TRAINER CARLOS QUEIROZ (POR)

U bent geboren in Mozambique. Op welke manier heeft dat uw leven beïnvloed?

'Enorm. Ik zou mezelf omschrijven als een African white boy, toch nog net iets anders dan sommige blanken die een tijdje in Afrika hebben gewoond. Ik voel me gezegend dat ik daar ben opgegroeid. Ik zag Portugese en Afrikaanse jongens samen voetballen en werken - die combinatie is voor mij het DNA van het Braziliaanse en Zuid-Amerikaanse voetbal.'

Wat waren de beperkingen en moeilijkheden waarmee u in Iran werd geconfronteerd?

'Het grootste probleem is het gebrek aan internationale invloeden. Er zijn heel weinig Iraanse voetballers die in de grote Europese competities aan de slag zijn, al heeft de voetbalbond de voorbije jaren geïnvesteerd in buitenlandse stages en oefenwedstrijden. Dat was nodig.'

Sinds uw aanstelling in 2011 hebt u er verschillende keren mee gedreigd om op te stappen. Waarom bleef u uiteindelijk toch aan boord?

'In de eerste plaats voor de spelers. Ten tweede: voor de spelers. En ten derde: voor de spelers en de fans. Ik ben enorm gecharmeerd door de toewijding, passie en mentaliteit van onze internationals. Ik heb meer dan 35 jaar internationale ervaring - van Japan tot de Verenigde Staten, van Zuid-Afrika tot Engeland -, maar ik heb nergens gewerkt met spelers die zo veel gaven en daarvoor zo weinig - ook financieel - terugkregen.'

U woont in Teheran. Hoe schat u de Iraanse competitie in?

'Het niveau baart mij zorgen, net zoals dat van de andere Aziatische competities. Het voetbal in Iran, Qatar en de Verenigde Arabische Emiraten staat mijlenver van het niveau in Europa en sommige Zuid-Amerikaanse landen. Ook de organisatie is zorgwekkend. Als daar geen verbetering in komt, dan heeft het geen zin om goede buitenlandse coaches naar Iran te halen.'

Van bij de start ging u in heel de wereld op zoek naar spelers met Iraanse roots.

'Ik heb aan de federatie gezegd dat er in mijn selectiepolitiek geen plaats is voor kleur of religie. Ik heb een eenvoudige regel: wie Iraanse roots heeft en goed kan voetballen, is welkom. Ik ben geboren in een voetbalfamilie, niet in een racistische omgeving. Voetbal is mijn enige religie.'

Deze Iraanse ploeg is jonger dan het team van 2014. Zijn ze vergelijkbaar?

'We zijn het op vier of vijf na jongste team op het WK. In Brazilië was het team volwassen, ervaren en heel relax. Deze groep, een bende vechters, is enthousiast en houdt van risico's. Misschien minder slim dan het team van vier jaar geleden, maar ze durven meer. Het maakt hen niets uit of ze nu tegen Qatar, Japan of Rusland spelen.'

Wie zijn uw favorieten?

'Mijn gevoel zegt me dat de wereldkampioen een van de grote landen zal zijn. Brazilië, Duitsland, Argentinië, Spanje, Frankrijk. En omdat Portugal twee jaar geleden Europees kampioen werd, schuif ik het ook als kandidaat naar voren.'

DE KENNER ALOYS NONG

Ex-speler van Mons en Standard die vier jaar in Iran voetbalde

'De ploeg is in volle groei, met ongeveer dezelfde kern als op het WK van 2014 in Brazilië. Ze doen me terugdenken aan het België bij het begin van de opbouw naar een nieuw elftal, in die zin dat ze beschikken over veel goede spelers met potentieel. Vooral in aanvallend opzicht ligt hun sterkte, dat zit ook zo wat ingebakken in hun DNA. Ze beschikken met Alireza Jahanbakhsh over de topschutter van de Nederlandse Eredivisie, naast Sardar Azmoun. Iran houdt ervan om op de tegenaanval te spelen. De flankspelers, zoals KV Oostendespeler Ramin Rezaeian, zijn modern en zorgen voor veel diepgang.

SARDAR AZMOUN, BELGAIMAGE
SARDAR AZMOUN © BELGAIMAGE

'Net dat aspect kan tot problemen leiden tegen Spanje en Portugal. Het pijnpunt blijft immers de zwakke verdediging. Terwijl veel spelers door traditie aanvallend en technisch zijn opgeleid, hebben de defensieve schakels vooral moeite met de tactische discipline. Zeker qua positiespel durven ze behoorlijk wat inschattingsfouten te maken. In Iran kruiste ik veel linkerflankverdedigers die hun kant volledig openlieten om aan de eerste paal te gaan opduiken. Het zal heel moeilijk worden om de eerste ronde te overleven. Anderzijds bestaat er ook geen twijfel over dat ze volgend jaar, bij de Asia Cup, altijd bij de laatste vier zullen zijn.'

