Ruim een half uur te laat verschijnt Michel Preud'homme op zijn wekelijkse persbabbel, iets wat ze ook in Nederland niet van hem gewend zijn, maar de trainer is in opperbeste stemming. FC Twente heeft zijn eerste Champions Leagueavontuur enkele dagen eerder in stijl afgesloten met een spectaculaire 3-3 tegen Tottenham. Zonder Bryan Ruiz weliswaar, wiens langdurige afwezigheid het voornaamste gespreksonderwerp vormt vandaag. Geen zweem van argwaan bij Preud'homme, die en passant zijn Belgische bezoek te hulp meent te moeten schieten en uitlegt dat polyvalente spelers hier multifunctionele spelers heten en dat infiltrerende voetballers penetreren. Hij schatert het uit. "Je hebt nog niet tegen mijn been gewreven", plaagt hij de enige vrouwelijke journaliste naast hem, maar zij geeft geen krimp en de sfeer blijft uitgelaten. "Het ligt aan de trainer," grijnst een ouwe rot in het vak, "hij haalt het beste in ons boven."
...

Ruim een half uur te laat verschijnt Michel Preud'homme op zijn wekelijkse persbabbel, iets wat ze ook in Nederland niet van hem gewend zijn, maar de trainer is in opperbeste stemming. FC Twente heeft zijn eerste Champions Leagueavontuur enkele dagen eerder in stijl afgesloten met een spectaculaire 3-3 tegen Tottenham. Zonder Bryan Ruiz weliswaar, wiens langdurige afwezigheid het voornaamste gespreksonderwerp vormt vandaag. Geen zweem van argwaan bij Preud'homme, die en passant zijn Belgische bezoek te hulp meent te moeten schieten en uitlegt dat polyvalente spelers hier multifunctionele spelers heten en dat infiltrerende voetballers penetreren. Hij schatert het uit. "Je hebt nog niet tegen mijn been gewreven", plaagt hij de enige vrouwelijke journaliste naast hem, maar zij geeft geen krimp en de sfeer blijft uitgelaten. "Het ligt aan de trainer," grijnst een ouwe rot in het vak, "hij haalt het beste in ons boven." Lang vergeten is de scepsis waarop Johan Derksen, een invloedrijke stem in de Nederlandse sportjournalistiek, Preud'hommes komst naar de landskampioen uit de Eredivisie onthaalde. Michel Preud'homme: "Ik was gewaarschuwd. De pers in Nederland heeft de reputatie agressiever te zijn en dat is ook zo, maar vaak zijn het de ergste dingen die ons in België bereiken. Het is zoals met beelden uit een ander kampioenschap: daarvan krijg je ook alleen maar het beste te zien. "Ik ben naar hier gekomen tijdens het WK. Als je zag welke kritiek ze al hadden op hun eigen nationale ploeg die toch vicewereldkampioen is geworden, waarom zouden ze dan niets zeggen over mij? Ik ben met een andere ingesteldheid naar hier gekomen. Ik was bereid meer te aanvaarden dan in België waar ik al kritiek kreeg van zodra ik twee, drie wedstrijden niet won. Dat kon ik moeilijk verdragen omdat ik vond: in België moet men mijn manier van werken toch kennen?" "Ik was uitgenodigd op een uitzending, maar door mijn drukke programma moest ik afzeggen. Ondertussen heeft hij al met zoveel lof gezwaaid dat zelfs mijn voorzitter me stomverbaasd opbelde. (lacht)"Weet je, ik had hem al op mijn eerste persconferentie van antwoord gediend. Ik zei: 'Jullie denken dat een keeper alleen maar kan verdedigen, maar ik heb slechts vier verdedigingen voor mij gehad: die van Standard, KV Mechelen, Benfica en de nationale ploeg. Ik heb wél honderden offensieve schema's voor mij gezien van de beste ploegen van Europa. Ik weet dus veel meer af van aanvallend voetbal dan van verdedigend voetbal.' Mooi, hé?" "Vergeet