Op weg naar Brugge schijnt de zon. De radio draait nog eens Gorki. Luc De Vos zingt: "Sterren komen, sterren gaan, alleen Elvis blijft bestaan, Mia heeft nooit afgezien, ze vraagt: kun jij nog dromen?" Even later is Stijn Stijnen er ook. Die avond speelt Club tegen Eupen, maar de doelman zit in de tribune, met een blessure.
...

Op weg naar Brugge schijnt de zon. De radio draait nog eens Gorki. Luc De Vos zingt: "Sterren komen, sterren gaan, alleen Elvis blijft bestaan, Mia heeft nooit afgezien, ze vraagt: kun jij nog dromen?" Even later is Stijn Stijnen er ook. Die avond speelt Club tegen Eupen, maar de doelman zit in de tribune, met een blessure. Heeft hij eigenlijk nog dromen? Hij schrikt: "Oei oei. Zo denk ik eigenlijk niet. Wat zijn dromen? ( denkt na) Dan kom je al snel uit bij clichés. Gezond blijven, gelukkig zijn. Alles houden zoals het is. Ik ben gelukkig, absoluut." Morgen/donderdag wil Stijnen weer fit zijn, als club Villarreal partij moet geven, maar hij beseft dat het nipt zal worden. De ochtend van het interview heeft hij nog geprobeerd om wat te trainen, maar de knie reageerde direct. Stijn Stijnen: "We hebben te weinig punten gehaald uit de eerste wedstrijden, we zijn dus zeker niet tevreden. Anderzijds hebben we wel het eerste doel van het seizoen gehaald: de Europese poules. Het spel op zich was niet zo slecht, het is in het punten nemen dat we niet efficiënt genoeg waren. Het moet allemaal nog in mekaar klitten. En als je dan niet efficiënt bent, gaat men negatief doen, dat weet je. Terecht. Dat moet je aanvaarden." "Ja. Je weet dat je aanvallend speelt, dat de trainer risico's neemt en dan zijn er kansen dat je goals pakt. Wat is gebeurd. Het was achterin af en toe ook wat zoeken, Camozzato is nieuw, schitterende jongen trouwens, die past heel goed bij Brugge. Met Díaz zitten we na Klukowski en Van der Heyden aan onze derde linksachter, dat is telkens aanpassen. Donk speelt voor het eerste jaar echt centraal. Dat heeft even tijd nodig. Maar ik ben ervan overtuigd dat alles in orde komt. Je hebt periodes dat je vijf, zes weken de nul houdt, en dan andere, dat je elke week een goal pakt. Ik denk dat we in die periode hebben gezeten. Dat zijn allemaal fases." "Ik ben nooit tevreden. Een keeper wil zo veel mogelijk de nul houden, maar ik denk dat me niet veel te verwijten valt. Je hebt momenten dat je je ook moet kunnen onderscheiden, en dat is door omstandigheden minder geweest. Ik denk dat ik het tegen Saloniki op het einde even heb gedaan, maar er waren veel momenten dat je er niks aan kan doen, dat ballen toch binnenvliegen. Dat heeft iedere keeper. Zolang je geen fouten maakt in die periode, is dat geen probleem. En dat was niet het geval." "Bijna genezen, minder pijn, alleen nog wat gevoelig. Hij was inderdaad gebroken. De eerste weken heeft dat verschrikkelijk pijn gedaan, nu is de breuklijn zo goed als dicht. Ik heb met een tape gespeeld. Ik had geen zin om vijf weken te missen, dus heb ik met een gebroken vinger in de goal gestaan." "Niemand heeft hem gezegd dat het geheim moest blijven, geen probleem op dat vlak." "Ik vind dat jongens als Perisic en Odji-dja véél progressie maken. Alleen zijn er momenten dat het niet leidt tot puntengewin." "Het spel is beter dan vorig jaar, bij momenten. Vind ik wel. Maar we hebben ook momenten waarin we het weer uit handen geven en dan wordt dat vergeten. Of niet gezien. Dat hoort bij deze club. Vargas maakt ook progressie. Oké, het is nu nog twintig graden en je weet dat hij zich dan beter voelt. Maar er waren toch ook jaren dat hij met dit weer kwaaltjes had. Men springt er heel goed mee om." "Vargas is een heel rustige jongen, met hem hebben we nog nooit problemen gehad. Die jongen spreekt vooral Spaans, maar doet zijn best om in het Engels te communiceren. Dat hij met de anderen Spaans