Sommige mensen houden alles bij, zelfs kromgeslagen nagels die ze willen rechtkloppen als ze eens veel tijd hebben. Ben jij ook zo'n verzamelaar? ( lacht) "Zo extreem is het bij mij niet. Ik hou wel mijn kleren lang bij, daar kan ik niet makkelijk afstand van doen. In mijn kast liggen dingen die al compleet uit de mode zijn en die ik ook al jaren niet meer draag. Toch gooi ik ze niet weg.

"Vroeger hield ik ook al mijn versleten voetbalschoenen bij. Dat leerde ik intussen af. Als ik nu een nieuw paar koop, gooi ik mijn oude weg. Van die waarmee ik debuteerde in de eerste klasse nam ik onlangs ook afscheid. Maar mijn allereerste, die blijven wel nog in de kast."
...

"Vroeger hield ik ook al mijn versleten voetbalschoenen bij. Dat leerde ik intussen af. Als ik nu een nieuw paar koop, gooi ik mijn oude weg. Van die waarmee ik debuteerde in de eerste klasse nam ik onlangs ook afscheid. Maar mijn allereerste, die blijven wel nog in de kast." " Goh ... Die mensen zijn lang onderweg, ik kan begrijpen dat de eenzaamheid dan eens toeslaat. Maar mocht ik in hun plaats zijn, dan zou ik toch niet overal posters hangen. Dat vind ik er wat over. Ik zou eerder boekjes meenemen voor on the road, denk ik." "Ik ben 1m93 en steek dus wel wat boven haar uit, daarom noem ik haar al van de eerste dag 'kleintje'. Dat houdt tot vandaag stand. Ik ben zo niet het type dat 'schattie' of 'sjoeken' zegt." "Absoluut niet. Vroeger haalde ik bij turnen niet bepaald goede punten. Als we een handenstand of een radslag moesten doen, liep dat bij mij altijd geweldig mis. Ik was echt een stijve hark. Intussen is het al een tikje beter." "Ik deed er nooit een. Wel moest ik mijn mama af en toe helpen, zij heeft een enorme tuin waar ze graag in werkt. Mijn hoofdtaak was meestal: het gras maaien. Daarvoor was er zo'n zitmaaier. Rond mijn tiende vond ik dat geweldig cool. Het enige probleem was dat er een soort van kinderslot op zat. Als je niet genoeg woog, verroerde dat ding niet. Daarom legde ik daar altijd eerst enkele bakstenen op. Nadien kroop ik er dan zelf bij." "Ik draag er nu altijd een van SOS Piet, mijn vader gaf me die onlangs. Af en toe kook ik eens. Binnenkort gaan Valerie en ik alleen wonen, op een appartementje in Heist-op-den-Berg. Dan wil ik geregeld iets voor haar kunnen klaarmaken. Ik denk dat ik het voorlopig in de keuken niet slecht doe voor een man. Vooral voor mijn vlees krijg ik altijd goede punten. Mijn vriendin vindt dat ik dat goed kan bakken en kruiden." "Het is bij mij geen basisvereiste, maar wel een pluspunt natuurlijk. Met een mooie lach op zich ben ik ook al tevreden. Abigail Clancy spreekt mij op dat vlak wel aan, de partner van Peter Crouch. Ik volg de Engelse voetbalsites en toen Crouch terechtkwam in zo'n schandaal met een prostituee, zag ik enkele foto's van haar. Een chique madam. Ik val op blond." "Oei, ik ken geen van de twee. Ik moet nu wel van mijn vriendin Bambixkoeken eten. Daar kwam ze een tijdje geleden mee af. 'Ze geven dat aan de kleine kindjes,' zei ze, 'dat zal dus voor jou ook wel goed zijn.' Daar zitten naar het schijnt veel voedingsstoffen in. Valerie gelooft daarin en dan luister ik, hé. Ik vind Bambix ook niet slecht van smaak." "Toen ik veertien was, zat er in mijn klas een meisje die voor haar leeftijd enorm grote borsten had. ( lacht) Op een dag kneep ik daar eens in. Dat meisje vond dat niet zo erg, maar onze godsdienstleerkracht zag het en dus was het direct gedaan met het plezier. Hij stuurde mij naar de directeur en die gaf mij een ferm aantal uren strafstudie." "Gewoon om haar te plagen. Ik wou een beetje de stoere uithangen. Je kent dat, hé." In deze rubriek komen dit seizoen sportfiguren uit verschillende disciplines aan bod.kristof de ryck