niet dat we onze eerste twee wedstrijden daarna 0-0 gelijk speelden. Volgens mij heeft vooral onze manier van spelen iedereen overtuigd. België heeft door zijn verleden een reputatie van verdedigend voetballand. Dan komt er een ex-keeper en denken ze dat ik ook ga verdedigen terwijl ik juist een heel aanvallende trainer ben. Zelfs al wonnen we niet, iedereen was gecharmeerd van ons spel. Dat vooral is belangrijk geweest, niet het winnen van die schaal. Dat was meegenomen." "Als ik over diepgang spreek, denken mensen direct aan lange ballen. Ten onrechte: Barcelona speelt ook met diepgang, maar tussen de lijnen. Dat probeer ik ook, binnen de mogelijkheden van de spelers over wie ik beschik. Soms spelen we zelfs té opbouwend, zoals tegen Tottenham, waar balverlies tot twee tegendoelpunten leidde, maar globaal genomen doen we het goed." "Dat kan ik zelf niet zeggen. Toen Twente me kwam halen, wilde de voorzitter dat ik aan hun spel toevoegde wat hij bij Standard en Gent had gezien. 'Wat is dat dan?', vroeg ik hem. Wel, de bal af en toe ták-ták-ták snel laten gaan en doelpunt! Volgens hen straalden mijn twee vorige ploegen ook plezier uit. Ook dat wilden ze terugzien. In interviews hebben spelers ondertussen al herhaaldelijk gezegd dat ze het prettig voetballen vinden." "Juist, maar je kunt kampioen worden op vele manieren. In mijn eerste jaar bij Gent kon ik niet doen wat ik er in het tweede jaar heb gedaan. Ook niet bij Standard. Als je te snel wilt gaan, kom je in de problemen. Twente had een mooie basis en daarmee is het kampioen geworden. Ik kan nu proberen daar iets aan toe te voegen. We scoren negen keer in de Champions League: voor een eerste deelname en tegen ploegen als Tottenham, Inter en Bremen is dat opmerkelijk." "Oké, maar Inter en Tottenham kregen er ook elf tegen." "Deze club is erg ambitieus. Ze wil op termijn de eerste club van Nederland worden en van dat proces maak ik deel uit. De volgende stap is nu om elk jaar in de top vier te eindigen. Ze gaan het stadion ook uitbreiden tot 30.000 zitplaatsen. Twente heeft niet het grootste budget, maar financieel is ze misschien wel de gezondste club van Nederland. Je kunt hier ook goed werken, hier worden geen politieke spelletjes gespeeld. De lijnen tussen het bestuur en de trainer zijn kort. Dat was ook zo bij Standard, bij Gent en nu dus bij Twente." "Er moet toch iemand een ploeg willen trainen die pas kampioen is geworden?" (lacht)"Ik ben niet bang om toe te geven dat ik een schitterende basis in handen heb gekregen. Voor een deel profiteer ik van het werk van de vorige trainer, maar dé vraag dan is: wat doe je met die erfenis? Je kunt ze kapot maken of je kan proberen ze verder te perfectioneren." "Met Dury heb ik de indruk van wel, ja. Ik volg het niet zo nadrukkelijk, maar ik vang wel zaken op. Hij legt eigen accenten die heel goed zijn voor de verdere evolutie van Gent." "Nog niet, denk ik. Kan Gent een speler van vijf, zes miljoen kopen? Twente kon Ruiz, Rosales en Janko halen, bij Gent kost de duurste speler misschien één miljoen euro. Dat straalt af op je basiskwaliteiten, zelfs al vind ik dat Gent heel goede spelers heeft - natúúrlijk, ik heb ze zelf gekozen. (lacht) Maar hun budget bedraagt 15 miljoen euro en dat van Twente 36 miljoen. Het is hetzelfde als de vraag stellen of Gent even goed kan doen als Anderlecht. Normaal niet, als ze allebei hun werk goed doen. Vaak gaat het niet om de individuele kwaliteiten