Dan toch . Alin Stoica (22) is van Brugge, nog voor Marc Degryse er officieel in dienst is als technisch directeur. Einde contract bij Anderlecht tekende de Roemeen er woensdag een akkoord voor drie jaar. Michel Verschueren claimt nog wel een opleidingsvergoeding van 400.000 euro; volgens Antoine Vanhove, die zich schriftelijk liet informeren door de profliga, is de speler op basis van het Bosmanarrest en het Vlaams decreet volledig vrij voor de binnenlandse markt. Een interview, met de speler, na de zaterdagochtendtraining met de beloften en voor het middagmaal met le bourgmestre in het Boudewijnpark.
...

Dan toch . Alin Stoica (22) is van Brugge, nog voor Marc Degryse er officieel in dienst is als technisch directeur. Einde contract bij Anderlecht tekende de Roemeen er woensdag een akkoord voor drie jaar. Michel Verschueren claimt nog wel een opleidingsvergoeding van 400.000 euro; volgens Antoine Vanhove, die zich schriftelijk liet informeren door de profliga, is de speler op basis van het Bosmanarrest en het Vlaams decreet volledig vrij voor de binnenlandse markt. Een interview, met de speler, na de zaterdagochtendtraining met de beloften en voor het middagmaal met le bourgmestre in het Boudewijnpark. Alin Stoica : Ik denk tegen KV Mechelen komend weekend. Ik ben speelgerechtigd, maar of ik zal debuteren, weet ik niet. Het is goed dat ik in Roemenië heb kunnen meetrainen met National Boekarest, maar ik zou liegen als ik zou zeggen dat ik honderd procent ben. Het is goed dat ik nu regelmatig train, maar ik heb wedstrijden nodig, met de wedstrijden zal de conditie komen.Wie heeft dat gezegd ?Ik ben vorig seizoen onmiddellijk geblesseerd geraakt, heb daarna te snel te hard moeten trainen en ben zo van het ene probleem in het andere beland.Ja, dat heb ik vernomen. Ik denk dat dat goed is. Op het verleden wil ik niet meer terugkomen, dat is wat het is, maar ik wil hier toch eens benadrukken dat in Anderlecht niet Aimé Anthuenis het probleem was. Dat ik niet meer bij Anderlecht speel, heeft niks met hem te maken. Hoewel hij spelers misschien geen uitleg verschuldigd is, heb ik met hem altijd open discussies kunnen voeren. Ik waardeer dat zeer. Hij is een persoon met een goed hart en met een groot hart. Ik wens hem veel succes bij de nationale ploeg. Er zijn veel contacten geweest, maar niets concreets.Neen. Vorig jaar had Guardiola geen club, nu heeft Effenberg lang moeten zoeken, en Ilie, en Popescu zoeken nog steeds. Waarom zou het mij dan niet kunnen overkomen ? Maar ik ben nooit mijn optimisme verloren. Iedereen weet dat het crisis is in Europa. Er is geen geld. In Italië kunnen ze zelfs de competitie niet starten op 1 september, omdat door het verlies van miljoenen dollars aan tv-gelden de helft van de clubs failliet dreigt te gaan. Dat zegt genoeg, denk ik. Het probleem was ook dat ik niet vrij was voor het buitenland. Hij zal ook nooit voor Club Brugge spelen, omdat in Anderlecht iedereen alle vertrouwen in hem heeft. Mij wilden ze er niet meer.Zoals ik juist zei : Anderlecht wilde me niet meer, wat moest ik doen ? Ik ben prof, ik heb een bladzijde gedraaid. Dit is het begin van een nieuw hoofdstuk in mijn leven. Ik zou liegen als ik zou zeggen dat ik geen mooie tijden heb beleefd bij Anderlecht, maar ik heb er ook zeer moeilijke gekend, momenten waarin ik echt heb geleden. Maar wat doe je als iemand je nog wil ? Wat doe je als je vrouw je niet meer wil ? Ik heb nu begrepen dat