De tijd is aangebroken om afscheid te nemen van het jaar waarin een uit de hand gelopen griepje de wereld uit evenwicht bracht en een virus zich ontpopte tot dwingeland. Amper twee maanden na de ontdekking in Wuhan sloop het virus in alle anonimiteit België binnen. Supporters vertrokken collectief uit de stadions, spelers verruilden voetballende voeten voor gecoördineerde FIFA-handen en de gewone burger zat gekluisterd aan het televisiescherm.
...

De tijd is aangebroken om afscheid te nemen van het jaar waarin een uit de hand gelopen griepje de wereld uit evenwicht bracht en een virus zich ontpopte tot dwingeland. Amper twee maanden na de ontdekking in Wuhan sloop het virus in alle anonimiteit België binnen. Supporters vertrokken collectief uit de stadions, spelers verruilden voetballende voeten voor gecoördineerde FIFA-handen en de gewone burger zat gekluisterd aan het televisiescherm. Waar Nederland, Frankrijk en België besloten om de competitie definitief af te sluiten, maakten de Engelse ploegen snedige plannen om het seizoen af te maken. De opgesloten Belg keek toe hoe Kevin De Bruyne er nog 5 doelpunten en 4 assists bij toverde voor de Citizens en hoe Liverpool na exact dertig jaar nog eens de kampioensbeker de lucht in stak. Op het kampioenenbal werd Barcelona in de kwartfinale vernederd door Bayern München en 'pruilde' Messi zich tot spelbreker van Ronald Koemans plannen. Boezemvriend Luis Suárez mocht vertrekken, Lionel bleef en verbrak enkele maanden later het doelpuntenrecord van Pelé. Terwijl de gewone burger met mondmasker zijn weg naar buiten vond, werd Vincent Kompany officieel hoofdcoach van Anderlecht, tuimelde Gent naar de onderste regionen van het klassement en liet Beerschot ene Holzhauser los in de hoogste klasse. KV Mechelen gaf de fakkel door aan OH Leuven, de nieuwkomer die toonde dat het de Proximus League ontgroeid was, en ontdekte Philippe Montanier de vloek van het wispelturige maar passionele Standard. Eindejaarsgeschenk, zijn ontslag. Een trotse Leko versloeg José Mourinho en Charles de Ketelaere voetbalde zich een weg naar de harten van elke voetballiefhebber. Terwijl een tweede golf de wereld opnieuw wist te treffen, leerde diezelfde wereld iets over het belang van Amerikaanse swing states, kwalificeerden de Red Flames zich voor het Europees Kampioenschap en verdrong voetballegende Diego Armando Maradona het coronavirus naar een tweede plaats op het lijstje van belangrijkste gebeurtenissen in het evenwichtige 2020. De beelden gaan de wereld rond. Vrouw en kind staan samen met wanhopige vader in een ellenlange rij aan te schuiven om een laatste groet te brengen. Hij stierf, zonder een druppel alcohol of grammetje cocaïne in het beschadigde lichaam. De strijd voor de erfenis, de macabere foto uit het funerarium die viraal gaat en de talloze DNA-testen van zogenaamde kinderen, zijn voor 2021. In het jaar 2021, wordt de naald in de bovenarm geploft. Het goedje dringt ons lichaam binnen, bouwt zelf een stukje van zijn vijand na, leert hoe het moet vechten en zal klaar zijn voor het echte gevecht wanneer de indringer binnenvalt. Ondertussen zweren voetballers plechtig dat er niet geknuffeld wordt en gaat in de Premier League het Concussion Substitutions Experiment van start. De ene aanraking is de andere niet. In het jaar 2021 zet België zich schrap voor het Europees nu-of-nooit-Kampioenschap. Eden Hazard baant zich een weg uit zijn neerwaartse spiraal, Kevin De Bruyne onderhandelt over zijn rustperiodes en Roberto Martínez maakt een strenge keuze uit de groep debutantjes. In 2021 wandelt u te goeder trouw naar het dichtstbijzijnde restaurant en maakt u kennis met de nieuwe uitbater. U zoekt angstig naar een pijl op de grond die aangeeft of u in de juiste richting stapt. Mond en neus behoren terug tot de non-verbale kracht en handen zullen weer troosten. De dystopie zal verglijden naar een utopie, of iets daartussen. De roaring twenties, een periode van nabijheid en bloei, starten niet in 2024 maar in 2021. U zal terugdenken aan 2020 en zoals elke moeder post partum zeggen dat het allemaal wel meeviel. Wel, voor één keer kijk ik om klokslag middernacht niet symbolisch over mijn schouder. Ik vond het vreselijk.