Donderdagmorgen half negen. Hevige regenbuien teisteren Vlaanderen, het verkeer op de Antwerpse ring dat richting Hasselt/Turnhout wil, zit muurvast. Maar het lijkt wel symbolisch : een uur later, met de grens in zicht, trekt het grijze wolkendek open en boven Eindhoven schijnt de zon. We schrijven 7 juli, wie de voorbije weken de website van PSV consulteerde, weet wat dat betekent. De eerste werkdag bij de Eindhovenaars. Voor de gelegenheid in het stadion, waar een paar vakken zijn opengesteld voor het publiek.
...

Donderdagmorgen half negen. Hevige regenbuien teisteren Vlaanderen, het verkeer op de Antwerpse ring dat richting Hasselt/Turnhout wil, zit muurvast. Maar het lijkt wel symbolisch : een uur later, met de grens in zicht, trekt het grijze wolkendek open en boven Eindhoven schijnt de zon. We schrijven 7 juli, wie de voorbije weken de website van PSV consulteerde, weet wat dat betekent. De eerste werkdag bij de Eindhovenaars. Voor de gelegenheid in het stadion, waar een paar vakken zijn opengesteld voor het publiek. Iets voor half elf melden de spelers zich. In het blauw, de nieuwe kleur voor uitwedstrijden. Ergens middenin de groep loopt Timmy Simons het veld op. Bij het loslopen neemt hij echter met Eric Addo resoluut het voortouw. Simons heeft hard gewerkt vorige zomer om tijdig fit te zijn en staat scherp. Het schoonste volk is er niet, de echte sterren van PSV, de internationals, zijn nog een paar dagen met verlof. Desondanks is er nog volk genoeg op training. Zoveel zelfs dat trainer Guus Hiddink, die zelf maar wat staat te kijken en het werk aan zijn assistenten overlaat, de groep in twee opsplitst. In Londen ontploffen bommen, maar in Eindhoven zijn transfers het gespreksonderwerp. De komst van Salomon Kalou, een eventueel vertrek van Young-Pyo Lee naar Manchester United, het aantrekken van de Braziliaan Mossoro, Hiddink heeft werk om de kalmte te bewaren. Hij is wel duidelijk in zijn commentaar, vraagt om mediastilte in het ene geval, wijst op opstapclausules in de zaak van zijn Aziatische verdediger en doet de komst van de Braziliaan af als managerspraat. Hiddink is ook duidelijk in de ambities : "Beter doen dan vorig jaar kan amper. Dat zou betekenen dat we met nóg meer punten voorsprong kampioen worden, dat we een nóg grotere beker winnen en dat we de finale van de Champions League halen. Ik kan u nu al zeggen dat dit niet het geval zal zijn. Maar minder is ook nog steeds goed." In Schalke, zo horen we, vinden ze het nog steeds doodjammer dat Timmy Simons niet voor hen tekende. Destijds niet, maar ook nu niet. Adri van Kraaij, scout voor de Duitsers, is vol lof over de Bruggeling. PSV stuurde vijf verschillende mensen naar Brugge om hem aan het werk te zien en die kwamen allemaal met een positief rapport terug. Toch is de Brabander uit Diest voor de Nederlandse pers quasi een onbekende. Ze mogen hier misschien alles weten over Barcelona, Inter of Manchester United, maar Club Brugge is een witte vlek in hun voetbalgeheugen. "Is hij echt zo goed als ze hier zeggen", vragen ze met enig ongeloof. Want een Belg die goed is... Hiddink verwacht veel van Simons. Ervaring, leiderschap, hij moet op termijn brengen wat Phillip Cocu vorig seizoen de Brabanders bijbracht. "In eerste instantie zelf presteren en een toegevoegde waarde zijn, maar over een langere periode een fundament worden. Daaromheen kun je jonge jongens zetten. Timmy is niet de spectaculaire nieuweling, maar het is een goeie, behoorlijk tweebenige jongen die weet wat verdedigen is en zich naar mij toe heel extravert opstelde." Het grootste probleem dat zich bij PSV stelt, is : hoe vang je het vertrek op van Mark van Bommel, Johann Vogel en Ji-Sung Park, het hele hart van de ploeg, het ijzersterke door elkaar wervelende middenveld ? Vorig seizoen moest Hiddink zijn aanval - Mateja Kezman, Arjan Robben en Dennis Rommedahl vertrokken - verbouwen, nu zijn middenveld. "En dat wordt een zwaardere taak. Maar goed, dat is de prijs die je betaalt voor succes. Dan weet je dat topclubs geïnteresseerd zijn in je spelers, zoals wij dat op een ander niveau ook in de betere spelers van andere teams zijn." Van die spanning is vandaag evenwel niks te merken. Ontspannen en toch voor de pers een