Manu Godfroid (30) werd door Robert Waseige destijds in het eerste elftal van Club Luik gelanceerd, later dat seizoen zou Waseige bedankt worden voor bewezen diensten. Nadien werkte Godfroid er twee seizoenen onder de hoede van Eric Gerets. Na Luik speelde hij vier jaar voor Antwerp, en van 1998 tot 2002 kwam hij uit voor Standard. Maar aan spelen kwam Godfroid niet veel toe bij de Rouches. Voornamelijk omwille van de vier operaties aan de achillespees, maar ook de vertroebelde relat...

Manu Godfroid (30) werd door Robert Waseige destijds in het eerste elftal van Club Luik gelanceerd, later dat seizoen zou Waseige bedankt worden voor bewezen diensten. Nadien werkte Godfroid er twee seizoenen onder de hoede van Eric Gerets. Na Luik speelde hij vier jaar voor Antwerp, en van 1998 tot 2002 kwam hij uit voor Standard. Maar aan spelen kwam Godfroid niet veel toe bij de Rouches. Voornamelijk omwille van de vier operaties aan de achillespees, maar ook de vertroebelde relatie met de technische staf en de directie zat daar voor iets tussen. "Ik kreeg zelfs eens een boete van 30.000 frank omdat ik verklaard had dat Standard nergens zou komen als het twee libero's bleef opstellen tegen kleinere ploegen," zegt hij. Dat was onder Tomislav Ivic. Godfroid onderging een eerste operatie aan de achillespees in 1999. De vierde operatie vond in maart 2001 plaats. Sindsdien speelt hij pijnvrij en lijkt het probleem opgelost. "Bij elke operatie namen ze een deel van de pees onder handen. Ik denk dat die nu wel stevig genoeg is. Na de laatste interventie plaatste Standard me in de C-kern, samen met Ciobotariu, Mornar, Selymes, Brocken en Pierre. De staat van mijn achillespees was de officiële verklaring. Een jaar geleden voelde ik me volledig hersteld en dat liet ik aan Michel Preud'homme weten. Ik zei dat ik me klaar voelde om opnieuw met de A-kern mee te trainen. Hij antwoordde : Je weet best dat ik niets tegen een linkspoot heb. Hijzelf wilde mijn terugkeer in de A-kern, maar ik werd nooit gereïntegreerd. Ik was dat seizoen einde contract en Standard wilde me zeker niet in de vitrine zetten. Ik ben er zeker van dat als Preud'homme het voor het zeggen had, ik bij de A-kern had getraind. Alphonse Costantin, daarentegen, heeft er alles aan gedaan om me buiten te krijgen. Hij is met mijn contract naar een advocaat gegaan in de hoop dat die een gaatje vond waardoor hij me niet langer moest betalen. Maar ze hebben niets gevonden. Volgens mij is Luciano D'Onofrio tussengekomen en heeft hij bedongen dat Standard zijn verplichtingen jegens mij nakwam. Ik ben altijd correct betaald geweest." De Standardperiode hoort definitief tot het verleden. Godfroid onderhoudt geen enkele contact meer met de ex-ploegmaats (uitgezonderd Roberto Bisconti) en zoekt ze ook niet op. "Niemand vroeg naar mijn situatie toen ik zwaar in de put zat. Ik zie niet in waarom ik dat nu wel zou moeten doen naar hen toe. Ik mis niemand. Geen enkele speler, geen enkele bestuurder. Ik zit hier goed, alles verloopt naar wens. Dit avontuur had ik nooit kunnen beleven als ze mij bij Standard vertrouwen hadden geschonken."