TACTIEK

De door sommigen voorspelde spectaculaire leegloop bleef beperkt tot het vertrek van Hakimi en Lukaku, en natuurlijk van Conte, de architect van de eerste titel van de nerazzurri in elf jaar. Omdat heel de kern was opgebouwd rond een driemansverdediging, koos het bestuur van Inter voor Inzaghi...

De door sommigen voorspelde spectaculaire leegloop bleef beperkt tot het vertrek van Hakimi en Lukaku, en natuurlijk van Conte, de architect van de eerste titel van de nerazzurri in elf jaar. Omdat heel de kern was opgebouwd rond een driemansverdediging, koos het bestuur van Inter voor Inzaghi, die dat systeem al meerdere seizoenen hanteerde bij Lazio, met een meer aanvallende insteek dan bij zijn voorganger. Voor de onvermijdelijke maar steeds meer weifelende Handanovic bestaat het defensieve trio steevast uit krachtpatser Skriniar, patron De Vrij en grote belofte Bastoni. Op het middenveld heeft Brozovic de sleutels van het spel in handen. Europees kampioen Barella en nieuwkomer Calhanoglu moeten daar voor de versnellingen zorgen. Op de flanken strijden Perisic en Dimarco (terug van Hellas Verona) voor een plaatsje op links en Dumfries en Darmian doen hetzelfde op rechts. Het zullen alleszins wervelende flanken zijn die de aanval bevoorraden. Daarin is Lautaro de patron, gesteund door Dzeko of Correa. Ze slaagden er bij Inter dan wel in om een einde te maken aan de reeks van Juventus, helaas hebben ze er een hoge prijs voor betaald. De supporters van Internazionale zullen het met lede ogen aanzien. Lukaku en Hakimi zijn al vertrokken en veel geld is er niet. Wel zijn ze erin geslaagd om een meer dan degelijk spits binnen te halen. Nooit wordt Dzeko bij de beste spitsen ter wereld gerekend, maar elk seizoen opnieuw is hij nuttig voor zijn team.