Op de achtergrond klinkt het gebroken Vlaamse hart Marieke. "Ik ben altijd zot geweest van Jacques Brel," zegt Aimé Anthuenis, "van kindsaf." We zitten aan de rode wijn in Le Prince de Liège, hotel-restaurant in Anderlecht. De Brusselse chansonnier Jacques Brel kwam er vaak, voor het laatst kort voor zijn overlijden aan longkanker in 1978. We kijken naar het eerste tafeltje rechts voorbij de inkomhal, waar hij voor het laatst heeft gezeten. Zonder liefde, warme liefde, waait de wind, c'est fini...
...

Op de achtergrond klinkt het gebroken Vlaamse hart Marieke. "Ik ben altijd zot geweest van Jacques Brel," zegt Aimé Anthuenis, "van kindsaf." We zitten aan de rode wijn in Le Prince de Liège, hotel-restaurant in Anderlecht. De Brusselse chansonnier Jacques Brel kwam er vaak, voor het laatst kort voor zijn overlijden aan longkanker in 1978. We kijken naar het eerste tafeltje rechts voorbij de inkomhal, waar hij voor het laatst heeft gezeten. Zonder liefde, warme liefde, waait de wind, c'est fini..."Als jonge gast sprak de Franse taal mij nochtans niet zo aan, maar toch heb ik de liedjes van Jacques Brel graag gehoord", vertelt Aimé Anthuenis. "Eigenlijk doet de taal er bij hem niet zo toe, vind ik. Zowel in het Nederlands als in het Engels zijn er mooie vertalingen van zijn nummers. Waar het om gaat, is het vuur waarmee hij zijn fantastische teksten brengt - het zijn als gedichten; Brel is een groot poëet, hij roept enorme sfeerbeelden op. Ook door de muzikale opbouw, door het ritme. Ieder lied begint anders. Prachtige melodieën, met veel accordeon en piano. "Gezien heb ik Brel alleen in een paar heruitzendingen op televisie van optredens in het Parijse l'Olympia. Brel op een podium, dat is pure passie. Ongelooflijk, die begeestering, recht uit het hart. Ik heb een live-cd... met applaus bij het begin en op het eind van ieder nummer... hoe hij dat opbouwt, daar krijg ik kippenvel van. In mijn wagen heb ik mijn eerste cassette van Brel platgedraaid. Andere muziek word ik vaak na twee, drie liedjes beu; Brel laat je volledig uitspelen. Nummers van Brel word ik nooit beu. "Als hij in Le Plat Pays zingt... Avec un ciel si bas qu'un canal s'est perdu, Avec un ciel si bas qu'il fait l'humilité, Avec un ciel si gris qu'un canal s'est pendu, Avec un ciel si gris qu'il faut lui pardonner, Avec le vent du nord qui vient s'écarteler, Avec le vent du nord écoutez-le craquer, Le plat pays qui est le mien... De grijze lucht die ons nederig maakt... Als je dan naar de kust rijdt, en het is typisch Vlaams weer, en je speelt dat nummer, of misschien beter nog Marieke... Ay Marieke, Marieke, Je t'aimais tant, Entre les tours, De Bruges et Gand... Le ciel flamand, Pleure avec moi, De Bruges à Gand.... Enòrme beelden. " Ne me quitte pas... (Draagt uit 'De passie en de pijn' van Johan Anthierens een Nederlandse vertaling voor van Ne me quitte pas, chanson over een man die probeert zijn vrouw die hem wil verlaten te overhalen dat niet te doen en daar alles voor over heeft, zich volledig wil wegcijferen als hij haar maar kan behouden :) Laat me niet alleen... Toe... vergeet de strijd. Toe... vergeet de nijd. Laat me niet alleen... En die domme tijd Vol van misverstand, Ach... vergeet hem, want 't Was verspilde tijd... Hoe vaak hebben wij Met een snijdend woord Ons geluk vermoord ? Kom... dat is voorbij Laat me niet alleen, Laat me niet alleen, Laat me niet alleen, Laat me niet alleen, Lief, ik zoek voor jou In 't stof van de wegen De paarlen van regen, De paarlen van dauw. Ik zal al mijn leven Werken zonder rust Om jou licht en lust, Goud en goed te geven. Ik sticht een gebied Waar de liefde troont, Waar de liefde loont, Waar jouw wil geschiedt, Laat me niet alleen."Enzovoort. Prachtig ! Jacques Brel is speciaal. Ik denk dat je hem met de jaren almaar beter vindt. Als je Ne me quitte pas zingt als je vijfenvijftig, zestig jaar bent, is dat een groot verschil met twintig jaar, want er zit een hele achtergrond tussen, hoorde ik Liesbeth List - ook iemand met een enorme persoonlijke uitstraling - ooit op de radio zeggen. Ach, Brel heeft zoveel van hoog niveau gecreëerd, zelf de minder bekende nummers zijn pakkend. Ik denk dat er in zijn oeuvre nog zoveel te ontdekken is. "Ook prachtig is La chanson des vieux amants, het hooglied van de liefde. Bien sûr, nous eûmes des orages, vingt ans d'amour, c'est l'amour fol, mille fois tu pris ton bagage, mille fois je pris mon envol... Of Les Vieux, waarin hij over de fysieke en geestelijke aftakeling van zijn ouders zingt. Je ziet ze zitten, hé, die mensen. Zo heb ik trouwens mijn schoonouders oud zien worden. Mon père disait, een lofzang op Brugge. Zo mooi. Eén van de schoonste vind ik Amsterdam, over matrozen die aan land komen en naar de bordelen gaan. Wat een sfeer ! Dans le port d'Amsterdam, Y a des marins qui chantent... Een enòrm mooi lied. Les Flamandes ook, waarin hij het heeft over de Vlamingen die dansen naar de pijpen van de bourgeoisie, zich laten ketenen door de Kerk... Les bourgeois... "Ach, het spreekt mij allemaal geweldig aan. Brel raakt mijn diepste gevoelens. Ik begrijp niet dat je ernaar kunt luisteren zonder aangegrepen te worden. De juiste noot, het juiste woord, het juiste ritme, àlles is juist. De passie, het totale engagement, de uitstraling. Brel had iets meer dan een ander. Brel is grote kunst, Brel overstijgt, Brel is onsterfelijk."door Christian Vandenabeele