europese kwalificatie ten koste van Bordeaux en wikken en wegen ze Panathinaikos, in februari de volgende tegenstander in de Uefabeker . Aan een tafeltje zit ook Hugo Broos, de trainer, te lunchen. Ook Gilles De Bilde heeft er afgesproken, met Tom Boskamp, zoon van Jan. Tom heeft twee grote zakken met boeken voor zijn vader bij zich. De Bilde zal immers tijdens de eindejaarsvakantie zijn vroegere trainer opzoeken in Dubai, waar die door zijn club op non-actief is gesteld en de tijd doodt met lezen en strandliggen.
...

In taverne The Green Park, recht tegenover het Anderlechtstadion, evalueren supporters de Europese kwalificatie ten koste van Bordeaux en wikken en wegen ze Panathinaikos, in februari de volgende tegenstander in de Uefabeker . Aan een tafeltje zit ook Hugo Broos, de trainer, te lunchen. Ook Gilles De Bilde heeft er afgesproken, met Tom Boskamp, zoon van Jan. Tom heeft twee grote zakken met boeken voor zijn vader bij zich. De Bilde zal immers tijdens de eindejaarsvakantie zijn vroegere trainer opzoeken in Dubai, waar die door zijn club op non-actief is gesteld en de tijd doodt met lezen en strandliggen. Tom, account-manager, kan het niet wegsteken dat hij de zoon van zijn vader is. Zelfde lach, stilaan ook zelfde figuur. We schuiven samen aan tafel. De Bilde laat weten dat hij nog een andere vriend, Geert Van Nieulandt, verwacht. Met hem wilde Jan Boskamp ooit voor 3 miljoen frank Molenbeek overnemen, maar dat was uiteindelijk niet meer dan een geintje. Wat bedoeld was als een eindejaarsinterview, draait uit op een soms lacherige, chaotische discussie, zodat De Bilde zich genoodzaakt voelt een waarschuwende toon aan te slaan tegenover de interviewer : "Let verdorie goed op wie je wat laat zeggen, want anders krijg ík nog op mijn kop."Gilles De Bilde : Neen, waarom ? De Bilde : Amai, het gaat snel. Niet te geloven. Jullie zijn goed geïnformeerd. Beter dan ik. Tom Boskamp : Is dat niet wat weinig, voor een speler met jouw kwaliteiten ? De Bilde : Ik ga, op dit moment, alleen naar Dubai voor vakantie. De Bilde : Helemaal niet. Ik zit niet graag in de kou, dus ga ik in de winterstop vier dagen naar Spanje en een week naar Dubai. Meer hoef je er niet achter te zoeken. De Bilde : De terugronde van vorig seizoen vond ik goed, ( grijnst) de zomervakantie nog beter. In de voorbereiding draaide het niet, speelde ik weinig. Maar op het eind, tegen Everton, stond ik ineens in de ploeg. Dat ging goed en achteraf hoorde ik dat hij zijn ploeg had gevonden. In de competitie startten we ook goed en bleef ik staan, ook na enkele mindere resultaten. Tot de wedstrijd tegen Lokeren. Die kon ik nog mee helpen beslissen, maar daarna was de ploeg van de heenmatch in Bordeaux plots de te volgen tactiek. De Bilde : Neen. Dat was tactisch, puur de omstandigheden. Tegen Bordeaux was het argument ook dat het tactisch was, maar intussen zie je dat het meer is dan dat. Zo zie je nog maar eens hoe snel het kan gaan in voetbal. Na Lokeren was ik verrast. En ik niet alleen. De Bilde : Dat is een vraag voor de trainer. Ik leef van weekend tot weekend. Het onderwerp is nooit meer aan bod gekomen in een gesprek. In Bordeaux heeft hij me gezegd dat het om een tactische ingreep ging en sindsdien heeft hij tegen mij niks meer gezegd. De Bilde : Natuurlijk, daarom zeg ik dat ik van week tot week moet leven. Als hij me nodig heeft, zal hij me opstellen en anders niet, zo eenvoudig is het tegenwoordig. Met lange termijnplannen loop ik niet meer rond. De Bilde : Ik ben geen twintig meer, in principe zijn mijn beste jaren voorbij. Maar ik voel nu dat