van de spelers, maar om de breedte van de kern. El Ghanassy, Suler, Thijs, Jorgacevic of Lepoint zijn niet minder dan de spelers hier bij Twente, maar wat doe je als je ze moet vervangen?" "We kunnen het tijdelijk oplossen, maar op termijn zijn we veel sterker mét Bryan. Toen hij geblesseerd raakte, was het plan catastrophe voor Twente. Natuurlijk weten we dat er misschien een wedstrijd komt waarin hij het verschil had kunnen maken, wat nu niet zal gebeuren. Maar Twente is meer dan alleen Ruiz." "Elke ervaring maakt een speler rijker. Ik was zelf 35 toen ik naar Portugal trok en ook daar heb ik nog dingen geleerd. Hij heeft een schitterend jaar gehad, maar kan nog stappen zetten. De volgende is dat hij constanter moet worden. Nog meer zijn stempel drukken op een wedstrijd. Dat weet hij, we hebben erover gesproken." "Neen. Mijn assistenten vertelden me dat ze een goede speler kenden bij AGOVV. Een Belg. 'Oh neen, niet wéér een Belg', zei ik. Straks zouden de mensen nog gaan denken dat ik alleen maar Belgen nam. Daar moet je mee oppassen. Maar zij waren overtuigd en gaven me een dvd. Ik zag een speler waar je wel iets kon mee doen, maar dat het zo hard zou gaan, hadden we niet verwacht. Nu schijnen veel clubs hem te hebben gescout, maar dan haal ik het verhaal van Onyewu aan. Iedereen kon hem bezig zien bij La Louvière, maar alleen Standard nam hem. Omdat het overtuigd was. Waarom heb ik El Ghanassy van de bank bij de tweede ploeg van Gent weggehaald? Omdat ik overtuigd was dat ik iets met hem kon doen." "Voor alle duidelijkheid: ik was nooit kwaad op het Nederlandse voetbal, maar wel op degenen die het als zaligmakend naar voor schoven. Ik vind de Nederlandse school heel mooi, maar het is niet de enige. Tegen dat vooroordeel wilde ik vechten. "De infrastructuur hier is veel beter, dat is duidelijk. Ook administratief staan ze verder. In de opleiding gaat er heel veel aandacht naar de individuele techniek. Hard inspelen, kort afleggen. Juiste pass, juiste controle, juiste kaats. Ták-ták-ták. Een beetje zoals de Spaanse ploegen. Bij Gent en Standard ben ik ook begonnen met simpele passingoefeningen. De spelers waren verbaasd. 'Als jullie het kunnen, stoppen we direct', zei ik hen. We zijn nooit gestopt." "Ze willen graag alles begrijpen. Ik heb niets liever, want zo praten ze over voetbal. In Gent is dat langzaam gegroeid, hier is het natuurlijker. Theo Janssen bijvoorbeeld wil altijd alle tactische details kennen. Die interactie heb ik graag, ik heb geen probleem met discussies." "Ik gesticuleeer hier ook. Af en toe kom ik buiten mijn zone zodat mijn assistenten moeten roepen: pas op! 'Sorry', zeg ik dan tegen de vierde scheidsrechter. In België zou ik hebben geschreeuwd: 'Laat me met rust!' (lacht) Ik reageer dus nog, alleen stop ik een beetje vroeger." "Ik heb contact met bijna al mijn assistenten. Meer zal ik hier nooit over zeggen." "Niks. Weggepromoveerd? Dat hebben de kranten ervan gemaakt. Ik heb Jos naar hier gehaald als mijn assistent. Op een bepaald moment kreeg de trainer van onze beloften een aanbieding van Emmen en zaten we met een probleem dat we al eerder hadden aangekaart. Wie kon de tweede ploeg op dezelfde manier laten trainen als wij? Het antwoord was: Jos. Ik kon niet een van mijn Nederlandse assistenten weghalen, want dan zou ik mijn knowhow over het verleden verliezen. Het bestuur vond dit een juiste beslissing. Het moeilijkste was om het aan Jos uit te