Hij klonk wat gespannen, in het begin van de week. Het leek alsof er wat scheelde, een afspraak maken was moeilijk. Maar woensdagavond klonk Ronny Gaspercic (36) plots vrolijk aan de telefoon, gerust, ontspannen. De kogel was door de kerk : na toch redelijk wat twijfel haalde Westerlo hem over de streep. "Eerlijk ? Pas een uur voor ik ging tekenen, heb ik beslist. Ze trokken de hele tijd vanuit Spanje aan mijn mouw en ik heb lang getwijfeld." Maar die twijfel is nu weg. Na zeven jaar ballingschap in Spanje keert Ronny Gaspercic terug naar de heimat : de komende twee seizoenen verdedigt hij het doel van Westerlo.
...

Hij klonk wat gespannen, in het begin van de week. Het leek alsof er wat scheelde, een afspraak maken was moeilijk. Maar woensdagavond klonk Ronny Gaspercic (36) plots vrolijk aan de telefoon, gerust, ontspannen. De kogel was door de kerk : na toch redelijk wat twijfel haalde Westerlo hem over de streep. "Eerlijk ? Pas een uur voor ik ging tekenen, heb ik beslist. Ze trokken de hele tijd vanuit Spanje aan mijn mouw en ik heb lang getwijfeld." Maar die twijfel is nu weg. Na zeven jaar ballingschap in Spanje keert Ronny Gaspercic terug naar de heimat : de komende twee seizoenen verdedigt hij het doel van Westerlo. Een dag later zitten we op het terrasje van het hotel dat zijn broer runt. Hotel De Schacht ligt in de schaduw van het oude stadion van Winterslag. In de verte zien we vrachtwagens de helling van een terril opzwoegen. Er zit weer leven in de mijngebouwen, waar nu concerten, fuiven, theater- en dansvoorstellingen worden gegeven. De zakenman in Gaspercic, lachend : "Ze gaan die helling mooi maken, hoor ik. Misschien kunnen we vanaf onze tuin een kabelbaan naar ginder trekken. Het uitzicht over de streek is er fantastisch."Ronny Gaspercic "Er zijn zware verplaatsingen bij en omdat de inkomsten minder zijn, vergrootte de kans dat we die met de bus deden. En die chauf-feurs moeten om de vier uur een rustpauze inlassen, dus ben je snel een uur of acht onderweg. Dat vond ik lastiger voor mijn knoken dan een wedstrijd. Tweede klasse haalt er een vrij goed niveau en is mooi als je bovenaan meedraait, maar toch voel ik dat ik de juiste beslissing nam. Je kan het bekijken als een stap terug en dat is het ook voor een stuk, maar aan de andere kant is Westerlo ambitieus. Ik kom niet om uit te bollen, maar het voordeel is dat ik rustig kan werken aan de reconversie." "Niet direct met het idee dat ik het zo lang zou uithouden. Op twee cruciale ogenblikken heb ik pech gehad. In de zomer van 2000 raakte ik aan de rug geblesseerd. Daardoor miste ik het EK en liep ik een transfer mis. Ik moest een jaar langer aan de bak bij Extre-madura, dat naar tweede was gezakt en het financieel moeilijk had. Geen positieve ervaring. Op dat moment voel je je een product. Mensen worden bang, vragen zich af wat er aan de hand is, of je het nog gaat kunnen brengen. Terwijl het maar een prul van niks was, het seizoen erop heb ik trouwens alles gespeeld. Maar net in de belangrijkste maand van het jaar val je uit. Een jaar later kon ik dat goedmaken, met mijn transfer naar Betis, een topclub. Maar daar had ik de pech dat Tony Prats, de titularis in doel die zou vertrekken, in extremis bijtekende." "Ze moeten ons niet. De Belgische competitie heeft de voorbije jaren een enorme patat gehad, wellicht ligt het daar ook voor een stuk