sprak, vind ik logisch, maar hij heeft zich nooit negatief tegenover ons opgesteld. Echt negatieve jongens zitten er trouwens niet tussen, wel jongens met een andere mentaliteit. Dirar heeft zijn karakter, die kan je niet veranderen, maar binnenin is dat een heel goeie jongen." "Dat wel, ja. Daarom denkt hij snel dat iedereen tegen hem is. Dat is absoluut niet het geval. Maar dan begint hij te panikeren. Nabil is iemand die fouten heeft gemaakt langs het veld, maar op het veld - op training en in de wedstrijd - keihard werkt. Let daar maar eens op. Je kan van hem nooit zeggen dat hij het laat hangen. Hij zegt soms: jullie zien het allemaal veel te serieus. Dat is zijn levensvisie. Als wij vinden dat het wat serieuzer moet, botst dat soms wel eens. Maar dat is niet eens een probleem, dat zijn karakterverschillen. Alleen weet je dat het in de krant komt als de resultaten tegenvallen. Want Club Brugge laat alles heel open." "De club wil het maximale doen voor de supporters. Als daar misbruik van gemaakt wordt, moet je jezelf verdedigen, maar ik denk dat het de laatste tijd weer beter is. Niks is zo plezant voor de mensen als eens langs te komen als ze een vrij moment hebben. Zoiets gebeurt over de hele wereld in elke voetbalclub zes of zeven keer per dag. Na de training, geloof me, zijn de mannen die eerder neus aan neus stonden, aan het lachen. Dat zien de mensen dan niet. Zulke incidenten komen er op momenten dat er keuzes worden gemaakt. Het heeft eerder te maken met persoonlijke ambities dan met onderlinge wrevel. En dan zijn sommige jongens meer gestrest dan andere. Ik ben hier elf jaar, ik heb het nooit anders geweten." "Dat hebben we allemaal gehoord en gelezen. Ze is voor zijn rekening. Wesley is enorm ambitieus en hij wil altijd spelen. Als hij voelt dat hem onrecht werd aangedaan, is dat zijn reactie. Zo kent iedereen hem." "Ik denk dat zoiets moeilijk te zeggen is. Een trainer maakt keuzes en een trainer heeft altijd gelijk op dat moment. Wesley heeft zijn waarde gehad voor Club en zijn goals gemaakt. Dat hij ontgoocheld is dat het zo eindigde, is een normale reactie voor een sportman. Ik denk dat je het eerder in die zin moet opvatten." "Ik denk dat je realistisch moet zijn, je weet dat je na het vertrek van Sollied jaren nodig hebt gehad om weer in die richting te stappen. Het vertrek van bepaalde jongens is wat onderschat. Nu moet je daar weer aan werken en daar zijn ze hier goed mee bezig." "Dat is het voetbal van vandaag, nee? Vanaf 26 ben je oud en op je 30e is het al bijna gedaan. Met Camozzato, Hoefkens, Van der Heyden ... is er toch ervaring. Díaz is ook al 27 en Kouemaha ( ook 27, nvdr) is evenmin de jongste, er is nu een goeie mix op dat vlak. Die jonge gasten mogen erbij, als ze een meerwaarde hebben en dat is zo bij Perisic, Odjidja, ... Perisic is constant bezig met voetbal. Alle soorten competities in de wereld bekijkt die. Donk en Odjidja, dat zijn de mannen zonder stress. Dat zijn heel gelukkige mensen, dat zie je. Als die verloren hebben of niet goed gespeeld, zie je dat die daar ook mee bezig zijn. Maar die jongens hebben zoveel kwaliteiten, laat die maar doen op hun manier. Voor een match zeg ik altijd tegen Vadis: doe maar zoals altijd. Als je dat tegen een jongen van 21 kan zeggen ... Ik weet niet hoe je dat moet uitleggen, maar je voelt soms in matchen dat hij iets extra's brengt. Ik heb veel momenten gehad dat ik achteraf zei: maar goed dat Vadis er stond. Ik vind niet dat zijn spel ons in de problemen brengt." "Een patron? Ga die maar halen hé." "Ik ben hier elf jaar en heb alles aan Club te danken, ik heb mijn kans gekregen vanuit provinciale, voor mij staat de club bovenaan. Op een bepaald moment neem je verantwoordelijkheden en dan gebeuren er dingen, zoals op Gent. Ik durf mijn mening te zeggen, maar op een bepaald