ik veel meer goesting heb dan ik zelf had gedacht. Dan is het jammer als je niet kan spelen. De Bilde : Dat doe ik nu ook niet. Ik heb het aanvaard, ik kan ook weinig anders. Maar ik heb niet het gevoel dat het nu voorbij is voor mij in Anderlecht. Ik vertrek niet voor een trainer, maar dat hoeft ook niet : ik heb geen problemen met Hugo. Ik doe het seizoen dus zéker uit bij Anderlecht. Maar als deze situatie zes maanden aansleept, zal ik dingen moeten gaan afwegen. Ik lig nog tot 2004 onder contract : begin ik dan nog eens aan zo'n seizoen, misschien mijn laatste, of moet ik iets anders overwegen ? De Bilde : Tot Lokeren wel, dacht ik. Ik vond dat ik niet slecht bezig was. Ik kreeg een nieuwe rol, moest iets meer terugzakken. Met de Europese wedstrijden erbij heb ik een stuk of acht, negen assists achter mijn naam staan en vier doelpunten. Alles kan altijd beter natuurlijk, maar...Op mijn positie kom ik ook niet meer zo vaak voor de goal. En - we kunnen er niet naast kijken - de snelheid is wat minder geworden. De Bilde : Ziek wil ik er niet van worden, er heel hard over nadenken ook niet. En er anders voor leven, ga ik ook niet doen. Ik herhaal het : tot Lokeren was er niet veel aan de hand, tot grote frustratie van mijn vriend hier die een groot supporter is van Lokeren. Maar dan vlieg ik er ineens uit. Terwijl ik niet het gevoel had dat het te offensief was, of dat er evenwicht ontbrak. De Bilde : Helemaal belachelijk. Laat ons ook hun gedrag eens bekijken, ook dat begint stilaan te ver te gaan, vind ik. Dat je supporter bent van een ploeg kan ik aannemen, en dat je wat roept tegen andere spelers wil ik ook aanvaarden, maar niet dat er soms een overdreven vijandige sfeer wordt gecreëerd. Boskamp : Wat roepen ze dan ? De Bilde : Leuke dingen als 'Gilles, janet'. Van Nieulandt : Als er dat twintigduizend tegelijk roepen, hoor je het wel. Boskamp : Komen er zoveel mensen naar het Belgische voetbal ? Ga weg ! Dit gesprek interesseert me wel, mag ik even inpikken ? Ik hoor hier vooral vragen over zaken waarop Gilles weinig vat heeft. Mij interesseert het wat hij gaat doen om zijn trainer te bewijzen dat die fout zit. De Bilde : Ik kan niks méér doen. Of je goed of slecht speelt, heeft er niks mee te maken. Boskamp : Toen mijn vader hier nog trainer was, deed Aruna niet mee. Op een dag deden ze een wedstrijdje in zaal en toonde Aruna - laat het me zacht uitdrukken - veel spirit, waarmee hij hem ervan overtuigde dat hij een nieuwe kans moest krijgen. Wat ga jij doen ? De Bilde : Verder trainen zoals ik bezig ben. En dan zien we wel. Tom, het is heel simpel : ik scoor en laat scoren tegen Lokeren, en sindsdien zit ik op de bank. Boskamp : Hebben we hier dan te maken, mijne heren, met een geval van attractief voetbal dat moet boeten voor het resultaat ? Van Nieulandt : Mag ik als supporter, en niet als vriend van Gilles, ook wat zeggen ? Tegen Bordeaux was de trainer volgens mij nog één ding vergeten : Hasi en Hendrikx een zakske cement meegeven om de boel nog verder dicht te metsen. Ik heb een abonnement op Anderlecht omdat ik Gilles goed ken, maar ook omdat ik graag voetbal zie. Maar dit seizoen, sorry jongens... 