Het is 'het' beeld van het jaar dat op de voorpagina van dit kerstnummer van Sport/Voetbalmagazine staat: doelpuntenmakers Kevin De Bruyne en Romelu Lukaku verenigd in triomf na de 2-1-zege van de Rode Duivels op het WK tegen de Verenigde Staten. De poort naar de kwartfinale was opengebroken, heel het land leefde in een nooit geziene extase nadat de nationale ploeg in de aanloop naar Brazilië de bevolking meermaals in een delirium had gebracht. In die match tegen de Amerikanen had deze bejubelde en verheerlijkte ploeg na een lome en slome WK-aanloop België als voetballand op een mondiaal platform gezet. Iedereen belandde in een droomwereld, er werd luidop gemijmerd over een finale.
...

Het is 'het' beeld van het jaar dat op de voorpagina van dit kerstnummer van Sport/Voetbalmagazine staat: doelpuntenmakers Kevin De Bruyne en Romelu Lukaku verenigd in triomf na de 2-1-zege van de Rode Duivels op het WK tegen de Verenigde Staten. De poort naar de kwartfinale was opengebroken, heel het land leefde in een nooit geziene extase nadat de nationale ploeg in de aanloop naar Brazilië de bevolking meermaals in een delirium had gebracht. In die match tegen de Amerikanen had deze bejubelde en verheerlijkte ploeg na een lome en slome WK-aanloop België als voetballand op een mondiaal platform gezet. Iedereen belandde in een droomwereld, er werd luidop gemijmerd over een finale. De beelden van een memorabele voetbalzomer zijn dezer dagen veelvuldig te zien en die momenten worden verderop in dit nummer - het laatste van dit kalenderjaar - nog eens gekoesterd aan de hand van 25 getuigenissen. Het zijn mooie herinneringen, slechts weinigen die toen nuanceerden, ook al was het duidelijk dat de euforische kreten niet in verhouding stonden tot het spel van de ploeg. Zelfs bij de om zijn nuchterheid geprezen Marc Wilmots,die na de verloren kwartfinale tegen Argentinië riep dat België even goed was geweest als de tegenstander. Nochtans was de ploeg juist in die match op zijn grenzen gebotst en bleek onder meer het onvermogen om oplossingen te vinden als er geen ruimte is. Toen ook was er de constatering dat de Rode Duivels vooral tactisch moesten groeien, dat er te weinig aanvallende automatismen waren, te weinig vaste patronen om op terug te vallen. Het werd allemaal snel onder de mat geveegd. Het was mooi geweest, er was sprake van een zekere decompressie en er stond een nieuwe competitie voor de deur. Zes maanden later blijft er van de Braziliaanse droom slechts weinig over. De ontwikkeling van de ploeg stagneert, ook al blijven verschillende Rode Duivels in het buitenland imponeren. Thibaut Courtois uiteraard, maar ook Eden Hazard of Kevin De Bruyne,,die bij het verrassende VfL Wolfsburg is uitgegroeid tot de architect van de ploeg en moeiteloos overeind blijft in een competitie waarin je zonder fysiek genadeloos wordt weggeblazen. Marc Wilmots voelt de twijfel rond zich groeien en verdedigt zich in die sfeer van groeiend scepticisme. Hij haalde in het televisieprogramma 'Karakters' aan dat sommige journalisten hem weg willen. Dat is geen slimme uitspraak. Wilmots dreigt in de val te trappen van zijn voorgangers die op een gegeven moment een vijand zochten, bij voorkeur de pers. Wilmots, die één maand geleden nog liet uitschijnen zijn contract mogelijk niet uit te doen en wapperde met een aanbieding van Schalke 04, liet nu horen niet voor 2018 op te stappen. Hoe meer sommige journalisten willen dat hij weggaat, hoe zekerder het is dat hij blijft, roept hij. Een ongelukkige uitglijder. Bij een oorlog met de media heeft niemand baat. En het past zeker niet binnen de strategie van de voetbalbond, die zichzelf in de schaduw van de successen van de Rode Duivels omvormde van een star ministerie tot een eigentijds bedrijf. En als dusdanig ook naar buiten wil treden. Het onvermogen om met kritiek om te gaan is eigen aan veel Belgische trainers. Dat is vreemd want de Belgische media zijn doorgaans relatief mild en vallen wat kritische aanpak betreft zeker niet te vergelijken met het buitenland. Zelfkennis is de sleutel van het succes. Te gemakkelijk worden excuses gezocht om het eigen falen toe te dekken. Je maakt het na iedere speeldag in de competitie mee. Deze eindejaarsperiode neigt naar bezinning en reflectie. Bij bestuurders, trainers en voetballers. En bij Marc Wilmots die het na het WK had over nieuwe accenten die zouden worden gelegd. Veel viel daar vooralsnog niet van te zien. Laat staan dat de volgende stap in het groeiproces is gezet. Het is de taak van de media om dat te signaleren. Trainers horen daarboven te staan. Incasseringsvermogen hoort bij hun vak. Ze moeten werken en niet zeuren. Zoals Wilmots dat deed toen hij bondscoach werd. Volgende week verschijnt Sport/Voetbalmagazine niet. De eerstvolgende uitgave is er op 7 januari. De redactie wenst u fijne feestdagen.DOOR JACQUES SYSWilmots dreigt in de val te trappen van zijn voorgangers.