De scheidsrechter is hoe langer hoe meer kop-van-jut. Zelfs de immer lachende Jérôme Efong Nzolo ontsnapt niet aan de toenemende kritiek. We polsten bij hem hoe hij de oncomfortabele positie van de Belgische scheidsrechters ervaart.
...

De scheidsrechter is hoe langer hoe meer kop-van-jut. Zelfs de immer lachende Jérôme Efong Nzolo ontsnapt niet aan de toenemende kritiek. We polsten bij hem hoe hij de oncomfortabele positie van de Belgische scheidsrechters ervaart. Hoe gaat het met onze arbitrage?Jérôme Efong Nzolo: "Ik zou zeggen dat het goed gaat." Zou ... maar eigenlijk?"Mensen zijn geneigd om te zeggen dat het slecht gaat met de Belgische scheidsrechters. Men vergeet echter dat de technologie erg is geëvolueerd, er staan overal camera's. Elke betwistbare fase wordt tot op het bot ontleed. Men ziet dus enkel de fouten. Vergeet niet dat onze eigen Frank De Bleeckere de derde beste scheidsrechter ter wereld is." Dat wil natuurlijk niet zeggen dat de anderen ook goed zijn. "Over het algemeen is het niveau van de scheidsrechters goed. Ook anderen maken fouten: voorzitters nemen trainers aan die niet voldoen, managers doen slechte transfers, spitsen missen kansen. Dat is normaal, vergissen is menselijk. Scheidsrechters doen het niet beter of slechter dan vroeger, het wordt alleen meer in de verf gezet." Elke zondag worden scheidsrechters hard aangepakt in Studio 1. Is het niet moeilijk om al die kritiek te slikken?"Als je niet tegen kritiek kunt, moet je een andere job nemen. Ik heb geen enkel probleem met negatieve commentaar. Ik kan er wel niet tegen als ze rechtstreeks op de man spelen. Ik vind het belachelijk als ze een scheidsrechter afbreken die in 90 minuten slechts één fout heeft gemaakt." Ook uw prestaties zijn dit seizoen niet onbesproken gebleven. Eerst was er Club Brugge - Standard. "Ik heb geen slechte herinnering aan die wedstrijd. Het was mijn eerste grote opdracht, dus een belangrijk moment voor mij. Het probleem bij zulke wedstrijden is dat je geen enkele fout mag maken, maar dan ook geen enkele! Op die dag heb ik er één gemaakt. Ik had Wesley Sonck moeten uitsluiten voor een fout op Marcos Camozzato. Die fase heeft alle kritiek op mij veroorzaakt." Er was ook de bekermatch tussen Genk en Gent, er was de gefloten penaltyfase en de woede van Michel Preud'homme en Ivan De Witte."De dag erna hebben veel journalisten me opgebeld: 'Heb je de kranten gelezen? Preud'homme en De Witte breken je af.' Ik had slechts één antwoord: no comment. Ze mogen de wijze waarop ik arbitreer bekritiseren, maar er zijn grenzen. Ik heb ook al gelezen dat ik een slechte conditie zou hebben. Mensen die zoiets schrijven, zouden eens een training in Leuven moeten bijwonen. Al die kritiek doet me één ding beseffen: het respect verdwijnt, het individualisme groeit. Uw lach was een voordeel bij uw debuut, maar kan zich tegen u keren op het moment dat er discussies zijn, toch?"Ik hou van wat ik doe, ik ben gelukkig op een veld en dan lach ik uiteraard. De dag dat ik niet meer lach, is de dag dat ik er niet meer ben. En dan nog. Ik wed dat de mensen dan nog het gevoel hebben dat ik blijf lachen." PIERRE DANVOYE