Iedereen met een hart voor AC Milan pinkt een traan weg wanneer hij of zij hoort over de recente prestaties van Pierre-Emerick Aubameyang, de scherpschutter van Dortmund en titelvoerend Afrikaans Speler van het Jaar op wie een prijskaartje plakt van 50 miljoen euro.
...

Iedereen met een hart voor AC Milan pinkt een traan weg wanneer hij of zij hoort over de recente prestaties van Pierre-Emerick Aubameyang, de scherpschutter van Dortmund en titelvoerend Afrikaans Speler van het Jaar op wie een prijskaartje plakt van 50 miljoen euro. Voor hij een van de meest gewilde spelers van de wereld werd, en volgens de geruchten op de verlanglijstjes van Real Madrid en Manchester City terechtkwam, was PEA - zo staat hij bekend - een tienerprof in het instituut AC Milan. Hij geraakte er evenwel nooit verder dan het jeugdteam en werd uiteindelijk uitgeleend aan een rist Franse clubs (Dijon, Lille, Monaco en Saint-Etienne). Tegen alle bedoelingen in geraakte hij daar in de vergetelheid en sloeg men geen acht meer op hem. De in Frankrijk geboren vedette is een van de spelers die Milan duidelijk door de vingers liet glippen. Dat roept aanzienlijk wat gevoelens van spijt op binnen een club die haar jeugdopleiding veel te lang verwaarloosd heeft en de voorbije jaren te veel - en tevergeefs - jacht maakte op vergane gloriën. Aubameyang speelde bij Milan in hetzelfde jeugdteam als toekomstig international Matteo Darmian (Manchester United) en de huidige spits van Atalanta, Alberto Paloschi. Slechts achttien maanden bleef hij bij de rossoneri, maar hij maakte wel indruk op zijn ploegmaats. Aanvaller Emanuele Orlandi herinnert zich zijn collega-spits wegens diens opmerkelijke snelheid - wat tot op heden een van Aubameyangs grote kwaliteiten is. 'Hij deed alles met hoge snelheid', vertelde Orlandi aan het Franse magazine So Foot. 'Als hij één tegen één kwam tegenover zijn bewaker, dan liep hij die zo voorbij. Je zag wel dat hij een toekomst had in het voetbal, maar dat hij bij Borussia Dortmund zou terechtkomen, had ik nu ook weer niet durven denken.' Het meesterwerk uit zijn periode in Milaan was onmiskenbaar de Champions Youth Cup 2007 in Maleisië, een eenmalige voorloper van de NextGen Series en de UEFA Youth League. Hij maakte alle zeven de goals van Milan in het toernooi (tegen Flamengo, Ajax, Arsenal, Bayern en Juventus) en bracht zo haast op zijn eentje zijn club in de halve finales. Hij won er ook de trofee van topschutter. Maar beter dan die explosieve zomer in Zuidoost-Azië zou het voor Aubameyang bij Milan niet worden. In vergelijking met de grote namen die bij Milan in de spits liepen (Ronaldinho, Pato, Inzaghi, Sjevtsjenko), was de jonge aanvaller van geen enkel belang. Na een reeks uitleenbeurten tekende hij definitief voor Saint-Etienne in 2011. Zijn voormalige jeugdcoach Filippo Galli, een prima centrale verdediger in het grote Milan van de jaren tachtig en negentig, betreurt het dat de jongen nooit een kans heeft gekregen om zijn kunstjes te vertonen in San Siro. 'De beslissing om hem te laten gaan kwam niet van mij. Pierre was altijd een nuttige speler om tot je beschikking te hebben. Een spits met een groot potentieel. Hij was luisterbereid, wilde graag bijleren en paste zich erg goed aan. Als zijn eerste coach heb ik een emotionele band met hem.' Een hele tijd heeft PEA het gevoel gehad dat hij bij Milan niet fair behandeld is geweest. Hij had het daar uitgebreid over in 2012 met La Gazzetta dello Sport, toen hij geïnterviewd werd naar aanleiding van zijn goede vorm bij Saint-Etienne. 'Ze geloofden niet in mij!', schreeuwde hij toen uit. 'Dus wil ik hen tonen dat ze een flater begaan hebben.' Ondertussen is hij evenwel een man van 27 geworden en op het hoogtepunt van zijn kunnen. Hij is ook veel bezadigder geworden over zijn afwijzing in Italië: 'In Frankrijk zeggen velen dat Milan me geen kans heeft gegeven', vertelde hij aan So Foot. 