De cijfers van Sébastien Dufoor, 26 en aanvaller bij FCV Dender, in de heenronde ogen niet overweldigend: vijf keer gestart, tien keer ingevallen, nul doelpunten. En toch een verhaal in Sport/ Voetbalmagazine? Wij zien u al fronsen. Waarom?
...

De cijfers van Sébastien Dufoor, 26 en aanvaller bij FCV Dender, in de heenronde ogen niet overweldigend: vijf keer gestart, tien keer ingevallen, nul doelpunten. En toch een verhaal in Sport/ Voetbalmagazine? Wij zien u al fronsen. Waarom? Om diverse redenen. Komend weekend voetbalt hij tegen Roeselare, zijn ex-ploeg, waar hij overigens nog onder contract ligt. Het klikte er niet met trainer Dirk Gee-raerd. Het ongelijk van de trainer bewijzen in de heenwedstrijd lukte niet: na iets minder dan een uur werd Dufoor naar de kant gehaald. Dender ging de boot in met 3-1. Volgend weekend komt er een nieuwe kans op revanche. Maar de belangrijkste reden voor het verhaal is de wedergeboorte van Dufoor. Sinds de komst van Johan Boskamp lijkt hij nieuwe energie opgedaan te hebben. Zijn invalbeurten zijn sterk. Op het bevroren veld van Gent maakten de lichtvoetige Afrikanen nog het verschil, maar in andere wedstrijden bracht de kracht en techniek van Dufoor na de rust vaak de beslissende wending. Het leverde hem vorig weekend tegen Germinal Beerschot weer een basisplaats op. Hem feliciteren met zijn jokerstatus valt niet echt in goede aarde: "Sorry, maar ik ben niet naar hier gekomen om joker te spelen. Ik vecht nog steeds voor een basisplaats. Na het ontslag van Jean-Pierre Vande Velde is de ploeg min of meer in een definitieve plooi gevallen. Er is met het koppel Munyaneza- Sylla een keuze gemaakt voorin. De ploeg heeft zo twee ronden in de beker overleefd én in de competitie voor de winterstop tien op twaalf gehaald. De trainer heeft dus gelijk als hij daaraan vasthoudt. Maar ik ben niet tevreden. Ik als targetman centraal in een 4-3-3 om die twee snelle jongens te lanceren, waarom niet? Boskamp zegt echter dat ik daarvoor nog een of twee kilo moet afvallen." Zijn gewicht, het eeuwige probleem. Billie Turf titelden we anderhalf jaar geleden. Afgelopen zomer werd er hard gewerkt om zijn gewicht op een aanvaardbaar niveau te krijgen, maar het seizoen was slechts een paar weken bezig of de weegschaal helde alweer naar de verkeerde kant door. Nu moet hij van Boskamp dagelijks op de weegschaal staan en o wee als ... Dufoor: "Op stage ben ik drie kilo kwijtgeraakt, nu moeten er nog twee volgen. Maar ik vrees dat zoiets moeilijk gaat lukken. Dit is nu eenmaal mijn gestel. Toegegeven: toen ik naar hier kwam, woog ik 89 à 90 kilo. Nu zit ik aan 86 à 87, het gewicht dat ik in de eerste klasse altijd had. Ooit ben ik eens tot 85 geraakt, maar dat was echt een wonder. Ik ben altijd zo geweest, voilà." Discussie gesloten. Toen we hem begin vorig seizoen opzochten, wilde hij na een eerste aanpassingsjaar in de eerste klasse ontploffen. Dat moest dan wel met een andere trainer, want inmiddels was Dennis van Wijk opgevolgd door Dirk Geeraerd. Maar wat bleek? Het klikte niet tussen speler en trainer. "Geeraerd is een trainer die graag verbaal in conflict gaat met spelers, maar op een manier die na een tijdje op je zenuwen werkt. Met die man wil ik niks meer te maken hebben. We zeggen elkaar nog bonjour, maar meer niet. Ik lig nog onder contract bij Roeselare, maar als ze me straks terughalen en Geeraerd blijft, ga ik niet terug." Trainers. Dufoor bezorgt hen nachtmerries. Vande Velde wist zich geen raad met zijn gedrag en Boskamp, die hem kent van haver tot gort, wist het al bij zijn aanstelling: je moet constant achter zijn veren zitten. Dufoor: "Dat doet hij ook. Eindelijk een trainer die me opjaagt, die me geen seconde met rust laat, eentje waar je zot van wordt. Ik ken Boskamp al sinds mijn achtste, heb al de stages in zijn voetbalschool gedaan, ben met hem naar het buitenland geweest. Het eerste wat hij me zei was: jij hebt de kwaliteiten voor de Belgische top, maar je hangt zo de stommerik uit, dat je daar niet raakt." Toen het vorige herfst minder draaide, werd op het forum van de website van Roeselare vaak de draak met Dufoor gestoken, met verhalen over de Carré in Willebroek ... "Er wordt veel verteld achter mijn rug en niet alles is waar. Ik héb fouten gemaakt, iedereen weet dat ik graag een pint drink en het is niet omdat ik voetbal dat zoiets niet meer zou kunnen. Ik bén ook veel op stap geweest, vooral in mijn eerste seizoen in eerste bij Roeselare, maar nu doe ik het alleen nog als het kan. Als ik met vakantie ben of een keer na de wedstrijd. Maar niet meer zo veel als vroeger. Dat kan ook niet meer, Boskamp is veel strikter." Wat was het probleem van de ploeg in de eerste tien, twaalf wedstrijden? "Ik denk dat de saus gewoon niet gepakt heeft tussen groep en trainer. Het beste bewijs: toen Patrick Asselman meer zijn stempel mocht drukken op de ploeg zijn we wél beginnen te winnen. Dus lag het niet aan de kwaliteiten van de spelers." In die moeilijke periode waren de ex-Roeselarespelers intern de kop van Jut. Halverwege oktober werden ze bij het bestuur geroepen en op de vingers getikt. Dufoor: "Ik niet. Steve ( Barbé) en Tom ( Peeters) wél. Ik heb alleen met de sportieve manager, Roland Vandenbosch, een gesprek gehad. Die vertelde me dat ze meer van mij verwachtten en dat ik niet voldoende voor de groep werkte. Daar kon ik voor een stuk inkomen. Je moet dat in zijn context zien: naast Filipovic en Lemmens waren wij de mannen met ervaring. Dan is het ergens logisch dat men van ons dingen verwacht." Een probleem van vertrouwen, van door de tijd heen gegroeide banden tussen een deel van de oude kern en hun trainer. Dufoor: "Die had vooral vertrouwen in de groep die twee jaar na mekaar was gepromoveerd. Logisch. Met Vande Velde zelf hadden we geen problemen. Alleen: hij was niet strikt genoeg, absoluut niet. Hij was veel te vriendelijk voor de spelers. Op een dag verloren we met 0-3 van Bergen. De dag na de wedstrijd schold hij ons uit omdat we na de match geen pint meer gingen drinken in de viproom. Hij was er gebleven tot drie uur. Als je met zulke zware cijfers thuis verliest, ga je als speler toch niet in het stadion wat drinken? Dan doe je dat ergens apart, met wat vrienden." S door peter t'kint beelden reporters