aan. Uiteindelijk drijft kwaliteit wel boven, maar het lijkt mij makkelijker om vanuit een competitie die een hoog niveau haalt door te stromen dan vanuit de Belgische.""Ja, dat valt mij ook op. Ik denk dat zij op dat vlak op ons vooruit zijn, qua uitstraling, naam, tussenpersonen... Nederlanders hebben meer voorbeelden, ze hebben ook meer jongens die het maakten in het buitenland. Ik denk dat het aan de competitie ligt. Jezelf, je spelers promoten, dat kan niet op het nationale of regionale vlak. Daarvoor heb je een forum als de Champions League of de Uefabeker nodig. Daar hapert het voor ons toch ook.""Met de taal had ik het een jaartje lastig. Ze spreken er alleen Spaans, niks anders. Een jaar lang kon ik me niet echt uitdrukken. Je zit daar, hobbelt mee met de hoop, maar je kan geen leiding nemen. Voetbaltermen zijn snel geleerd, maar het naast het veld goed kunnen uitleggen is ook belangrijk. Anderzijds heb ik wel altijd een ploeg gehad, zelfs nu ik 36 ben. Die erkenning doet me enorm veel deugd.""Ik moest me aanpassen, ze zijn losser, het land is groter. Het grootste verschil is dat je overal grote steden hebt en in een stad wordt anders geleefd. Met de siësta had ik het heel moeilijk. Alleen in het zuiden, bij Betis, deed ik eraan mee. Het was er zo warm dat alles gesloten was en je vanzelf je siësta ging doen. We trainden dan ofwel heel vroeg 's morgens, om negen uur of half- tien, ofwel 's avonds laat, na zessen. En eens de voorbereiding gedaan vaak maar één keer per dag. In België heb ik veel harder getraind dan ginder ( lacht). Iets waar je ginder ook véél meer rekening mee moest houden, was de laagstaande zon. Maar alles went." "De meesten waren knokkers, vechters. Je voelt dat ze uit een andere, veel armere cultuur komen en moeten knokken voor een kans. Die gasten laten niks liggen.""Ja. Ik hoor het mensen graag zeggen : alle ballen in de kleine backlijn zijn voor de keeper. Vergeet het, in Spanje kan je gewoon niet uitkomen, want die ballen worden perfect gegeven. Je kan hoogstens je verdediging zo opstellen dat een hele kleine zone voor jou is. Ik heb mezelf leren verdedigen op andere manieren, goed je kwaliteiten inschatten en niet stijfkoppig dingen blijven proberen. De grootste fout die je kan maken, is zeggen : wat ik in België deed, moet ook hier kunnen. Dat gaat niet, het voetbal is er heel anders, veel sneller, veel betere afspraken, veel meer automatismen, die ze aangeven met kleine signalen. Een keer over het hoofd wrijven en de spitsen weten waar de bal komt. Om de paar wedstrijden veranderen ze de signalen, zodat je via scouting amper wat kan achterhalen. Die bal komt echt waar zíj willen.""Hij was compleet voetbalgek. Kwam uit de Madrileense school, zat er nog met DelBosque op de bank. Alle video's hield die bij, alles was beredeneerd, indrukwekkend. Niet overdreven. Onze trainer legde vorig seizoen alles tot vervelens toe uit, elke dag video. Dat deed Benítez niet. Hij legde wel altijd heel goed uit wat moest en niet moest, waar we moesten lopen. Hij ging ook overal spioneren. Ik ben blij dat ik die ervaring heb, hopelijk komt het me een dag ten goede." "Voor het oog zeker. Of het allemaal efficiënt is wat ze doen, laat ik in het midden. Sommige mensen houden van kick en rush, dat kan ook mooi zijn. Of houden van de beredeneerde aanpak van de Italianen. Voor mij is in Spanje altijd wat