leggen, want het lijkt op iets anders, maar is dat niet. Als de club niet tevreden over iemand is, zet ze hem gewoon buiten. Jos heeft het er even moeilijk mee gehad, maar heeft het daarna snel aanvaard." "Heeft het overal geklikt tussen mij en alle spelers? Zeker niet. Als dat ook met Jos zo zou zijn geweest, is dat normaal." "De uitwedstrijden in Eindhoven en Bremen. In Bremen hadden we zoveel geblesseerden dat iedereen ons had afgeschreven. Omdat zij vaak van systeem veranderden, had ik mijn ploeg theorie gegeven in twee systemen. Toen Bremen het veld opkwam en zich direct in een ruit zette, zag ik onze spelers reageren. Ze hadden het herkend en pasten zich direct aan. Dat gaf een enorme voldoening: je legt iets uit, ze pikken het op en je wint. Het werd 0-2, maar net zo goed had het 2-6 kunnen zijn." "Vooral Harry Redknapp van Tottenham heeft mooie complimenten gegeven: ' I don't say that a lot, but you played fantastic football.' Ik heb hem daarvoor bedankt. Er is veel collegialiteit op dat niveau, vind ik. Toen ik Benítez voor de opwarming in Milaan ging begroeten aan zijn dug-out, zei ik iets over zijn vele geblesseerden. Hij nam me direct bij de arm en begon te vertellen over wat er allemaal was gebeurd sinds hij bij Inter is. Maar wel met een hand voor zijn mond... (lacht) Mooi!" "Ik heb geen plan. Nooit gehad. Ik zeg altijd: het leven beslist vaak voor jou. Ik had drie mogelijkheden: bij Gent blijven, naar Saudi-Arabië gaan of voor Twente kiezen. Ik kies op gevoel en mijn gevoel zei me dat ik hier moest komen. Zo simpel is het. We kunnen nog zo weinig zelf beslissen, laat me dan toch mijn gevoel. Ik hou van uitdagingen. Misschien blijf ik hier één jaar, misschien vijf, dat weet ik niet. Of misschien zeg ik wel na Twente: ik stop. Zo ben ik. Dat zijn dan die twintig procent waar Ivan De Witte het over had." "Erkenning is het niet. De voorzitter heeft gezegd in een interview dat ik heel loyaal ben tegenover mijn werkgever. Wie mij vertrouwt, wil ik veel teruggeven. Voor drie jaar tekenen en daarna la belle vie: dat is niks voor mij. Je zou kunnen zeggen dat ik iets mooi heb bereikt door van België de stap naar de kampioen van Nederland te zetten, maar dat is niet zo: het begint pas. Met een zoektocht naar erkenning heeft dat niets te maken. Als mensen in je geloven, je komen halen en je goed betalen, dan geef je ze iets terug. Voor mij is dat logisch." "Neen, dat zit niet in mij. Als het gebeurt, dan gebeurt het, maar ik wilde nog iets zeggen over dat visitekaartje dat ik volgens jou met Twente heb afgegeven. Ik heb niet dat gevoel, maar wel dat ik al die klojo's nu van antwoord heb gediend die ooit hebben beweerd dat ik bij Standard wegging uit schrik om de Champions League te spelen. Dát speelt wel. Niet de drang om mijn visitekaartje af te geven of in de voetsporen van Erik te treden." "Nog meer dan vroeger ben ik met mijn werk bezig. Veel is nieuw voor mij en ik wil alle spelers en ploegen kennen. Ik heb van de zomer twee keer op de golfbaan gestaan en dat is het. Zelfs als ik thuis ben, zit ik achter mijn computer. Ik slaap, ik eet en ik werk." door jan hauspie"Ik heb de klojo's van antwoord gediend die ooit hebben beweerd dat ik bij Standard wegging uit schrik om de Champions League te spelen." "Toen mijn assistenten me over Chadli vertelden, zei ik: 'Oh neen, niet wéér een Belg'.""Als mensen in je geloven, je komen halen en je goed betalen, dan geef je ze iets terug."