45 euro voor een zitje tegen Bordeaux : dan zie ik bij een 2-0-voorsprong graag andere jongens invallen dan die twee of Traoré. Als dat hier zo verder gaat, kom ik niet meer. Ik wil een fijne avond beleven. Voor Gilles was het koud op de bank, maar voor ons ook. Broos kan het helaas niet wegsteken dat hij zelf vroeger een verdediger was. De Bilde ( buigt zich naar de cassetterecorder) : Voor alle duidelijkheid : dit was Geert. De Bilde : Op dat punt heb ik absoluut niks te zeggen, maar voor het zelfvertrouwen zijn zulke uitspraken niet ideaal. Boskamp : Gilles is een spits die populair werd door zijn attractieve en flamboyante manier van doen. Supporters gaan naar het voetbal om hem te zien spelen. Op dit moment wordt hij echter meer in een dienende rol geduwd, waarbij hij gaten moet trekken en andere spelers laten scoren. Dat valt Jan met de pet minder op, zodat hij op minder erkenning kan rekenen bij het publiek. En zijn trainer neemt dat over, want er zijn niet veel trainers in België - en dan heb ik het niet specifiek over Hugo Broos - met ballen aan hun lijf. De Bilde : Ik ben veranderd als spits. Als diepste spits kan ik het niet meer, als tweede nog wel. Maar als hij kiest voor één centrale aanvaller, lig ik eruit : dat is in feite de essentie van dit verhaal. Zoals hij een keuze maakte na Everton voor een ploeg mét mij, heeft hij vijftien wedstrijden later na Bordeaux een keuze gemaakt voor een team zónder mij. De Bilde : Daar zit een stuk waarheid in. De kwaliteit is, vergeleken met het team dat ik in 1996 verliet, minder. Dus moet je overschakelen naar een andere manier van voetballen. En natuurlijk kun je het niet alleen meer op techniek, dat klopt : er is kracht nodig en inzet en loopvermogen. Barcelona of Real krijgen ook klop van ploegen met andere kwaliteiten. De Bilde ( lacht) : Helemaal niet. Ik ben in de hele goeie tijd geboren. Net op tijd ! Met mijn kwaliteiten en mijn manier van leven, zijn en doen ben ik héél tevreden met wat ik heb bereikt. Tien jaar geleden had ik hier voor getekend. Maar Geert heeft daar een andere mening over. Van Nieulandt : We hebben samen op school gezeten, ik ken Gilles al heel lang. Jaren geleden heb ik hem gezegd dat hij de enige speler in België is die met zo weinig goeie matchen zoveel bereikte. De Bilde : Wat hij bedoelt, is dat ik te veel wedstrijden op automatische piloot speelde. Van Nieulandt : Hij weet zelf goed genoeg dat de opmerkingen over hem niet altijd onterecht waren. Maar hij zal het nooit toegeven dat hij slecht was. Ik heb dit jaar bijna alle wedstrijden gezien en het was inderdaad niet altijd negentig minuten op niveau. Maar bij tachtig procent van de goals van Anderlecht was hij betrokken. Dat beetje creativiteit dat de ploeg ontbreekt, brengt hij. Maar plots hoeft het allemaal niet meer. Als Broos eerlijk is, kan hij het zelf ook niet uitleggen. Het systeem, het systeem... Een zakske cement, dát ontbreekt er nog. Met twee doelpunten voorsprong thuis aan zo'n match tegen Bordeaux mogen beginnen... ze moesten hier verdorie nóg aan het zingen zijn. De Bilde : Vindt Géért ! Wat ik daarop kan zeggen ? Weinig. Van Nieulandt : Weet je nog wat de directrice op school zei, als er weer wat aan de hand was ? Jij gaat het ver brengen met je voetbal.De Bilde : En of ik dat nog weet. Ze hebben me ooit eens teruggevraagd op die school en toen heb ik mijn Mercedes Cabrio - lelijk, hé - in het midden van de koer geparkeerd. Ik heb de directrice niet gezien die dag, en ze was er nochtans. Trouwens, ik vind dat ze leraars beter moeten betalen voor het werk dat ze doen. De Bilde : Ja. Soms ga ik er wat los over, maar als er mij te veel onrecht wordt aangedaan, ga ik tekeer. Maak me niet te nijdig, want dan... Boskamp : Dus zelfs in deze barre tijden voel je je nog altijd deel van het team en ben je solidair met je maats. Bewonderswaardig. De Bilde : Waarom niet ? Ik heb mijn ploegmaats niks te verwijten. Zoiets hangt af van je persoonlijkheid, denk ik. Overal waar ik geweest ben, heb