te zien op het veld, veel combinatievoetbal, technisch uitstekend. Maar ik denk dat in België harder wordt getraind. Spanjaarden hebben gewoon meer talent. Puur techniek. En dan gaat het uiteraard sneller. Als je de bal rond kan laten gaan en die botst niet van je voet bij een controle, maakt dat direct een groot verschil uit. Als je zoals hier twee seconden nodig hebt om een bal te controleren, kan je nooit snelheid in je spel stoppen.""Ja. Er is veel druk, op de trainer én op de keeper. Ze schrikken er niet voor terug om een keeper die een minder moment heeft naar de bank te verwijzen. In België zien ze zoiets rapper door de vingers. Cañizares heeft de laatste jaren ongelooflijke seizoenen gespeeld, gaat nu een paar keer in de fout en de reactie was meedogenloos. Naar de bank. Zelfs Casillas heeft zo'n momentje gehad bij Real." "Neen, niet echt. Ze verkopen alleen hun product zo. Als je Ronaldo, Ronaldinho, Beckham, Figo, Zidane kunt zien spelen, zou je gek zijn om het niet te doen. Als die mannen ergens aankomen, zie je ook ongelooflijke taferelen. Maar al de rest is véél en véél rustiger." "Je kan het je als Nederlander of Belg amper inbeelden. Marca en AS, de twee sportkranten, zijn de best gelezen kranten van Spanje. De clubs spelen dat spelletje mee, ze moeten in de belangstelling staan. Typisch Spaans, typisch Latijns, ik denk dat het in Italië ook zo is. Bij ons is voetbal amusement in het weekend, ginder duurt het de hele week." "Extremadura was mooi. Stelde als dorpje niet zoveel voor, maar ik had er een mooie tijd. Beetje wijn, lekker eten, en de mensen droegen je op handen. Alleen jammer dat ik er financieel ben gepakt. Niet helemaal uitbetaald. Ik hoop dat ze erbovenop ko-men en dat ze alles waar ik nog recht op heb en wat ik via de rechtbank juridisch afdwong, alsnog uitbetalen. Op dit moment eis ik mijn geld niet op. Wat moet ik doen ? In het stadion stoelen en zetels in beslag laten nemen ? Daarmee ben je niks. Laat ons hopen dat ze uit de miserie raken en dan hun verplichtingen naleven.""Mooi, maar veel te warm. Niks voor mij. Te weinig ge-speeld ook. Het eerste jaar kon ik me erbij neerleggen, omdat Tony goed presteerde. Het tweede seizoen hadden ze me moeten opstellen, want toen had Tony een slecht seizoen, zeker in de terugronde. Maar hij was kapitein, speelde er al lang en de trainer liet hem staan. Toen ben ik maar opgestapt, ondanks mijn contract. Een aanrader was de stadsderby, Betis tegen Sevilla. Betis is de volksploeg met aanhangers in heel Andalusië. Sevilla kwam uit het dal omdat het wat spe-lers kon verkopen en zijn terrein verkavelde. Dat lag in het midden van de stad : tel uit je winst. De derby was magnifiek, een feestdag, drie uur voor de wedstrijd dampte het al. Real, Barcelona, de derby : dat waren de wedstrijden waar je naar uitkeek.""Baskenland vond ik heel mooi, maar hun beeld bij de buitenwereld is slecht. Geweld, ETA, strijd voor onafhankelijkheid. Maar als regio heel mooi, het mooiste wat ik van Europa zag. Natuur, goed georganiseerd, zuiver. Het duurde wel even voor ze met jou over politiek praatten. Voor een groot stuk zijn ze al onafhankelijk, maar voor sommigen gaat het nooit ver genoeg, zij willen de radicale afscheuring van Spanje. Maar het gaat al ver, op school kunnen de kinderen kiezen tussen het Baskisch en het Spaans. De lessen zijn volledig in hun taal. Dat van