1 Wat was voor uzelf hét moment van het WK ?

Frank De Bleeckere : "Als wedstrijd de kwartfinale tussen Italië en Oekraïne omdat dat het hoogst haalbare was. Maar als moment zou ik zeggen de achtste finale tussen Engeland en Ecuador in Stuttgart, omdat ik daar tijdens de opwarming mijn vrouw en dochter in de tribune zag zitten."
...

Frank De Bleeckere : "Als wedstrijd de kwartfinale tussen Italië en Oekraïne omdat dat het hoogst haalbare was. Maar als moment zou ik zeggen de achtste finale tussen Engeland en Ecuador in Stuttgart, omdat ik daar tijdens de opwarming mijn vrouw en dochter in de tribune zag zitten." "We zijn door de FIFA zeker niet overladen met richtlijnen. We zijn alleen gevraagd om bepaalde targets goed in te vullen : de elleboog, tijd winnen, het te vroeg inlopen bij een penalty en voor de bal gaan staan. Dat zit niet zo in onze Europese voetbalcultuur, maar het leverde achteraf cleanere wedstrijden op. Ook de spelers waren gebrieft voor en tijdens het toernooi, waardoor er zich heel weinig discussies voordeden op het veld. Ze wisten wat mocht en wat niet. In het begin heeft het wel tot meer gele kaarten geleid, maar naar het einde toe zaten we op dezelfde golflengte.""Het WK was ideaal om nieuwe richtlijnen naar voren te brengen en ik denk persoonlijk dat er een bepaalde evolutie in zit qua hulpmiddelen. De oortjes waren een hele vooruitgang omdat je mekaar scherp kan houden én preventief kan werken.""Je ziet dat binnen het scheidsrechtersteam de assistenten steeds meer verantwoordelijkheid krijgen om de scheidsrechter te helpen. Ook de vierde scheidsrechter. Met de smartbal is de FIFA al een tijdje bezig. Eerst waren er de biepvlaggen, daarna volgden de oortjes, en de invoering van de smartbal zal, denk ik, nu de volgende stap zijn." "Wat ook meespeelde, was de warmte en het feit of de wedstrijd 's namiddags of 's avonds plaatsvond. Tijdens Japan-Kroatië bijvoorbeeld, om 15 uur, moet het op de mat zeker meer dan 35 graden zijn geweest, wat heel belastend is. Dan weet je dat het laatste halfuur de spelers moe zullen worden en meer met lange ballen gaan werken en je meer moet lopen. In Japan-Kroatië moest ik zo op het eind van de ene kant van het veld naar de andere omdat daar een doelkans ontstond. Dan zie je op de print van de hartslag dat ik aan 99 procent van mijn maximale hartslag zat. Wie dan fysiek niet in orde is, komt in de problemen.""Laat ons zeggen dat we in België op de goede weg zijn. Het CSC neemt initiatieven. Maar ik ben nu zes weken op het hoogste niveau actief geweest : we kunnen in België proberen ons nog beter voor te bereiden en te laten begeleiden voor wedstrijden, maar dat kan alleen door als profs te werken. Ik heb nu meegemaakt wat het is om behalve videoanalyses en training te krijgen ook gerust naar een wedstrijd toe te kunnen werken doordat je alleen maar aan voetbal moet denken. Terwijl je in België werk, training en familie in mekaar moet passen. Je leeft op de goodwill van anderen. Het Scandinavische model moet voor België een goede vergelijking bieden : daar werken topscheidsrechters halftijds bij de bond, geven lezingen en doen aan rekrutering.""Het belangrijkste is dat ik eerst vakantie kan nemen. Soms heb je er genoeg van. Na twee, drie weken begint het wel weer vanzelf te kriebelen, wat een goed teken is.""Ik heb hem onlangs nog gesproken en ik moet zeggen dat het een correcte vaststelling was. De impact van dat WK is enorm groot. Iedereen spreekt je aan : anoniem door het leven gaan lukt niet meer. Al geef ik toe dat het nu natuurlijk allemaal nog nieuw is. Maar het WK is zoveel groter dan de Champions League.""Neen, ik heb op het WK niet anders gefloten dan vorig seizoen of het seizoen daarvoor. Maar doordat je zes weken samen bent, kan je wel een betere samenwerking op punt zetten. Ik denk dat we met Peter Hermans en Walter Vromans aangetoond hebben dat je met een goeie voorbereiding goeie beslissingen kan nemen. Teamwork is het allerbelangrijkste en dat heeft dit WK aangetoond. Het teamwork is in 2004 al begonnen en bleek nu een hele vooruitgang door een betere communicatie, het opbouwen van automatismen en de makkelijker evaluatie achteraf doordat je dezelfde taal spreekt. Ik heb door dat WK wel enorm veel zelfvertrouwen gekregen en voor mezelf bepaalde dingen duidelijk gemaakt. Ik bedoel : ik heb in mijn carrière geen enkele stap overgeslagen. Vierde official op het EK 2004 in Portugal, Champions League, WK-selectie en er nu ook goed gefloten. Maar ik weet ook dat het vertrouwen duurt tot er weer eens iets gebeurt : je bent maar zo goed als je laatste wedstrijd. Het WK heeft mij beter gemaakt : ik kan alles beter in zijn context plaatsen omdat het zo groots was." "Ik heb mij voorgenomen daar niet meer over te praten. Ik heb altijd al op het terrein willen antwoorden. Samen met mijn assistenten hebben we de Belgische arbitrage op de kaart kunnen zetten. Het volgende buitenlandse optreden wordt het EK 2008. Ik ga er alles aan doen om daar weer met een Belgisch drietal te staan. Ik ben er nu veertig, ik heb in principe nog vijf jaar te gaan. België heeft mij dit allemaal gegeven, dus ik ben dankbaar."RAOUL DE GROOTE