'De waarheid is echter dat ze zo veel goeie spelers hadden dat ze gewoon geen plaatsje hadden voor mij. Waar hadden ze me moeten opstellen?' Pierre-Emerick was de vierde van het gezin Aubameyang die bij Milan terechtkwam. Zijn vader Pierre, een in Frankrijk woonachtige Gabonese international, werkte voor de rossoneri als scout - hij praatte zichzelf naar verluidt in die functie tijdens een toevallig gesprek met Milanbestuurder Ariedo Braida op de luchthaven van Venetië. Pierre-Emericks oudere broers Catilina en Willy slaagden erin te doen wat hij zelf niet kon: de brug slaan tussen de jeugdploegen en het eerste elftal - zij het maar voor heel even. Middenvelder Catilina haalde enkele keren de eerste ploeg in het begin van de eeuw terwijl aanvaller Willy wegdeemsterde na zijn winning goal tegen Juventus in de Berlusconi Trophy, tijdens de voorbereiding op het seizoen 2007/08. Dat de jongste broer het wel tot een scoremachine van wereldklasse heeft geschopt, daar zit vader Pierre voor veel tussen. Hij neemt de rol van makelaar op en PEA noemt hem geregeld 'de gids'. Pierre volgt zijn zoon op diens omzwervingen. Zijn eigen vader had Aubameyang senior altijd afgeraden om een loopbaan in het voetbal te beginnen en dus was hijzelf erop gebrand om zijn zonen in zijn voetstappen te laten treden. Hij week niet van de zijde van PEA, gaf hem raad, moedigde hem aan en bezorgde hem uiteraard ook connecties. 'Bij elke stap in mijn carrière heeft mijn pa het beste voor mij gedaan', vertelde PEA dit jaar in een interview aan L'Equipe. 'In 2012, toen ik net een seizoen veel had gescoord voor Saint-Etienne, kreeg ik een bod uit Qatar voor 10 miljoen euro per jaar. Had ik dat aanvaard, dan was mijn familie voor altijd binnen. Toch besloten we bij Saint-Etienne te blijven, waar ik 70.000 euro per maand verdiende. Het jaar daarop wilden Les Verts mij aan Newcastle verkopen, maar uiteindelijk opteerden we voor het lagere bod van Dortmund, omdat mijn pa de speelstijl van Jürgen Klopp had bestudeerd. Precies daarom zie ik mijn vader als mijn profeet.' Aubameyang senior speelde ook een belangrijke rol in de keuze van zijn zoon voor een nationale ploeg. PEA is geboren en getogen in Laval, in het westen van Frankrijk, en speelde één keer vriendschappelijk met de Franse U21 in februari 2009, maar een maand nadien koos hij ervoor om Gabon te vertegenwoordigen. Als motivatie gaf hij aan dat zijn vader 80 caps heeft voor de Panters en dat hij een grootheid van Gabon wil worden, een beetje de Gabonese versie van Samuel Eto'o van Kameroen (een vriend van de Aubameyangs) of van Didier Drogba van Ivoorkust. PEA verwijst ook vaak naar zijn Spaanse verwantschap: hij zou ook voor La Roja kunnen uitkomen. Zijn moeder Margarita is afkomstig uit Avila, in de regio Castilla y León. Haar overleden vader José Crespos, de opa van Pierre-Emerick, was een fervente fan van Real Madrid. Of het nu van vaders- of van moederskant is, familie betekent veel voor Aubameyang. Het was door de wijze raad van zijn vader dat hij vanuit Milaan terugkeerde naar Frankrijk. Hoewel hij het daar goed deed bij Dijon, had hij het moeilijker bij Lille en Monaco. In de media werd hij doorgaans voorgesteld als iemand die het vooral moest hebben van zijn snelheid maar balgevoel en efficiëntie miste. Gedurende een korte tijd bij Monaco leek het alsof hij toch vooruitgang boekte, maar nadat coach Guy Lacombe werd vervangen door Laurent Banide, stond PEA weer naast de ploeg. Lacombe vertelt dat zelfs enkele van zijn eigen stafleden hem trachten te overtuigen om niet voor Aubameyang te kiezen toen hij nog hoofdtrainer was. 'Ik vond dat hij een geweldige, atletische speler was', zegt Lacombe. 'Hij was snel, maakte enorme rushes en was lichtvoetig. Op technisch vlak was hij geen Maradona, maar ik voelde dat hij iets had. Maar hij was nog maar 21 en de club gaf hem geen tijd. Er was iemand die hem niet mocht en daar had hij het moeilijk mee.' Begin 2011 werd hij opnieuw uitgeleend, dit keer aan AS Saint-Etienne. Zijn eerste zes maanden daar waren niet om over naar huis te schrijven, maar in het begin van het seizoen 2011/12 kwam hij boven water. Hij kreeg een contract bij Les Verts en begon aan de lopende band te scoren: zestien dat seizoen en negentien het volgende. Hij hielp de club ook aan bekerwinst in 2013. 'Hij kan over water lopen', jubelde Christophe Galtier, de coach van Saint-Etienne, ooit. 'Hij is zoals Mozes, hij doet de zee uiteenwijken.' Verschillende factoren droegen bij tot zijn spectaculaire doorbraak bij ASSE: de beslissing van Galtier om hem vooral als rechtsbuiten te benutten waardoor hij makkelijk naar binnen kon snijden, Galtiers complete vertrouwen in hem en het feit dat hij voor het eerst echt eigendom was van een club. Maar PEA zelf had een andere verklaring: 'Ik ben vader geworden van een jongetje en dat heeft mijn leven veranderd', zei hij in Le Progrès, een krant uit Lyon. 