Trainers worden in dit land snel opgehemeld. Glen De Boeck maakte het mee, Bob Peeters en nu ook Philippe Clement. Ruim tien jaar geleden gold Jacky Mathijssen als een toekomstige toptrainer. Hij maakte medio 2007 de overstap van Sporting Charleroi naar Club Brugge en werd de José Mourinho van België genoemd. Bij zijn aanstelling in Brugge zei Mathijssen dat hij dit als een tussenstap in zijn loopbaan beschouwde. Hij ambieerde de Engelse Premier League.
...

Trainers worden in dit land snel opgehemeld. Glen De Boeck maakte het mee, Bob Peeters en nu ook Philippe Clement. Ruim tien jaar geleden gold Jacky Mathijssen als een toekomstige toptrainer. Hij maakte medio 2007 de overstap van Sporting Charleroi naar Club Brugge en werd de José Mourinho van België genoemd. Bij zijn aanstelling in Brugge zei Mathijssen dat hij dit als een tussenstap in zijn loopbaan beschouwde. Hij ambieerde de Engelse Premier League. Het gevaar bij (te) snel opgehemelde trainers is dat ze willen lopen voor ze goed kunnen gaan. Jacky Mathijssen gaf die indruk. Maar toen hij na twee jaar Club Brugge te horen kreeg dat er niet met hem zou worden doorgegaan, moest hij dat verwerken. Dat, vertelde hij, zou tijd kosten. We herinneren ons uit die periode een interview met Mathijssen, in de landelijke omgeving van een restaurant in Varsenare. Mathijssen, die zichzelf op persconferenties vaak verbergt achter een masker van cynisme en ook daardoor arrogantie wordt aangewreven, praatte met een voor trainers zelden gehoorde openheid. Het eerste seizoen in Brugge was behoorlijk geweest, Mathijssen werd binnengehaald omdat Club een mentaliteitsprobleem had en een kleedkamer die niet functioneerde. Dat recht te trekken, was hem eigenlijk op het lijf geschreven. Dat gebeurde ook snel. Club pakte de herfsttitel. Het tweede seizoen was het veel minder. Maar in zijn analyse zocht Mathijssen niet naar verontschuldigen. Mathijssen zei dat hij er niet in was geslaagd een weg te vinden om uit de problemen te raken. Hij voegde eraan toe dat hij er overtuigd van was de kwaliteiten voor Club Brugge te hebben, maar dat hij die niet kon invullen. Dan kan je, zei hij, lang praten over dingen die verkeerd zijn gelopen, over tactiek, over veldbezettingen, maar het veranderde de essentie niet: hij, Jacky Mathijssen, was niet geslaagd in zijn opdracht. Dat soort ontboezemingen verwachtte je niet direct van de Limburger. Terwijl twijfel de bondgenoot is in zijn carrière. Twijfelen, zei hij, is nadenken en consequenties afdwingen. Zo blijf je scherp. Sinds Jacky Mathijssen medio 2009 bij Club Brugge vertrok, werkte hij voor zeven clubs. Bij zijn laatste vereniging, het Griekse AE Larissa, werd hij na elf dagen ontslagen. Dat was in september 2017. Sindsdien wacht hij op een nieuwe club. Zoals zovelen.