moment mag je geen speelbal worden. Na Gent was dat wél het geval. Als je drie dagen de voorpagina haalt, niet van de sport bovendien, moet je de zaken heel nuchter bekijken. Ik vond dat men misbruik maakte van het gegeven dat ik mijn ding zegde zoals ik vond dat het moest worden gezegd. Ook al is wat ik zeg niet altijd juist, dat weet ik ook. "Ik heb met de voorzitter gesproken, met Luc Devroe, met Dany Verlinden, met materiaalman Roger Tierentyn, met mijn familie ... En uitgemaakt dat ik beter een stap terugzette. Los van het feit dat de positie van een keeper niet ideaal is op een plein. Je moet het clubbelang laten voorgaan." "Helemaal niet met dat eerste. Dit staat los van het sportieve, ik heb het over wat die dagen allemaal is verschenen. Er was in België van alles gaande - criminaliteit, politiek, ... Daartegenover was het mijne een futiliteit. Maar ik haalde drie dagen de media, de minister van Binnenlandse Zaken eiste zelfs een onderzoek. "Vijf weken heb ik nagedacht. In mijn reacties op een veld ben ik impulsief, dat is adrenaline, maar over dat soort dingen denk ik altijd heel goed na. Dat was ook zo met de nationale ploeg." "Ik weet dat ik niet de gemakkelijkste ben en niet altijd de juiste dingen doe of zeg, maar dat is ieder zijn karakter. Of ik nu die band draag of niet, mijn gedrag is nog steeds hetzelfde." "Mensen die vertrekken, zoeken redenen. Wat de discipline betreft heeft Wesley gelijk, er waren dingen die absoluut beter konden. Maar ik vind niet dat we vorig seizoen negatief moeten benaderen. We zijn negatief geëindigd en dat was beslissend, maar ik denk dat we over het hele jaar heel mooie momenten hebben gehad. We zijn met datzelfde 'gebrek aan discipline' waarover iedereen zaagde, als tweede geëindigd in de gewone competitie, hebben een schitterend Europees parcours gehad, we konden in de 89e minuut Valencia de doodsteek geven. Maar je eindigt met een 6-2 in play-off 1. En dan vergeet men alles." "Absoluut niet. Alles wordt opgeklopt, zeker deze wedstrijd, het is een concurrent, door hun eigen verdienste. En dan krijg je een strijd die interessanter wordt." "Zwaar ontgoocheld. Je laat die tweede plaats op dat veld tegen die ploeg liggen. Dan kan je spreken van een blamage, in die negentig minuten zie je het hele seizoen passeren en nadien ben je toch voor een paar dagen van de kaart. Speelde dat dit jaar nog mee? Ik denk van niet. We hebben daar met elkaar gediscussieerd, maar dat zijn momentopnames. Op het einde van een seizoen zit je ook aan het einde van je Latijn." "Je ziet iets gebeuren en je reageert fout. De woordenschat die ik daar gebruikte, was fout, dat moet je durven toegeven. Zoiets komt dan op tv, kleine kinderen horen dat, dat is een fout die ik op dat moment maakte. Temperament, adrenaline, maar niet meer dan dat." "Natuurlijk. Je moet maar eens teruggaan naar je eigen tijd, hoe je keek naar een voetballer als die in eerste klasse speelde. Het was alsof God ergens binnenkwam. Zelfs al speelde die jongen voor Lommel of Sint-Truiden. Dat die in eerste klasse speelde, was voldoende om ons van de kaart te brengen. Dat vergeet je, als je in het milieu zit. De verwondering, de magie is weg. Maar kinderen hebben het meest gezien van allemaal, die letten op alle details. Ik ga soms naar jeugdvoetbal kijken, bij hen zie je dingen terug die profvoetballers doen. Als ze scoren bijvoorbeeld: dezelfde bewegingen ... Op dat vlak vind ik dat we ons daar bewust van moeten zijn." "Ja. Van Kahn, Buffon, Casillas, Cech, ... Allemaal doelmannen, ja." "Ik twijfel er sterk aan dat ze het nog hebben, maar ze hebben het wel gekregen!" ( lacht) door peter t'kintIk had geen zin om vijf weken te missen, dus heb ik met een gebroken vinger in de goal gestaan. Ik heb veel momenten gehad dat ik achteraf zei: maar goed dat Vadis er stond.