die taal begrijp ik, je moet je eigen cultuur niet verloochenen, maar dat van die onafhankelijkheid snap ik minder. Je leeft binnen een groot Europa en dan krijg je zoiets. Maar goed, elk zijn ding. In Vitoria waren ze wel niet zo extreem als in Bilbao, waar ze het alleen met de eigen jeugd willen doen. Daar kan ik nog begrip voor opbrengen. Met de houding van Real Sociedad heb ik het lastiger. Daar willen ze geen Spanjolen. Wel vreemden, maar geen Spanjolen : dat vind ik raar. Maar ik was er dus heel graag. Ze zijn er ook veel aan het opknappen. Bilbao was vroeger een vieze, vuile industriestad, maar die is mooi aan het worden. Op dat vlak heb ik Spanje de voorbije jaren ook enorm zien evolueren. Ze zijn er serieus hun tijd aan het inhalen. Alleen op het sociale vlak zijn ze nog niet zo goed georganiseerd. Toevallig kregen we hier gis-teren de sociale inspectie op bezoek in het hotel. Als ze ginder even grondig te werk zouden gaan, moeten ze de helft van Spanje sluiten ( lacht). Op dat vlak pakken ze het wat losser aan. Ze kloppen er wel veel uren hoor, vergis je niet. Lui zijn ze allerminst. Maar de mentaliteit is toch wat anders." "Ja, maar qua weer vergiste ik me. Het kon er heel koud zijn. Albacete ligt vrij hoog en de wind heeft er vrij spel, daar heb ik me op verkeken. Nog kouder dan hier, alleen droger. Sportief was het teleurstellend, als je laatste wordt, heb je het slecht gedaan. De eerste helft van het seizoen draaiden we nog goed mee, maar daarna heeft iedereen zich tegen de trainer gekeerd. Ze hebben hem ook ontslagen, maar jammer genoeg niet echt vervangen door een nieuwe. Iemand van binnenin promoveerde. Het had er professioneler kunnen verlopen, vond ik, als ze wat kordater waren. Halverwege hadden we 23 punten en we zijn geëindigd met 28. Ik heb een paar keer aan de alarmklok gehangen, maar wie ben ik ?""Ja. Maar je moet doordenken. Je moet kijken naar je familie, naar je toekomst. Ik zag mezelf niet met de vingers draaien na mijn carrière. Hier heb ik veel mogelijkheden : de zaak, handschoenen, een keeperschool voor jong talent, iets sociaals, wijn, andere dingen... Op dat vlak is dit contract bij Westerlo schitterend : ik kom in een goeie, ambi-tieuze ploeg terecht en kan intussen contacten leggen en verzorgen. Ik heb voor twee jaar getekend, heb de ervaring én de ambitie, dat is het allerbelangrijkste. Ik ben niet meer van de jongste, maar ik ben lang niet versleten. Nico ( Van Kerckhoven, nvdr) is erbij, ze zijn ambitieus. En gezellig, want dat heb ik vorig jaar toch wat gemist, en ze zijn dat grijze imago beu. Nuchter, maar ambitieus, ze weten er wat ze willen. Ze zijn er gepakt door dat imago, hoor. We gaan daar straks wat aan doen. Wat ik nu weer in België ga krijgen, weet ik niet. Vandaar dat ik van plan ben om deze zomer wat beelden van de competitie van vorig seizoen te bekijken. Zo ben ik weer wat mee. Iemand als Proto heb ik nog nooit zien spelen, stel je voor. Ik had wel tv in Spanje, maar daar toonden ze geen beelden uit België. In het begin volg je het nog wel, maar eerlijk gezegd, na een paar jaar bot die interesse af." door Peter T'Kint'Het grijze imago van Westerlo? Daar gaan we straks wat aan doen.''Bij ons is voetbal amusement in het weekend, in Spanje duurt het de hele week.''Deze zomer ga ik wat beelden van de competitie van vorig seizoen bekijken. Zo ben ik weer wat mee.'