RISING STAR SARDAR AZMOUN

Sardar Azmoun (23) bevindt zich al bij de beste vijf doelpuntenmakers van Team Melli. In de kwalificatiewedstrijden scoorde hij liefst elf keer en hij was ook nog eens betrokken bij 42 procent van de goals. De Iraanse Messi moest zich op het WK in 2014 nog tevreden stellen met een plaatsje op de bank, maar daar is vier jaar later geen sprake meer van. Heel Iran draait rond zijn aanwezigheid. De van een Turkmeense minderheid afkomstige speler, die al sinds zijn zeventiende aan de slag is bij Roebin Kazan, slaagde er zelfs in om ex-Standard en -STVV-spits Reza Ghoochannejhad uit de basiself te duwen. Een sterk staaltje van kunde. Dat komt ook goed uit, want de mannen van bondscoach Carlos Quieroz zoeken al jaren naar een profeet na het afscheid van legenden als Ali, Karimi en Daei. Voornamelijk Engelse teams liggen op de loer voor Azmoun, die zich op het WK wil tonen. En dan moet het net lukken dat Spanje op 20 juni te gast is in zijn Kazan Arena. De verdedigers zijn gewaarschuwd.

Jalal Hosseini, AFP
Jalal Hosseini © AFP

WEETJES

Jalal Hosseini kon, ondanks zijn 36 jaar en 101 caps, bondscoach Carlos Quieroz niet overtuigen. De Portugees maakte veel vrienden door de primeur van twee opeenvolgende kwalificaties voor het WK, maar staat nu wat meer met de rug tegen de muur. De helft van het land heeft namelijk sympathie voor Persepolis, de club van Hosseini.

In 2014 deed Lionel Messi er 91 minuten over om met Iran af te rekenen. Team Melli incasseert nog altijd weinig goals. In de kwalificatiewedstrijden pareerde Alireza Beiranvand 84 procent van de schoten op doel en moest hij zich maar vijf keer in 18 matchen omdraaien. Hij was goed voor 14 clean sheets.

35

Begin maart volgde FIFA-voorzitter Gianni Infantino de kolkende derby in Teheran tussen Esteghlal en Persepolis. Er waren 35 protesterende vrouwen opgedaagd, die werden opgepakt door de politie. Sinds 1979 hebben zij niet het recht om voetbalstadions binnen te komen.

Queiroz selecteerde Ehsan Hajsafi en Masoud Shojaei wel. De spelers van het Griekse Panionios werden uit de selectie gelaten in juli 2017 door het ministerie van Sport omdat ze meespeelden tegen Maccabi Tel Aviv. In Teheran wordt het opnemen tegen een Israëlische tegenstander gelijkgesteld aan het aanvaarden van het zionisme.

TRAINER

65 jaar ? Ex-assistent van Alex Ferguson bij Manchester United en coach van onder meer Real Madrid, Verenigde Arabische Emiraten, Zuid-Afrika en Portugal (2x) ? Sinds april 2011 succesvol in Iran, dat hij naar twee opeenvolgende

WK's leidde.

