Het is altijd wat als jij een wedstrijd moet fluiten tussen Anderlecht en Standard: vuil spel, gele kaarten, uitsluitingen en ook hevige discussies de daaropvolgende dagen. Heb je dan 's anderdaags geen zin om de scheidsrechterscommissie te vragen om je voor het volgende weekend naar pakweg Oostende-Leuven te sturen?

Jérôme Efong Nzolo: "Helemaal niet. Integendeel: als het niet goed liep, wil ik liefst meteen weer een wedstrijd van dat kaliber fluiten om terug vertrouwen te winnen. Zoals na de laatste Anderlecht-Standard, toen ze mij naar Club-Lokeren stuurden. Kritiek hoort bij het voetbal. De dag dat er geen discussies meer zijn over de arbitrage kunnen veel cafés hun deuren sluiten. Ik fluit al zeven jaar in eerste klasse en ik heb geleerd om negatieve opmerkingen achter mij te laten. Ze horen erbij, het stoort me niet, als men mij maar respecteert."
...

Jérôme Efong Nzolo: "Helemaal niet. Integendeel: als het niet goed liep, wil ik liefst meteen weer een wedstrijd van dat kaliber fluiten om terug vertrouwen te winnen. Zoals na de laatste Anderlecht-Standard, toen ze mij naar Club-Lokeren stuurden. Kritiek hoort bij het voetbal. De dag dat er geen discussies meer zijn over de arbitrage kunnen veel cafés hun deuren sluiten. Ik fluit al zeven jaar in eerste klasse en ik heb geleerd om negatieve opmerkingen achter mij te laten. Ze horen erbij, het stoort me niet, als men mij maar respecteert." "Wij zijn zoals soldaten, we gaan waar we naartoe worden gestuurd. Een scheidsrechter kan niet vragen om een bepaalde wedstrijd te fluiten, wij hebben bazen die bepalen welke wedstrijd voor welke scheidsrechter het geschiktste is. Een sterke reactie zou wenselijk zijn, maar die moet dan wel van bovenaf komen om enige impact te hebben. In elk geval is het jammer dat we dit soort persberichten krijgen." "Geef ons wat tijd. Er was de periode van Alexis Ponnet, daarna een leegte, gevolgd door het tijdperk van Frank De Bleeckere. We kunnen niet altijd top zijn. Een paar jaar geleden werd er met de Rode Duivels gelachen, nu worden ze bejubeld. De Belgische arbitrage kan opnieuw haar hoogtepunt terugvinden, het is soms een kwestie van details. Je kunt niet zeggen dat we nergens staan. Vorige week nog floten Serge Gumienny en Sébastien Delferière in de Europa League. Vorige zomer floot ik ook een Europese wedstrijd, plus de Franse supercup tussen PSG en Bordeaux, een fantastische affiche." "Ik hoop dat we daar op een dag aan toe komen, het zou het voetbal properder maken. Simuleren hoort zogezegd bij het spel, maar telkens worden scheidsrechters voor de gek gehouden en dat is niet aangenaam. Er zijn commissies die dat soort zaken moeten analyseren. Zodra het mogelijk is om tackles te bestraffen op basis van de beelden, moet het ook mogelijk zijn om spelers die komedie spelen te straffen. We moeten niet wachten tot de fysieke integriteit van een speler bedreigd wordt voor we ingrijpen." "Neen, want alles is duidelijk. Een assistent richt zich enkel tot de hoofdscheidsrechter als de bal zich in zijn zone bevindt. Ieder is verantwoordelijk voor zijn eigen deel van het veld. Er is dus nooit een kakofonie mogelijk. Ze hebben allen hun micro, ook de vierde scheidsrechter, maar voor hem is het iets anders. Hij moet op een knop duwen wanneer hij wil spreken, zijn microfoon staat niet constant aan. Dat is beter zo, want met al het kabaal dat de twee trainers soms naast hem maken langs de lijn... Voor mij zijn al die technologische evoluties voordelen, maar je moet ze langzaamaan invoeren, niet alles ineens omgooien. Scheidsrechters zijn verloren als je de job morgen helemaal verandert door een massale invoer van technologie. We kunnen ons nog niet gaan vergelijken met rugby of tennis, die al die technieken al toepassen. Daar gaat de bal tegen de grond terwijl in het voetbal de omstreden fases vaak voorvallen met een bal die nog in de lucht is, wat veel moeilijker te beoordelen is, zelfs met technische hulpmiddelen." DOOR PIERRE DANVOYE