SPELCULTUUR INTERNE TWEESTRIJD

Sinds het vier jaar geleden zélf het WK organiseerde, interesseren zich in Japan almaar meer mensen voor voetbal. Toen de ploeg zich in juni voor de derde keer op rij voor een WK-eindronde kwalificeerde in een match tegen Noord-Korea, werd op televisie een kijkdichtheid van 53,7 procent gemeten. En met een gemiddelde van negentienduizend toeschouwers per match in de eerste klasse is voetbal doorgegroeid tot de op één na (baseball) populairste sport van Japan. Internationale vedetten zakken naar het land van de rijzende zon af voor een duurbetaald fin de carrière. Anderzijds is in Japan de belangstelling voor het Eur...

Sinds het vier jaar geleden zélf het WK organiseerde, interesseren zich in Japan almaar meer mensen voor voetbal. Toen de ploeg zich in juni voor de derde keer op rij voor een WK-eindronde kwalificeerde in een match tegen Noord-Korea, werd op televisie een kijkdichtheid van 53,7 procent gemeten. En met een gemiddelde van negentienduizend toeschouwers per match in de eerste klasse is voetbal doorgegroeid tot de op één na (baseball) populairste sport van Japan. Internationale vedetten zakken naar het land van de rijzende zon af voor een duurbetaald fin de carrière. Anderzijds is in Japan de belangstelling voor het Europese voetbal opvallend levendig. Japan heeft tegenwoordig een gespleten team. Langs de ene kant eisen de Europese huurlingen - stuk voor stuk gevestigde vedetten - op basis van hun staat van verdiensten een stamplaats in het team op. Langs de andere kant staan jonge spelers uit de eigen J-League te drummen. En ook zij hebben recht van spreken : zonder de 'Europeanen' werd dat jeugdige geweld Aziatisch kampioen. Kapitein Tsuneyasu Miyamoto, die vier jaar geleden in het WK voor eigen publiek opzien baarde met een masker op zijn gebroken neus, is de draaischijf van de ploeg. Zonder twijfel bezit Japan voorts een van de sterkste middenvelden van Azië. Shunsuke Nakamura, Hidetoshi Nakata en Takashi Fukunishi brengen een beheerst en uitermate efficiënt combinatievoetbal. Behalve aan killerinstinct in het offensieve compartiment, mangelt het de Japanners aan gestalte in de afweer. De centrale verdediger Miyamoto steekt welgeteld 176 centimeter boven de grond uit. A rtur Antunes Coimbra, kortweg Zico, verving vier jaar geleden de van Frankrijk overgewaaide bondscoach Philippe Troussier. Zijn eerste resultaten stelden teleur, maar de Braziliaanse trainer bedaarde de oplaaiende gemoederen toen hij in 2004 Aziatisch kampioen werd met Japan. In de finale werd China met 3-1 geklopt. Zico, als spelmaker van de Seleção goed voor 88 wedstrijden en 66 doelpunten, werd met Brazilië nooit wereldkampioen. Zijn spelerscarrière sloot hij in Japan af bij de Kashima Antlers. In de voorronde ontmoet Japan trouwens Brazilië. De biografie van de met blond haar, gouden halskettingen en kolosaal polshorloge gedrapeerde Zico draagt als titel Hij werd God genoemd. Zelf houdt hij het liever bescheiden : "Alsjeblieft, overschat me niet. Ik ben slechts een man die van voetbal houdt." Twee jaar geleden speelde Shunsuke Nakamura (27) zich voor het eerst in de kijker ter gelegenheid van het Aziatische kampioenschap. Hij voert de regie op het middenveld, samen met Hidetoshi Nakata, die in 1998 voor een nationaal verspreide euforie in Japan zorgde toen hij een transfer naar AC Perugia bedong. Nakamura doet nog straffer : opvallend vlot verteerde hij de overgang van Reggina naar Celtic Glasgow. De Japanner paste zich moeiteloos aan het ruwe Schotse voetbal aan en blinkt uit door zijn overzicht, zijn splijtende voorzetten en de nauwkeurigheid van zijn vrijschoppen. Vier jaar geleden werd Nakamura voor het WK voor eigen volk over het hoofd gezien. Het uur van zijn revanche is aangebroken.