Terwijl veel Belgische atleten zich rustig voorbereiden op wat het hoogtepunt van hun carrière zal worden, was de aanloop naar de Spelen voor Nina Derwael behoorlijk woelig. Met drie quarantaines en een heftige polemiek binnen haar federatie was haar voorbereiding verre van ideaal. Toch weet de beste Belgische turnster aller tijden dat ze in Tokio zal moeten schitteren om haar trofeeënkast uit te breiden.
...

Terwijl veel Belgische atleten zich rustig voorbereiden op wat het hoogtepunt van hun carrière zal worden, was de aanloop naar de Spelen voor Nina Derwael behoorlijk woelig. Met drie quarantaines en een heftige polemiek binnen haar federatie was haar voorbereiding verre van ideaal. Toch weet de beste Belgische turnster aller tijden dat ze in Tokio zal moeten schitteren om haar trofeeënkast uit te breiden. Het succes van Nina Derwael komt vroeg. Op vijftienjarige leeftijd wint ze al drie medailles op het Europees Jeugd en Olympisch Festival in het Georgische Tbilisi, waar ze zich opwerpt als toekomstig boegbeeld van de Belgische gymnastiek. De overgang naar professionele wedstrijden verloopt vlot. Na een eerste deelname aan de Olympische Spelen in Rio, waar ze negentiende wordt in de meerkamp, wint ze haar eerste grote wedstrijd op de Europese kampioenschappen van 2017. Ze pakt goud op de brug met ongelijke leggers, haar favoriete toestel, en eindigt zevende in de meerkamp. 2018 is het jaar van de bevestiging met twee medailles op de Europese kampioenschappen (goud op ongelijke leggers en zilver op balk) en een wereldtitel op haar favoriete toestel. Een jaar later verdedigt Derwael haar wereldtitel met succes op het WK in Stuttgart, waar ze ook de Belgische ploeg helpt om zich te kwalificeren voor de teamcompetitie in Tokio. Haar herhaalde successen doen het beste verhopen voor Tokio. De Sportvrouw van het Jaar 2018 en 2019 wil op zoek gaan naar de enige titel die ze nog mist op het internationale podium: olympisch goud. De weg naar Tokio blijkt echter moeilijker dan gedacht voor Nina Derwael. Allereerst is er de controverse die de Vlaamse turnfederatie op haar grondvesten doet daveren. Eind juli 2020 onthullen voormalige gymnasten die het opleidingscentrum van Gent hebben doorlopen dat ze moreel werden geïntimideerd en vernederd door hun coaches, de Nederlander Gerrit Beltman en daarna het Franse echtpaar Yves Kieffer en Marjorie Heuls. Volgens de oud-atleten - onder wie Aagje Vanwalleghem, Gaëlle Mys, Laure Waem, Bérangère Fransolet - heerste er in Gent een angstregime dat zijn sporen naliet bij de jonge tieners. Er wordt snel een onderzoekscommissie op poten gezet om licht te werpen op de zaak. Nadat de verschillende betrokken partijen gehoord zijn, mogen Yves Kieffer en Marjorie Heuls uiteindelijk toch blijven. De commissie erkent echter dat hun gedrag ongepast was en de twee moeten zich publiekelijk verontschuldigen. Ze beloven om de aanbevelingen van de commissie te respecteren. Nina Derwael blijft haar coaches publiekelijk verdedigen. 'De trainingen zijn moeilijk, soms vallen er harde woorden. Ik heb ooit wel eens dingen gezegd tegen Marjorie waarvan ik achteraf dacht dat ze misschien niet gepast waren. Maar zolang je op dezelfde lijn zit als je coach, is er geen probleem,' zegt ze op een persconferentie na de onthullingen van de oud-atleten. Het moet gezegd worden dat een verandering van coach enkele maanden voor het grootste evenement van haar carrière een ramp zou zijn voor Nina Derwael. Ze is in vorm en ondanks de lichte voetblessure die haar weghield van de Europese kampioenschappen ambieert Derwael goud in Tokio. De gymnaste wil doorgaan op haar elan zonder dat ze haar plannen overhoop moet gooien. Zo zal het uiteindelijk ook gebeuren, gezien Marjorie Heuls en Yves Kieffer hun posities tot Tokio zullen behouden. Ondanks alle heisa traint Nina Derwael stoïcijns door om die langverwachte olympische medaille in de wacht te slepen. Met haar 21 jaar is ze als professionele turnster al op een gevorderde leeftijd, reden te meer waarom het uitstel van de Spelen vorig jaar hard aankwam. Toch zat ze snel terug op het goede spoor en een jaar later heeft ze nergens spijt van. 'Het was geen verloren jaar. Ik ben mentaal sterker geworden, en ik leerde me aan alle situaties aan te passen, flexibeler te zijn. Op technisch vlak hebben we nog een jaar extra gekregen om te werken en om mijn routine te perfectioneren, waarbij er nog enkele opties open blijven. Ik heb de indruk dat ik in 2021 sterker zal zijn dan ik zou geweest zijn in 2020', vertelt Derwael begin dit jaar aan Le Soir. Het zal nodig zijn, want in Tokio wacht zware concurrentie. Na het uitstel van de Spelen heeft de internationale turnfederatie immers besloten om ook de atleten uit het geboortejaar 2005 toe te laten. Aanvankelijk moesten de gymnasten geboren zijn in 2004 of later. Deze wijziging kan grote gevolgen hebben, gezien veel gymnasten al op zeer jonge leeftijd goed presteren. 'Het is een gebrek aan respect voor de gymnasten wiens dromen zullen worden gebroken', zei Cécile Canqueteau-Landi, de coach van Simone Biles, aan de krant L'Equipe. Maar volgens de coaches van Nina Derwael zou deze verandering in de regels geen grote gevolgen mogen hebben voor de medaillekansen van de Belgische.