Hij grijnst. "Ik was blij dat ik tegen Brugge goed in de match zat, want iedereen zei dat het na de Afrika Cup gedaan zou zijn met Moumou. Het was nochtans zwaar, want we speelden ginder nog vijf voorbereidingswedstrijden." Gelukkig, zegt hij, staat hij nu wel in de basis, maar zoals de bondscoach hen laat voetballen... "Hij geeft heel weinig tactische aanwijzingen, iedereen mag een beetje spelen zoals hij wil. Maar je moet nog altijd bewijzen dat je je plaats in de nationale ploeg waard bent door te tonen dat je in Europa iets geleerd hebt. Bij Genk moet ik meer meeverdedigen dan bij GBA, en dat laat ik bij Burkina Faso dan ook zien."
...

Hij grijnst. "Ik was blij dat ik tegen Brugge goed in de match zat, want iedereen zei dat het na de Afrika Cup gedaan zou zijn met Moumou. Het was nochtans zwaar, want we speelden ginder nog vijf voorbereidingswedstrijden." Gelukkig, zegt hij, staat hij nu wel in de basis, maar zoals de bondscoach hen laat voetballen... "Hij geeft heel weinig tactische aanwijzingen, iedereen mag een beetje spelen zoals hij wil. Maar je moet nog altijd bewijzen dat je je plaats in de nationale ploeg waard bent door te tonen dat je in Europa iets geleerd hebt. Bij Genk moet ik meer meeverdedigen dan bij GBA, en dat laat ik bij Burkina Faso dan ook zien."Blij was hij dat hij naar de Afrika Cup kon. Verrast was iedereen evenwel over de vergevingsgezindheid die hij ginder aan de dag legde. "Weet je, een Afrikaan is soms rancuneus. Als iemand je iets misdoet, onthou je dat. Maar ik, ik ben dat helemaal niet. Mijn probleem is dat ik het slechte vergeet. Zo ben ik in Burkina Faso bij de voorzitter van mijn oude club op bezoek geweest. Veel mensen zeiden mij dat ze niet meer met mij zouden praten als ik dat deed. De voorzitter was diegene door wie ik een tijdje in de gevangenis zat, omdat ik volgens hem schriftvervalsing had gepleegd. Dus hij was heel verbaasd en zelfs wat gegeneerd toen ik bij hem op bezoek ging. Hij dacht dat ik niet meer zou komen. Maar ik vind dat ik dat moest doen. Want hij is ook diegene die veel voor mij gedaan heeft, die mij geld gaf en mijn familiale problemen regelde."Zijn grootmoeder en een broer heeft hij in Burkina Faso een bezoek kunnen brengen. "Maar na twee dagen moesten we naar Mali ( waar de Afrika Cup plaatsvond, nvdr) vertrekken." De rest van zijn familie, die in Ivoorkust woont, kreeg hij niet te zien. Graag was hij ook daar nog eens langsgeweest, want kans om naar Afrika te gaan, krijgt hij anders alleen na het seizoen even. Maar na de uitschakeling in de eerste ronde was er de onverbiddelijke, meegereisde Robert Raes om hem zonder dralen terug naar Genk te halen. Want zo problematisch als de heenreis was verlopen, zo vlot moest en zou de terugreis zijn. Was hem onderweg naar de luchthaven van Parijs niet ter hoogte van Leuven te binnen geschoten dat zijn paspoort nog in Genk lag ? Helaas, ook tussenkomst van Dagano's managementbureau kon er niets aan verhelpen : zijn vertrek naar Afrika zou met twee dagen worden uitgesteld. Hij zucht. "Maar mijn familie, ik mis ze nog altijd." 10u02. In de gietende regen is het dat Racing Genk die ochtend traint. "In de voorbereiding liepen we zo weinig, dat we tegen elkaar zeiden : gaan we dáármee toekomen voor de rest van de competitie ? Maar nu zien we hoe ongelooflijk de trainer is." Na een paar opwarmingsoefeningen neemt Pierre Denier de spitsen apart om af te werken op doel. Terwijl Dagano op de Afrika Cup verbleef, scoorde Wesley Sonck niet één keer, zo onmisbaar lijken ze voor elkaar geworden. Nochtans was het duo dat in den beginne allesbehalve. "We kwamen niet zo overeen op training. We maakten ons zelfs kwaad op elkaar als we in hetzelfde groepje vier tegen vier moesten spelen. Zo erg soms dat de trainer er ons op een dag uit heeft gehaald. Pas als we met elkaar gepraat hadden, mochten we weer meedoen. Het gevolg is dat we elkaar nu raad geven in plaats van verwijten naar elkaar te slingeren." De kracht die Dagano bij het afwerken op doel uitstraalt, kan haast niet anders dan intimiderend werken op de verdedigers van de tegenstander. "Ze