in het leven alles kan. Het lot bepaalt. Mijn lot was terug te keren naar België en bij Brugge te spelen. Als ik dat niet had gedaan, wat dan ? Tot nieuwjaar werkloos blijven ? Misschien was het dan moeilijker dan nu. Brugge heeft mij een fantastische kans gegeven, het heeft mij als enige - vriend, mag ik zeggen - de hand gereikt.Als iemand je echt wil, je alle vertrouwen schenkt dat je nodig hebt, ben je bereid te komen voor minder geld. Dit is geen geldkwestie, maar een gevoelskwestie. Een beslissing vanuit het hart. Binnen drie jaar ben ik 25, als ik goed presteer kan ik dan nog altijd heel veel geld verdienen.Op dat probleem wil ik niet meer terugkomen. Supporters moeten zich misschien wel eens afvragen of ík wel de schuldige ben ? De waarheid is gewoon dat Anderlecht mij niet meer wilde. Ik ben correct geweest tot op het einde. Het feit dat ik geen club had, was daarvan het bewijs. Nochtans, in september al belde mijn manager mij met de melding dat ik een voorcontract kon tekenen bij Udinese. Ik heb het niet gedaan, zoals ik later onder andere ook niet voor Español heb willen doen. Anderlecht is altijd mijn eerste optie geweest. Ik ga je iets vertellen wat ik nog nooit eerder heb verteld : eind vorig seizoen, een paar dagen voor ik met vakantie ben vertrokken, kreeg ik op Anderlecht te horen dat ik geen speler ben die de ploeg kan trekken, geen speler zoals Pär Zetterberg weet je wel. Dat ik eigenlijk geen voetballer ben, kreeg ik daar zo het gevoel. Je kijkt er wel van op als je dat van je chef hoort, moet ik zeggen. Iedereen heeft in het leven recht op een mening, eender welke. Ik respecteer de mening van meneer Broos. Ik wens hem veel succes. Ik heb veel dingen begrepen. In mijn vakantie praatte ik met Hagi, met Popescu, en ook met Djalminha van La Coruña, die in Roemenië was voor een transfer naar Fenerbache. Als je niet sterk bent in de kop, zegt Djalminha, kan je niks doen. Hij heeft gelijk. Ook Scifo heeft mij raad gegeven. Als ik nog niets gepresteerd heb, waarom staan grote spelers als ook Marc Degryse en Luc Nilis mij dan met raad en daad bij ? Zij maakten het zelf allemaal mee in Anderlecht, zij moesten er ook weg. Ik kan mij absoluut niet vergelijken met hen, maar waarom moesten zij er weg ? Hun steun is voor mij zeer belangrijk. Ik ben nu hier en ik wil niet meer terugkeren op die eerste affaire.Neen. Ik ben niet benaderd geweest door iemand van Anderlecht, noch is mijn manager aan Verschueren gaan vragen of ik mocht terugkeren. Jestrovic, Mornar, Milojevicettout ça heb ik gesproken. Maar zoals ik zei : wij zijn profs. Een bladzijde is gedraaid. Dit is een nieuw hoofdstuk in mijn carrière, een nieuwe kans. De laatste kans de quoi ? Niet de laatste kans, denk ik. Ik ben 22 jaar, mijn generatie is aan het doorbreken in de nationale ploeg. Ik weet nu hoe de dingen kunnen lopen en hoe de dingen aan te pakken.Het belangrijkste voor mij is te praten op het veld. Ik kan in de pers vanalles zeggen en beloven, maar dat zijn maar woorden, hein. Ik respecteer Lorenzo. Hij is vrij te zeggen wat hij wil. Zo is het leven, ik kan er ook niets aan doen. Waarom zou ik trouwens commentaar moeten geven op wat anderen van mij zeggen ? Ik zal de kritiek op het veld beantwoorden.Gewoon kennismaken met elkaar. Ik ben welgekomen en moet mij concentreren op de trainingen et tout ça, dan zal de rest wel volgen. Neen. Spelen is het belangrijkste; op welke positie beslist hij.Op papier is