beetje op zijn hoede, staat Simons de nieuwsgierige verslaggevers te woord. Dat hij ambitieus is, maakt hij direct duidelijk. PSV noemt hij "een Europese topclub, of toch eentje die dicht aanleunt bij die top." Maar wel eentje waar hij de sfeer toch "heel familiaal vindt."Hij stipt nog eens aan hoe blij hij is dat alles tijdig in de plooi viel, want het was een lastige zomer. Een aanslepend transferverhaal én het verwerken van een nijdige ribblessure : het kostte hem meer hoofdbrekens dan wenselijk. "Die onzekerheid, of ik tijdig klaar zou raken, wrong. Maar ook de ergernis bij het lezen van de kranten. Die zaten drie, vier weken kort op de bal. Dat mag van mijn part, maar niet als ze dingen gaan verzinnen. De ene dag schrijven dat ik een akkoord met Feyenoord heb, en vervolgens dat weer ontkennen. Of schrijven dat ik te duur was voor de Rotterdammers... Tien keer bellen op een dag, terwijl wij zeggen dat er geen nieuws is en toch iets willen... Dat is dingen schrijven om te vullen. Gelukkig werkte PSV de hele tijd achter de schermen. Iedereen sprong op het Feyenoordverhaal, zodat we dit rustig konden afwerken. In alle discretie." Het enige wat wringt, was het afscheid in Brugge, van de maats. Dat kwam er (nog) niet. 's M iddags eet de hele ploeg op de Herdgang, het oefencomplex van PSV. Twee jaar geleden werd daar een heel nieuw gebouw neergepoot. Alles is af hier : velden, accommodatie. De tv laat de eerste beelden vanuit Londen zien, maar voetbal blijft het gespreksonderwerp. Een tikkeltje hallucinant, maar het tekent de focus van de sportman. Net voor de bosloop schuift Simons nog even aan, voor nog iets meer duidelijkheid over zijn overstap. De uittocht bij Brugge speelde voor een stuk mee in zijn beslissing. "Dat én het feit dat ik vond dat de tijd nu rijp was. Toen Schalke kwam, was ik amper twee jaar bij Brugge. Toen vond ik mezelf nog niet rijp genoeg, de clubs hadden niet eens een akkoord en ik kon in Brugge een heel mooie verbintenis tekenen. Nu heb ik direct aangegeven dat ik wél graag wilde vertrekken, want ik zag een transfer als de laatste kans. Ik word 29, je moet realistisch zijn : ze gaan voor een oude speler niet meer zo'n bedrag betalen. Hoeveel juist ? Het laatste wat ik hoorde, was 3,5 miljoen euro."Dat een paar supporters teleurgesteld reageerden op het vertrek van de nieuwe Brugge Boy vindt hij jammer. " Brugge Boy, het is veel gezegd. In de periode van Schalke kreeg ik ook brieven van zogenaamde Bruggesupporters die me met de grond gelijk maakten. Voor hen had ik het toen al niet moeten doen. Dat ze teleurgesteld zijn, kan ik begrijpen, maar ze moeten altijd beleefd blijven. Deze kans kon ik geen tweede keer laten liggen, dan was ik weer dom geweest." Dus 'neen' zeggen tegen Schalke was een domme beslissing. "Ja, achteraf gezien wel. Realistisch gezien wel. Financieel én sportief. Maar me dat beklagen, doe ik niet."Uitgekeken op Brugge was hij nog niet, dat er een nieuwe trainer kwam, én een reeks nieuwe spelers is goed na een kampioenenjaar. "Er zal niemand berusten in wat hij vorig jaar deed. En dan moet ik Brugge toch proficiat wensen met de manier waarop de transfers verliepen. Ze moesten kort op de bal spelen en deden dat uitstekend. Ze kozen voor ervaring, want de jongeren hebben voor een heel seizoen op niveau nog wat tijd nodig."Geen sleet, wel ambitie drijft hem richting Eindhoven. Simons : "Ik leg mezelf hiermee druk op. "Van Diest naar Lommel, van Lommel naar Brugge, van Brugge naar hier : telkens een stapje hoger, op een moment waarop ik dacht dat ik het aankon. Ik kom heel graag naar hier, met veel ambitie : de titel, de tweede ronde van de Champions League. En dat lijkt me hier iets meer haalbaar dan in Brugge. Vandaar. Ik heb met Bart ( Goor, nvdr) ook over Feyenoord gesproken, om de situatie daar te overlopen en dat leek me geen stabiele club. Zij waren eerst, maar zolang ze met Brugge geen akkoord bereikten, heb ik de keuze niet moeten maken. Gelukkig, achteraf gezien ( lacht). Er passeerden hier al wat Belgen met naam : Gerets, Nilis, De-gryse. Dat legt de lat hoog, want ik wil trachten even goed of zelfs beter te doen." door Peter T'Kint'Ik wil hier even goed of zelfs beter doen dan Gerets, Nilis en Degryse.'