ik nog contact met spelers uit de ploegen waarvoor ik voetbalde. En ik sta open voor hun taal. Ik spreek Portugees en hier versta ik al veel van het Joegoslavisch van die mannen. Die openheid heb ik. Boskamp : Beschouw je jezelf als een ploegspeler ? De Bilde : Anderlecht is een deel van mij, daar zal het bankzitten niks aan veranderen. Van kleins af was ik voor deze ploeg en dat is gebleven. Nochtans was mijn vader geen voetbalman, en mijn moeder zeker niet. Het interesseerde hen geen bal. De Bilde : Hier wordt vaak geklaagd over het bestuur, maar ik neem er mijn hoed voor af. Anderlecht lijkt mij één van de weinige clubs die er financieel zo goed voor staat. Anderlecht is altijd blijven presteren in Europa, misschien niet meer op het hoogste schavot, maar dat kan niet meer, daarvoor zijn de financiële verschillen te groot geworden. (Tot Tom) Straks spelen we Europees tegen Panathinaikos. Met je pa hebben we er eens een vriendschappelijke match met 5-0 verloren. Toen het 1-0 stond, werd ik vervangen. Na de match kwam je pa kwaad in de kleedkamer, omdat hij vond dat sommige jongens er hun voeten aan hadden geveegd. Gaf hij me daar een ijzeren materiaalkist zó'n trap, dat die in de lucht vloog. En ik verzeker je : om zo'n kist ook maar in beweging te krijgen, moet je het al een serieuze schop verkopen, hoor. De Bilde : Bij PSV onder Advocaat nog iets meer. Ik heb me bij Jan altijd wel heel goed gevoeld. Kennelijk heb ik ook nood aan een trainer die dicht bij me staat, die me steunt. Iemand met een gemeende warme relatie. De Bilde : Voor mij is dat een handicap. Andere mensen hebben dat misschien minder nodig. De Bilde : Dat zéker. Ik kan me nog herinneren dat we op 31 december in afzondering gingen om 's anderendaags te spelen. Om elf uur lagen we in onze kamer op bed, en mijn vriendin zat alleen thuis. Ik denk dat ik niet eens tot twaalf uur wakker ben gebleven. Niet dat ik speciaal Kerst- minded ben, maar toen lag ik me wel af te vragen wat ik daar deed, helemaal alleen op een kamer in het midden van Engeland. De Bilde : Zeker niet. We hebben ook niet speciaal een kerstboom staan. Voor de gezelligheid ? Moet ik dat dan ook doen omdat iedereen het doet, of wat ? Het is thuis zo gezellig genoeg. Vroeger was hechtte ik meer aan bijgeloof dan nu. Ik had een wedstrijdonderbroek, maar toen die kapot was... Ik ben ook lang als laatste het veld opgestapt. Van Nieulandt : Nu kom je wat vroeger dan de elf spelers het veld op. Niet meer met dat onderbroekske, maar met een mutsje en een warm dekentje. Boskamp : Ik denk dat we hier een conclusie kunnen trekken. Gilles, je bent een ploegspeler die misschien weer iets egoïstischer moet worden. Je hebt nog eergevoel, bent getalenteerd maar dat wil je hier niet zeggen. Je bent dus nog bescheiden ook en je gaat je trainer bewijzen dat hij het verkeerd ziet. Als ik me niet vergis, lag hij twee weken geleden nog bijna buiten : zo goed zal het dus allemaal wel niet zijn. En, off the record : ga met jullie Belgisch voetbal toch weer eens aanvallen, jongens ! * * *Twee dagen na dit interview speelt Anderlecht op La Louvière. In de rust valt De Bilde in bij een achterstand van zijn ploeg. Met twee assists leidt hij Anderlecht nog naar een 1-2-overwinning. "Zo gretig willen we Gilles altijd zien", concluderen Hugo Broos en Yves Vanderhaeghe voor de camera's. Geert en Tom glimlachen vast eens. door Peter T'Kint'Anderlecht is een deel van mij, daar zal het bankzitten niks aan veranderen.''Met mijn kwaliteiten en mijn manier van leven, zijn en doen, ben ik héél tevreden met wat ik heb bereikt.'