Ehsan Hajsafi, AFP
Ehsan Hajsafi © AFP
U bent geboren in Mozambique. Op welke manier heeft dat uw leven beïnvloed? 'Enorm. Ik zou mezelf omschrijven als een African white boy, toch nog net iets anders dan sommige blanken die een tijdje in Afrika hebben gewoond. Ik voel me gezegend dat ik daar ben opgegroeid. Ik zag Portugese en Afrikaanse jongens samen voetballen en werken - die combinatie is voor mij het DNA van het Braziliaanse en Zuid-Amerikaanse voetbal.' Wat waren de beperkingen en moeilijkheden waarmee u in Iran werd geconfronteerd? 'Het grootste probleem is het gebrek aan internationale invloeden. Er zijn heel weinig Iraanse voetballers die in de grote Europese competities aan de slag zijn, al heeft de voetbalbond de voorbije jaren geïnvesteerd in buitenlandse stages en oefenwedstrijden. Dat was nodig.' Sinds uw aanstelling in 2011 hebt u er verschillende keren mee gedreigd om op te stappen. Waarom bleef u uiteindelijk toch aan boord? 'In de eerste plaats voor de spelers. Ten tweede: voor de spelers. En ten derde: voor de spelers en de fans. Ik ben enorm gecharmeerd door de toewijding, passie en mentaliteit van onze internationals. Ik heb meer dan 35 jaar internationale ervaring - van Japan tot de Verenigde Staten, van Zuid-Afrika tot Engeland -, maar ik heb nergens gewerkt met spelers die zo veel gaven en daarvoor zo weinig - ook financieel - terugkregen.' U woont in Teheran. Hoe schat u de Iraanse competitie in? 'Het niveau baart mij zorgen, net zoals dat van de andere Aziatische competities. Het voetbal in Iran, Qatar en de Verenigde Arabische Emiraten staat mijlenver van het niveau in Europa en sommige Zuid-Amerikaanse landen. Ook de organisatie is zorgwekkend. Als daar geen verbetering in komt, dan heeft het geen zin om goede buitenlandse coaches naar Iran te halen.' Van bij de start ging u in heel de wereld op zoek naar spelers met Iraanse roots. 'Ik heb aan de federatie gezegd dat er in mijn selectiepolitiek geen plaats is voor kleur of religie. Ik heb een eenvoudige regel: wie Iraanse roots heeft en goed kan voetballen, is welkom. Ik ben geboren in een voetbalfamilie, niet in een racistische omgeving. Voetbal is mijn enige religie.' Deze Iraanse ploeg is jonger dan het team van 2014. Zijn ze vergelijkbaar? 'We zijn het op vier of vijf na jongste team op het WK. In Brazilië was het team volwassen, ervaren en heel relax. Deze groep, een bende vechters, is enthousiast en houdt van risico's. Misschien minder slim dan het team van vier jaar geleden, maar ze durven meer. Het maakt hen niets uit of ze nu tegen Qatar, Japan of Rusland spelen.' Wie zijn uw favorieten? 'Mijn gevoel zegt me dat de wereldkampioen een van de grote landen zal zijn. Brazilië, Duitsland, Argentinië, Spanje, Frankrijk. En omdat Portugal twee jaar geleden Europees kampioen werd, schuif ik het ook als kandidaat naar voren.' Ex-speler van Mons en Standard die vier jaar in Iran voetbalde 'De ploeg is in volle groei, met ongeveer dezelfde kern als op het WK van 2014 in Brazilië. Ze doen me terugdenken aan het België bij het begin van de opbouw naar een nieuw elftal, in die zin dat ze beschikken over veel goede spelers met potentieel. Vooral in aanvallend opzicht ligt hun sterkte, dat zit ook zo wat ingebakken in hun DNA. Ze beschikken met Alireza Jahanbakhsh over de topschutter van de Nederlandse Eredivisie, naast Sardar Azmoun. Iran houdt ervan om op de tegenaanval te spelen. De flankspelers, zoals KV Oostendespeler Ramin Rezaeian, zijn modern en zorgen voor veel diepgang. 'Net dat aspect kan tot problemen leiden tegen Spanje en Portugal. Het pijnpunt blijft immers de zwakke verdediging. Terwijl veel spelers door traditie aanvallend en technisch zijn opgeleid, hebben de defensieve schakels vooral moeite met de tactische discipline. Zeker qua positiespel durven ze behoorlijk wat inschattingsfouten te maken. In Iran kruiste ik veel linkerflankverdedigers die hun kant volledig openlieten om aan de eerste paal te gaan opduiken. Het zal heel moeilijk worden om de eerste ronde te overleven. Anderzijds bestaat er ook geen twijfel over dat ze volgend jaar, bij de Asia Cup, altijd bij de laatste vier zullen zijn.' Sardar Azmoun (23) bevindt zich al bij de beste vijf doelpuntenmakers van Team Melli. In de kwalificatiewedstrijden scoorde hij liefst elf keer en hij was ook nog eens betrokken bij 42 procent van de goals. De Iraanse Messi moest zich op het WK in 2014 nog tevreden stellen met een plaatsje op de bank, maar daar is vier jaar later geen sprake meer van. Heel Iran draait rond zijn aanwezigheid. De van een Turkmeense minderheid afkomstige speler, die al sinds zijn zeventiende aan de slag is bij Roebin Kazan, slaagde er zelfs in om ex-Standard en -STVV-spits Reza Ghoochannejhad uit de basiself te duwen. Een sterk staaltje van kunde. Dat komt ook goed uit, want de mannen van bondscoach Carlos Quieroz zoeken al jaren naar een profeet na het afscheid van legenden als Ali, Karimi en Daei. Voornamelijk Engelse teams liggen op de loer voor Azmoun, die zich op het WK wil tonen. En dan moet het net lukken dat Spanje op 20 juni te gast is in zijn Kazan Arena. De verdedigers zijn gewaarschuwd. Jalal Hosseini kon, ondanks zijn 36 jaar en 101 caps, bondscoach Carlos Quieroz niet overtuigen. De Portugees maakte veel vrienden door de primeur van twee opeenvolgende kwalificaties voor het WK, maar staat nu wat meer met de rug tegen de muur. De helft van het land heeft namelijk sympathie voor Persepolis, de club van Hosseini. In 2014 deed Lionel Messi er 91 minuten over om met Iran af te rekenen. Team Melli incasseert nog altijd weinig goals. In de kwalificatiewedstrijden pareerde Alireza Beiranvand 84 procent van de schoten op doel en moest hij zich maar vijf keer in 18 matchen omdraaien. Hij was goed voor 14 clean sheets. Begin maart volgde FIFA-voorzitter Gianni Infantino de kolkende derby in Teheran tussen Esteghlal en Persepolis. Er waren 35 protesterende vrouwen opgedaagd, die werden opgepakt door de politie. Sinds 1979 hebben zij niet het recht om voetbalstadions binnen te komen. Queiroz selecteerde Ehsan Hajsafi en Masoud Shojaei wel. De spelers van het Griekse Panionios werden uit de selectie gelaten in juli 2017 door het ministerie van Sport omdat ze meespeelden tegen Maccabi Tel Aviv. In Teheran wordt het opnemen tegen een Israëlische tegenstander gelijkgesteld aan het aanvaarden van het zionisme.