Het zou een lastig seizoen worden voor Ubizen Hasselt, beloofde voorzitter Leon Buelens in het tussenseizoen. En zie, door de eerste zege van Leuven bengelde de Limburgse club vorige week voor de eerste maal op de laatste plaats. Ondanks de sportieve malaise blijft het rustig rond coach Jan Eggens.
...

Het zou een lastig seizoen worden voor Ubizen Hasselt, beloofde voorzitter Leon Buelens in het tussenseizoen. En zie, door de eerste zege van Leuven bengelde de Limburgse club vorige week voor de eerste maal op de laatste plaats. Ondanks de sportieve malaise blijft het rustig rond coach Jan Eggens. Want eigenlijk is die rode lantaarn de positie waar zowat iedereen jullie verwachtte ?Jan Eggens : Inderdaad. Maar om correct te zijn : eigenlijk staan wij niet laatste, want het zijn de onderlinge duels die tellen en daarin wonnen wij van Leuven. Los daarvan is het een feit dat we op voorhand wisten dat dit een moeilijk jaar zou worden. De voorzitter kondigde het zelfs aan als een overgangsjaar, waarbij behoud in eerste klasse het hoofddoel is. Wat wil je ook ? Wij hebben het kleinste budget in eerste en op papier hebben we ook de zwakste ploeg. Daarom was het logisch dat de pers ons als kleine broertje in deze competitie afschilderden. Vooral defensief komt Hasselt tekort voor het hoogste niveau.Dat komt door ons gebrek aan lengte. Door de blessure van Kris Cuppens speelden we eigenlijk maar met twee grote jongens. De beloftevolle Jorg Hansen heeft daar wel goed zijn streng getrokken, maar dat is nog altijd iets anders dan dat je daar een Amerikaan hebt lopen. We bleven ook niet gespaard van pech, hé. Pieter Hoogmartens, Kris Cuppens, onze topschutter Demond Stewart... Allemaal out. Dan moet je als club beslissen of je voor een grote jongen gaat, die dan minder getalenteerd is, of voor een kleinere speler met veel kwaliteiten. Wij opteerden voor dat laatste en nu blijkt Robert O'Kelley een reuze meevaller te zijn. Al weten we dat het maar voor drie matchen is, tot als Stewart fit is. In feite zijn al die bijkomende transfers maar lapmiddelen. Door die vele blessures konden we geen afspraken maken in verdediging. En we missen ervaring. Al moet gezegd dat iemand als Dieter Souvereyns zeker niet ontgoochelt. Is het voor een coach frustrerend om in deze omstandigheden te werken ?Soms wel, ja. Vorig jaar in Oostenrijk verloor ik maar vier wedstrijden, dat is nu wel even aanpassen. Aan de andere kant kan ik toch moeilijk de handdoek werpen. Als mijn spelers zien dat ik niet meer gemotiveerd ben, waarom zouden zij dat dan zijn ? Bovendien moeten we al naar volgend seizoen toe spelen. Want als de club nieuwe sponsors wil aantrekken, kan dat alleen maar als het sportief een beetje draait. Als Hoogmartens en Stewart terug fit zijn, verwacht ik in januari een competitiever Hasselt.