zijn soms méchant, de verdedigers, maar als ik ze dat laat weten, gaat het mij pijn doen. Want als ik me kwaad maak, gaan ze me blijven treiteren. Als ik me in Afrika kwaad maakte, werd ik vervangen, hier zou ik op slag niet meer spelen. Toen ik begon met voetballen, sloeg ik achteruit met mijn armen, pakte ik domme kaarten en speelde ik slecht omdat ik de hele match bezig was tegen de verdedigers te praten en hen te beledigen. Dat moest echt stoppen om hier te kunnen slagen en ik had niet gedacht dat ik hier kon veranderen. Als we partijtjes vier tegen vier spelen en ik verlies, trap ik soms de bal kwaad weg, maar dan moet ik van de trainer een fles wijn betalen. Ja, ik maak me meer kwaad op training dan in een wedstrijd. Als mijn ploeg verliest of ik scoor niet, word ik nerveus." Alleen is er, merkt hij, een verschil tussen Genk en GBA. "Hier krijg ik vertrouwen en dat werkt motiverend om te scoren. Bij Germinal Beerschot moest ik twee, drie maanden bij de reserven voetballen. Pas toen Severeyns geblesseerd was, zei mijn manager ( SEM, nvdr) dat ze vertrouwen moesten hebben in mij. Bij de reserven maakte ik daarvoor nochtans ook al veel doelpunten. Ze kregen vertrouwen in mij toen ik in de ploeg stond, maar eigenlijk hadden ze geen vertrouwen om mij erin te zetten. Van der Elst was bang dat ik nog te jong zou zijn. "Bij Genk voel ik dat ik relaxter speel, veel meer bevrijd dan bij GBA. Ik was daar altijd gehaast. Als ik bijvoorbeeld de avond voor een wedstrijd daar en hier vergelijk... Ginder kon ik niet slapen, lag ik veel te geconcentreerd in bed. Nu begin ik me pas een uur voor de wedstrijd te concentreren. De trainer helpt je daarbij. Als hij een speler op training ziet aankomen die er teneergeslagen bij loopt, komt hij met je praten. Als hij ook dezelfde taal zou spreken, dan zou het nog makkelijker gaan. Maar we begrijpen elkaar."12u44. Gegeten wordt er deze middag niet op de club en dus laat Dagano, nog niet in het bezit van een rijbewijs, zich door Didier Zokora meevoeren. "We zijn allebei nog maar in het begin van de twintig, maar Didier kon thuis in Afrika al wat leren rijden met de auto van zijn moeder. En hij speelt hier al twee jaar, hij kon in de vakantie zijn rij-examen afleggen. Ik hoop dat ik dat na het seizoen ook kan doen." Als Zokora zijn grijze Mercedes cabrio gezwind in een parkeerplaats heeft gedraaid, blijkt de keuze deze middag op een Italiaans restaurant te zijn gevallen. "Soms," zegt Moumou Dagano, "eet ik bij Didier thuis en kookt zijn vrouw Afrikaans voor ons. Maar nu ze zwanger is, ga ik wat vaker op restaurant. Maar als ik uitgerust ben, kook ik ook zelf." Zokora : "Hij maakt echt hele goeie pasta met kip en tomatensaus ! Maar we moeten van de trainer wel op onze voeding letten. In Brussel, in Matonge, gaan we graag l'igname kopen, een soort dikke, zoete Afrikaanse frieten. Maar frieten mogen we eigenlijk niet eten. Als de trainer ons erop betrapt, moeten we 8 euro betalen, want..." ... maar hij wordt onderbroken door de dienster, die voor Dagano osso bucco met pasta brengt en voor Zokora calamares met... een boete.Zokora, zegt hij, begrijpt de trainer ook. "Ik had problemen om op te staan, dus hij belde mij iedere morgen om 8 uur op opdat ik naar de club zou komen."Dagano : " Quoi ?" Zokora : "Dan gingen we samen fitnessen en moest ik mij daarna weer aankleden en wachten tot de anderen kwamen. ( Grijnst.) Na twee weken kwam ik altijd op tijd. Magnifique ! Ze hebben ons zelfs al gezegd dat we, als we willen, altijd vroeger mogen komen om met de technische staf te ontbijten. Ze weten dat ontbijten thuis niet altijd evident is. Maar wij doen het altijd." 