Soms helpt het om bij de komst van een speler uit het buitenland eens te peilen naar de reacties uit het land dat hij net verliet : zal hij er gemist of snel vergeten worden ? Op 4 juli verschijnt op de Duitse transfersite (www.transfermarkt.de) het bericht dat er interesse is voor Nürnbergs middenvelder Jan Polak. Eerst zou Galatasaray 1,5 miljoen euro veil hebben voor hem, later meldt Anderlecht zich. Het bericht wordt niet op gejuich onthaald door de supporters. 'Hopelijk gaat hij niet', schrijft een fan. 'Polak speelde een slechte terugronde, maar hij is en blijft een goeie middenvelder.' Als hij toch verkast, dan liefst voor veel meer geld, vindt de meerderheid. Maar een enkeling vindt Polaks mogelijke vertrek geen verlies.
...

Soms helpt het om bij de komst van een speler uit het buitenland eens te peilen naar de reacties uit het land dat hij net verliet : zal hij er gemist of snel vergeten worden ? Op 4 juli verschijnt op de Duitse transfersite (www.transfermarkt.de) het bericht dat er interesse is voor Nürnbergs middenvelder Jan Polak. Eerst zou Galatasaray 1,5 miljoen euro veil hebben voor hem, later meldt Anderlecht zich. Het bericht wordt niet op gejuich onthaald door de supporters. 'Hopelijk gaat hij niet', schrijft een fan. 'Polak speelde een slechte terugronde, maar hij is en blijft een goeie middenvelder.' Als hij toch verkast, dan liefst voor veel meer geld, vindt de meerderheid. Maar een enkeling vindt Polaks mogelijke vertrek geen verlies. Op 23 juli komt een mogelijk vertrek naar Anderlecht weer aan de orde. ' Fehler, Fehler, Fehler (Fout, fout, fout) : meer zeg ik niet', zucht een fan. Intussen is er meer begrip voor een mogelijke transfer, want in de voorbereiding blijkt dat trainer Hans Meyer niet rekent op de Tsjech. Als Anderlecht de prijs opvoert naar 3,5 miljoen euro, moet Nürnberg niet aarzelen, vindt iedereen. Veel tijd om zich rustig in te passen is Jan Polak bij Anderlecht niet gegund. Een week na zijn eerste wedstrijd, een dramatisch slecht potje voetbal tegen een stel gretige Spanjaarden, moest Anderlecht al aan de slag in de eerste van de twee 'wedstrijden van het jaar' tegen Fenerbahçe. Over twee weken weet Polak, die voor Anderlecht koos, aangetrokken door de Champions League, of hij de juiste keuze maakte. Van interesse vanwege Galatasaray of andere clubs weet hij niets, zegt Polak een paar dagen na zijn aankomst in Brussel : "Alleen Anderlecht was heel concreet. Als een club toont dat ze je zo graag willen, houd je daar ook rekening mee."Jan Polak : "Ik wist daar helemaal niets van. Dat ze mij toen al volgden, heb ik pas na mijn komst hier gehoord. Het eerste contact dateert van een maand geleden. Toen zei ik dat ik niet geïnteresseerd was, ik wilde eerst zien hoe mijn situatie bij Nürnberg was. Daar moest de voorbereiding nog beginnen. Drie weken later had ik voor mezelf uitgemaakt dat ik beter naar Anderlecht ging." "Nürnberg speelt de UEFA-beker, Anderlecht voetbalt elk jaar in de Champions League. Bovendien doet het elk jaar mee om de titel. Ik vind het een uitdaging om te spelen bij een ploeg die elk jaar kampioen moet worden, waar de druk hoog is, en die als het wat meezit, straks in de Champions League zit. Elke keer als ik bij de nationale ploeg kom, hoor ik de andere Tsjechen alleen maar over de Champions League praten. Dat is voor mij je van het. De spelers die jaarlijks Champions League spelen, bevestigden me dat ook."