'Ik denk aan hem en aan zijn toekomst. Ik wil het goed doen, zodat hij niks tekortkomt en trots is op mij.' Aan de oppervlakte is zijn imago dat van een flamboyante showman, met zijn uitbundige vieringen van een doelpunt en het Spidermanmasker dat hij daar bij Dortmund in 2014 voor bovenhaalde. Zijn voorliefde voor blingbling, snelle wagens en avantgardistische kapsels draagt bij aan dat beeld. Maar graaf dieper en je vindt een best eenvoudige jongen. Liever dan zijn vakanties door te brengen in een all-inresort aan het andere eind van de wereld keert hij terug naar Laval om te relaxen bij zijn familie en vrienden. Wanneer hij de kans heeft, gaat hij er goede doelen promoten of sportprojecten ondersteunen. 'Ik heb die behoefte', verklaarde hij aan de lokale krant Ouest France. 'Ik ga een keer of vier per jaar terug naar Laval en ik vind dat fantastisch. Ver van Dortmund voel ik me daar thuis. Ooit ging ik ergens anders op vakantie, ik vond er helemaal niks aan. Telkens als ik Laval na een verlofperiode verlaat, voel ik me mentaal en fysiek geweldig. Ik keer dan vol energie terug naar Dortmund.' Laval is een stadje van 50.000 inwoners in de regio Mayenne. Daar begon het allemaal voor Aubameyang. Op zijn vijfde trapte hij er zijn eerste balletje bij de club L'Huisserie, in de zuidelijke wijk van de stad. Vervolgens trok hij naar de scholierenafdeling van Stade Lavallois, de club waar zijn vader allicht het beste voetbal in zijn profcarrière speelde. Pierre-Emerick kreeg dus weleens te horen dat hij bevoordeeld werd omdat hij 'de zoon van' was, maar dat is slechts een klein stuk van het hele verhaal. Behalve de onwrikbare overtuiging dat profvoetbal zijn roeping was, had hij ook het besef dat talent alleen niet genoeg was en dat hij er hard voor moest werken. Nadat hij op zijn vijftiende voortijdig de school verliet, was hij zodanig vastbesloten dat hij klaar zou zijn voor toekomstige uitdagingen dat hij zes maanden lang dagelijks een loodzwaar trainingsprogramma volgde, met veldlopen, sprinten en afwerken op doel, waarbij hij de technieken van Lyonspitsen Sonny Anderson en Sidney Govou probeerde te kopiëren. Dat arbeidsethos en die toewijding blijven vandaag zijn handelsmerken. Neem nu zijn reactie toen Jürgen Klopp hem op de bank zette aan het einde van zijn eerste seizoen in Dortmund. Klopp zei hem dat hij meer moest brengen dan snelheid en dat hij onvoldoende verdedigend werk opknapte. PEA had daarbij verongelijkt kunnen mokken of opstandig kunnen worden, maar integendeel: hij klopte extra uren op het trainingsveld. Toen hij bij het begin van het volgende seizoen dan opnieuw in de basis stond, leek hij het systeem-Klopp beter onder de knie te hebben. Meer gericht op de noden van het team, flexibeler, technisch beter en veel koelbloediger voor doel - de meeste van zijn zestien Bundesligagoals dat seizoen vielen nadat hij de switch maakte van rechtsbuiten naar centrumspits. 'In de centrale as kunnen spelen was een keerpunt voor mij', zei Aubameyang eerder dit jaar in een gesprek met de voormalige Franse international Luis Fernandez in diens programma op Radio Monte Carlo. 'Eigenlijk is dat mijn favoriete positie. Ik kan daar scherper zijn wat afwerking betreft. Op de vleugel spelen is vermoeiender. Nu kan ik altijd in de gevarenzone blijven.' Enkele jaren na het vertrek van de Poolse topschutter Robert Lewandowski naar Bayern München heeft Dortmund eindelijk de leemte opgevuld. Om dat te onderstrepen: de spits van Gabon was vorig seizoen onder de nieuwe baas in het Westfalenstadion, Thomas Tuchel, zelfs nog scherper. Alle competities samen maakte hij maar liefst 39 goals. Aubameyang heeft dan ook terecht veel lof voor de manier waarop Klopp en Tuchel het beste in hem naar boven hebben gehaald. Maar hij heeft daar ook het Duitse voetbal in het algemeen voor te danken. Vanwege haar dynamiek, frisheid en open aanvallende stijl is de Bundesliga op maat gesneden voor hem. Het wordt dan ook interessant om te zien hoe hij het in een nabije toekomst zal doen in Engeland of Spanje, wanneer er weer een nieuwe invloed aan de smeltkroes wordt toegevoegd. DOOR NICK BIDWELL - FOTO'S BELGAIMAGE'We kozen voor Dortmund, omdat mijn pa de speelstijl van Jürgen Klopp had bestudeerd.' PIERRE-EMERICK AUBAMEYANG'AC Milan had gewoon zo veel goeie spelers dat ze geen plaatsje hadden voor mij. Waar hadden ze me moeten opstellen?' PIERRE-EMERICK AUBAMEYANG