13u47. Nog maar pas begeven Dagano en Zokora zich door de Genkse winkelstraten, of daar hebben de blikken van twee jonge vrouwen zich al aan hen vastgeklonken. Verlegen tikt Moumou Zokora aan, die onbewogen doorloopt. "Ik heb een vriendin, ik moet daar niet naar kijken." En alleen op hun gegiechel ingaan, doet Dagano niet. "Vrouwen houden van voetbal, hé." En van voetballers, zeker ? Verlegen lachje. Nog even beleefd naar het praatje luisteren van een mannelijke supporter en met een brede glimlach wuiven naar een koppel op leeftijd in het koffiehuis van het winkelcentrum. "Twee supporters van Genk. Telkens als ik hier kom, zitten ze daar en telkens zwaaien we naar elkaar. Weet je, dikwijls vragen supporters naar mijn telefoonnummer en meestal geef ik het dan ook. Maar altijd een vals, anders blijf ik bezig. Aandacht van een vrouw is leuk, maar niet van allemaal tegelijk ( grijnst)." Want er doen zich gelegenheden genoeg voor, merken we als hij even later in de parfumerie afrekent. Of de juffrouw een handtekening van hem mag ? En speelt Moumou vanavond ? Ah, neen ? Dan heeft hij dus die avond niks te doen ? Dat is dan boffen, de juffrouw is ook vrij, dus... Maar verder dan de handtekening komt ze niet.14u16. Even iets drinken in het café waar ze vaak langs komen en waar alweer alle blikken zich in hun richting keren. Komen ze hier na een wedstrijd - wat meestal het geval is -, dan worden ze steevast door fans omstuwd en laten ze het zich welgevallen omdat het er nu eenmaal bij hoort. "Ik hou van uitgaan. Soms denk ik wel eens : als ik nu in Antwerpen zat, ik zou elke avond uitgaan en ik zou meer vrienden hebben. Maar dan besef ik ook dat ik eigenlijk wel van de rust hou die ik nu heb. Ik ben à l'aise. "Ik heb hier in België nooit tegenslag gehad. Nog niet. Ik hóóp dat ik geen tegenslag zal krijgen, want als ik hier problemen krijg, dan zal dat héél erg zijn voor mij. Dan ga ik mijn familie ongelooflijk missen. Bij Germinal Beerschot woonde ik met andere jongeren in het oud stadion. Dat was heel strikt geregeld : om 7 uur opstaan, om 7u30 ontbijten, om 8 uur allemaal samen naar het stadion. Als we niet trainden, deden we fitness. 's Avonds moest je om 10 uur in het stadion zijn. Een beetje zoals bij het leger. Dat heeft mij veel geleerd."Nochtans wou ik dat eerst niet, maar mijn manager beloofde mij dat ik het na drie maanden wel gewoon zou zijn. Ik moet hem nu gelijk geven. Was ik niet zo streng opgevangen, dan zou ik nu misschien gewoon dik zijn. Alleen de weekends waren heel zwaar : iedereen vertrok naar huis en ik moest daar alleen achter blijven... Ik verveelde mij heel veel."15u46. Eindelijk thuis. Hier, zegt Moumou Dagano, is hij nog het liefst van al. "Bijna wekelijks belt onze manager ons om te zien of alles goed gaat en om te benadrukken dat we kalm en bescheiden moeten blijven." En dat schijnt hem aardig te lukken, ondanks alle druk die, zegt hij, supporters op hem uitoefenen. "Er zijn er die willen dat ik niet goed meer speel, omdat ze bang zijn dat ik volgend seizoen zou vertrekken. Maar ik denk dat ik nog een seizoen blijf. Supporters, il faut se méfier. Zij maken je, maar ze kunnen je ook breken. Als ik bij Germinal Beerschot twee passes miste, floten ze mij uit. Sommigen zeiden zelfs dat ik niet in de eerste ploeg thuis hoorde. Nu bellen ze dat ze spijt hebben dat ik vertrokken ben omdat ze zien hoe ik scoor. Maar..." ... de deurbel gaat. Een meisje van de tweede verdieping komt een handtekening vragen. "Ze komt hier af en toe. Waarschijnlijk is het weer voor een van haar klasgenoten op school. Soms komen er hier ook gewoon een praatje slaan. Veel mensen hier in het gebouw hebben mij zelfs al uitgenodigd om eens te komen eten. Ik vind dat leuk, maar als ik ja zeg, moet ik dat tegen iedereen doen. Dan blijf ik liever alleen voor de tv zitten. Soms zit ik hier hele dagen alleen."En dan mag Dagano graag geurige kruiden branden om, de woonkamer gehuld in een Afrikaans aroma, languit voor de televisie naar de muziek van zijn vaderland te kijken en te luisteren. "In Afrika, daar dans ik ook. Hier kan ik dat niet doen, want het zou een beetje gênant zijn omdat iedereen hier anders danst. En uitgaan deed ik daar ook veel meer. Thuis zitten lukt daar niet, want ze komen je gewoon halen. Je móet je daar amuseren. Maar ik mis het hier niet. Ik probeer het te vergeten. Eraan denken, is niet goed voor mij."door Raoul De Groote,"Was ik niet zo streng opgevangen, dan zou ik nu misschien gewoon dik zijn.""Aandacht van een vrouw is leuk, maar niet van allemaal tegelijk."