(grinnikt) "Daar wil ik zelfs niet aan denken. Andere vraag." "Wie zegt dat ? Ik was er vorig jaar een aantal keer niet bij door een blessure, maar op het eind stond ik weer in de basis. Natuurlijk is de concurrentie daar groot, maar dat schrikte me niet af. Ik wil vooruit met mijn carrière, ik hoop dat ik met mijn komst naar Anderlecht een goeie stap zet op weg naar boven.""We begonnen goed, na drie speeldagen stonden we eerste. Op het einde van de heenronde kreeg ik fysieke problemen. Eerst had ik last aan de lies, daarna moest ik mijn amandelen operatief laten verwijderen. Daardoor kregen andere spelers in de voorbereiding op de terugronde hun kans en kwamen zij aan de aftrap. Maar na een match of vijf kwam ik weer in de ploeg. Vanaf dan heb ik tot het einde gespeeld.""Op een paar wedstrijden in de Champions League na wist ik niet zo veel over de Belgische competitie. Ik heb met Jan Koller en Roman Vonasek gepraat. Daniel Zitka kende ik voorheen niet maar die beloofde me met alles te helpen." "Bij Nürnberg heb ik niet alle voorbereidingswedstrijden helemaal gespeeld, soms een halfuur of een helft, maar ik heb de trainingen wel voluit meegedaan. Ik moet mijn ritme hier nog vinden. Dat heb je niet na een paar dagen of een week, maar ik ben 'prof'. Als ze meteen vragen dat ik er sta, moet ik proberen te brengen wat van mij verwacht wordt.""Hij heeft me gevraagd waar ik mezelf het best zie spelen. Op training heb ik al gemerkt welk systeem hij op het middenveld hanteert, dat alle middenvelders pressing moeten kunnen spelen.""Afgelopen seizoen speelde ik doorgaans aan de rechterkant. Qua resultaat viel dat mee, maar ik voelde me daar niet op mijn best, omdat ik gewend ben om centraal te spelen, waar je altijd in beweging bent en vaak aan de bal komt. Op de flank moet je wachten tot de bal komt. Dat ligt me niet zo.""Ook meestal op de flank, maar dan aan de linkerkant in een 4-4-2, waarbij ik met Rosicky kon wisselen. Voorheen voetbalde ik centraal. Ik ben tweevoetig, maar mijn rechtervoet is beter." "Als jeugdspeler was ik offensief ingesteld, ik heb altijd naar voren gespeeld. Vanaf mijn veertiende werd ik in een andere rol geduwd en leerde ik ook verdedigen.""De kwaliteit van de Bundesliga is hoog. Ook als je zelf niet in een topclub speelt, word je beter als je tegen topploegen uitkomt. Een groot verschil met Tsjechië vond ik ook de beleving. Het is wat als je plots elke week voor dertigduizend kijkers speelt.""De taal en de manier van spelen. Bij Liberec speelden we zone, in Nürnberg mandekking, ook op het middenveld. De beleving is, zoals ik al zei, heel anders. Geen slecht woord over Liberec en Tsjechië, maar daar voetbalde ik voor drie- tot vijfduizend man. Alleen Sparta Praag trekt gemiddeld meer dan tienduizend toeschouwers. Bij Nürnberg zat er meteen dertigduizend man op de tribunes. Toen het wat minder liep, waren dat er soms nog maar 19.000, die zag je amper in een stadion met 47.000 plaatsen en een atletiekpiste rond het veld. Toen Hans Meyer in november van dat eerste jaar kwam, ging het plots beter. Toen zat het elke keer vol, veertigduizend man. Vorig jaar zaten die er altijd." "Het eerste jaar wel. Toen was het doel niet zo hoog. Het was een gezellige familieclub die vooral niet wilde degraderen. Tussen plaats zeven en twaalf was goed. Toen we achtste werden, werd dat uitbundig gevierd. Vorig jaar stegen de verwachtingen plots. Maar of je het crisis moet noemen als je twee of drie weken niet wint, zoals dat hier het geval zal zijn, weet ik niet.""Is dat zo ? Dat is dan zoals