dat mijn beste positie. Drie aanvallers bieden ook drie aanspeelmogelijkheden. Maar dat zullen we wel zien, ik denk niet dat het de bedoeling is dat wij hier de tactiek gaan bepalen.De trainer beslist, ik moet mij integreren, c'est tout. Club Brugge is een zeer goed georganiseerde ploeg die altijd wil aanvallen en doelpunten maken. We moeten rustig blijven, want zo ver zijn we nog niet. Er is nog één wedstrijd, en ik weet dat in voetbal alles mogelijk is. De Champions League is natuurlijk belangrijk, niet alleen voor mij, maar voor alle spelers, voor heel de club, voor het hele Belgische voetbal.Iedereen heeft mij hier met veel plezier ontvangen. Ik voel dat iedereen hier vertrouwen in mij heeft en voor mij is dat zeer belangrijk. Het enige wat ik kan doen, is trainen en spelen, dan zullen beetje bij beetje de dingen wel gaan komen.Met zekerheid weet ik dat nog niet. Maar mijn zus studeert nog aan de universiteit en blijft in Brussel wonen. Ik denk dat mijn ouders zullen komen om haar te helpen.Ik weet het nog niet. Ik zoek een appartement, we zullen zien of ik het hier vind of niet.De familie is en blijft altijd heel belangrijk, samen met één of twee Roemeense vrienden weet ik dat ik er altijd terechtkan.Nogmaals, dit is alleszins een nieuw hoofdstuk in mijn leven. Wat er gebeurd is, is gebeurd; daar kan je niets meer aan veranderen. Wat telt is het heden en de toekomst.Ik heb gezien hoe de dingen gaan, hein. Mijn kop is helder nu, maar veel praten dient nergens toe. Praten is maar praten, het zijn maar woorden. Zoals ik al zei : voor mij is het belangrijker te praten op het veld. Het makkelijkste is te zeggen dat ik dertig goals zal maken, maar ik zou liegen als ik dat zou zeggen. Voetbal is geen wiskunde. Voetbal is ook geen individuele sport, maar een collectieve. Je moet vooral ook sterk zijn in de kop. Dit is alleszins een nieuwe... hoe zeg je dat... challenge ? Belangrijk is te spelen, hier in Brugge en ook bij de nationale ploeg. We zullen zien. Het is onmogelijk te weten wat het leven voor je in petto heeft. De kop is helder nu, het zal erop aankomen niet te lezen wat er allemaal over mij verteld wordt ( lacht), maar het allerbelangrijkste is altijd te weten wat je zélf wil. ( lacht) Revanche nemen, dient nergens toe. Ik zie het positief : ik wil het volk gelukkig maken dat in mij is blijven geloven. Mijn familie, mijn vrienden, deze club, alle mensen die van mij houden. Iedereen maakt fouten in het leven, ik ook. Maar wie een ander kwaad doet, zal er op een dag voor boeten. Zo gaat het in het leven, dat weet ik met zekerheid. Er is een God die alles ziet en vroeg of laat voor gerechtigheid zorgt. Die wetenschap geeft mij veel vertrouwen.Ik heb vernomen dat die datum nog niet definitief vaststaat.( Haalt de schouders op) Wat wil je dat ik daarop zeg ( grijnst) ? Ik herhaal : ik ben niet uit op revanche.Het wordt een speciale match, ja, omdat je nooit verwacht dat je tegen je vrienden zal moeten spelen. Maar zo is het leven. Ik ben prof en zal alles geven voor de ploeg die mij de hand heeft gereikt.Merci. De rekening zal ik wel betalen, tenslotte zijn jullie mij komen opzoeken in mijn nieuwe stad ( lacht). door Christian Vandenabeele'Dit is geen geldkwestie, maar een gevoelskwestie. Een beslissing vanuit het hart.''Verraad ? Anderlecht wou mij gewoon niet meer. De supporters moeten zich afvragen of ík wel de schuldige ben.''Aimé Anthuenis was niet het probleem in Anderlecht.'