bij Sparta Praag in Tsjechië.""Dat weet ik niet. In Tsjechië werd van me verwacht dat ik de ploeg op sleeptouw nam. Als je naar een nieuwe club gaat, moet je je daar eerst inwerken. Bij Nürnberg was Tomás Galásek een leider. Hij hoeft niet veel te zeggen, met zijn prestaties bij Ajax en de nationale ploeg dwong hij respect af. Of ik het bij Anderlecht kan, weet ik nog niet. Ik moet eerst deze spelers en de club leren kennen. Waarom zou ik vanaf de eerste dag op training opmerkingen maken of anderen zeggen wat ze moeten doen ? Dat zou slecht voor de ploeggeest zijn. Terecht zouden anderen denken : 'Je hebt nog niet gespeeld en je gaat ons uitleggen hoe het moet.' Als ik hier goed speel en de anderen me accepteren, kan het dat ik naar zo'n leidersrol evolueer. Maar Anderlecht heeft nog goeie voetballers die dat kunnen. Het lijkt me beter als een ploeg meerdere spelers heeft die de zaak kunnen sturen." "Toen ik bij Nürnberg tekende, nam ik me voor om eerst goed te presteren in de Bundesliga en op die manier de aandacht van andere clubs te trekken. Het was niet mijn bedoeling om mijn hele carrière bij Nürnberg te blijven.""Bayern toch niet. (grijnst) Die azen op grote stervoetballers. Die komen niet bij Jan Polak terecht." "Ik heb mijn eigen dromen, maar je moet die dromen durven toetsen aan de realiteit. Als ik op een bepaald moment tegen mijn grenzen aanloop, moet ik met die grenzen leven en mijn ambities bijstellen. Als je voelt dat je beter bent dan de meeste spelers in de competitie waar je aantreedt, kan je hoger mikken. Op dit moment weet ik nog niet waar mijn grenzen liggen. Ik leg de lat voor mezelf hoog, maar ik heb me altijd voorgenomen geleidelijk te gaan. Als je van Liberec naar Bayern gaat, kan dat een catastrofe zijn. Daarom heb ik, indertijd, met mijn manager Pavel Paska afgesproken om langzaam mijn carrière uit te bouwen. Als je stap voor stap gaat, kom je misschien op een dag bij een topclub uit. Ik ben geen Rosicky, die meteen de overstap naar Dortmund maakt." "Anderlecht was mijn keuze. Paska gaf aan dat Anderlecht een goeie springplank kan zijn naar hoger.""Héél, héél belangrijk. Ik ben trots dat ik Tsjech ben en voor de nationale ploeg mag spelen. Mijn vader heeft me geleerd dat ik trots moet zijn op mijn land en dat ik met heel mijn hart voor mijn land moet spelen.""Elke trainer heeft zijn lievelingsspelers. Dat is niet alleen in voetbal zo. Zitka heeft vooral pech dat hij in zijn generatie op een absolute topkeeper als Petr Cech botste, die al van jongs af toonde dat hij een topper is." "Ik wil hier het beste van mezelf geven. Ik wil alles doen om met deze club succes te boeken. Maar een mens is geen machine.""Het is een zeer harde trainer, iemand die respect afdwingt. Bij hem is het wel : eerst voetballen, dan lopen. Hij stak ook veel techniek in de oefeningen op training, het was zeker niet alleen 'Dampf machen'." "Ik vond hem wél communicatief. Als er iets scheelde, kon je bij hem terecht. 'Familie gaat voor alles', zei hij bij zijn komst. Wie privéproblemen had, kreeg makkelijk vrij. Op training zegde hij niet altijd veel maar observeerde wel. Soms zweeg hij twee dagen en maakte pas daarna een opmerking over wat hem opgevallen was."(leest aandachtig de passage) "Ik zeg alleen maar : ik wens FC Nürnberg en Hans Meyer veel geluk. Meer wil ik daar niet op zeggen." "Ik kan het voor mezelf wel plaatsen, maar het enige wat ik als reactie kwijt wil, is : ik wens Hans Meyer het allerbeste." SDoor Geert Foutré