"Ik ben een doorzetter, ja, dat typeert mij wel. Als ik een doel voor ogen heb, doe ik er veel voor om dat te bereiken. Ook als het moeilijk gaat, blijf ik vechten voor wat ik waard ben. Als preminiem en eerstejaarsminiem bij Blankenberge, voor ik naar Club Brugge vertrok, was het al niet gemakkelijk, want mij vader was de trainer ( lacht). Ik had het gevoel dat hij strenger was voor mij dan voor de anderen.
...

"Ik ben een doorzetter, ja, dat typeert mij wel. Als ik een doel voor ogen heb, doe ik er veel voor om dat te bereiken. Ook als het moeilijk gaat, blijf ik vechten voor wat ik waard ben. Als preminiem en eerstejaarsminiem bij Blankenberge, voor ik naar Club Brugge vertrok, was het al niet gemakkelijk, want mij vader was de trainer ( lacht). Ik had het gevoel dat hij strenger was voor mij dan voor de anderen. "De drang om iets te bereiken in het leven en door te bijten als het slecht gaat, heb ik altijd al gehad. Bij Club Brugge zat ik vier jaar in de A-kern, maar ik raakte niet verder dan enkele keren op de bank en één invalbeurt. Voor een voetballer bestaat er niets ergers dan niet spelen, maar toch bleef ik elke keer in mezelf geloven en mezelf oppeppen dat ik eerste klasse waard was. Het is belangrijk dat je dan positief blijft tegenover jezelf, anders duik je telkens de dieperik in en kom je er niet meer uit. Als ik zie waar ik nu sta, geeft dat mij heel veel voldoening. Ik tekende bij Cercle Brugge een contract van vijf jaar, maar dat wil niet zeggen dat ik op mijn lauweren ga rusten. Want ik ben iemand die graag op de toppen van zijn tenen staat om beter en sterker te worden in wat hij doet. "Wat ik ook wel heb, is : dat karakter proberen door te geven als anderen het moeilijk hebben. Vrienden, familie, mijn vriendin. Hulpvaardigheid. Er proberen te zijn. Een luisterend oor zijn en steun geven door te praten. Ik organiseer ook nogal graag. Als we uitgaan en er wordt een pot uitgelegd, wordt er nogal snel in mijn richting gekeken ( lacht). "De vier maanden die ik aan de Noorse eersteklasser Tromsø werd uitgeleend, leerde ik mezelf nog veel beter kennen. Voor het eerst stond ik op eigen benen. Ik moest koken, strijken en wassen. Een uitdaging die ik wou aangaan en die positief is geweest. Een leuk leerproces, al brandde er wel eens iets aan, vond ik niet altijd meteen mijn kleren en mijn gsm, verbrandde ik mij een keer aan een pot en moest ik eens een T-shirt van de wasmachine in de vuilnisbak gooien omdat ik het foute product had gebruikt. Het is soms maar als je jezelf miserie aandoet, dat je je bewust wordt van bepaalde facetten van jezelf, hé. Je ziet in dat je attenter moet zijn, beter voor jezelf moet zorgen. Thuis is een leuk hotel en daar let je allemaal niet op. Pas als je er alleen voorstaat, leer je jezelf ontdekken. Want het gemakkelijkste is je in de zetel te leggen en te zeggen : dat zal ik dán wel doen. Ik kweekte in Noorwegen een vorm van zelfdiscipline. "Toen ik van Noorwegen terugkwam, was ik nog veel meer overtuigd van mijn kunnen en stond ik heel recht in mijn schoenen als ik zei : Jimmy, jij kan het ! Ik had het daar bewezen en er veel lof gekregen. Daarom was het zo moeilijk om bij mijn terugkeer bij Club Brugge vast te stellen dat er niets aan mijn situatie veranderd was. Gelukkig kon ik mij ook daar overheen zetten en kreeg ik een kans bij Cercle Brugge. En ik ben niet van plan ze nog te lossen. "Voor wie een tijd in Noorwegen leefde, is een uur rijden om iemand te zien geen uur meer. Voorheen was het : een úúr rijden ? Nu is het : wat is een uurtje ? Wat ik van Noren zag en apprecieerde, is hun innerlijke rust. Zij kennen in hun job ook wel stress, maar blijven daar immens kalm onder. Zij proberen te genieten van de dingen. Als je iets doet, neem er dan je tijd voor, blijf vriendelijk en open voor mensen. Dat sprak mij aan en dat beïnvloedt mij ook wel, denk ik. Ik ben zeker van plan om nog eens terug te gaan naar die plaats waar ik er alleen voorstond en waar ik mezelf zo goed leerde kennen. "Journalisten hebben het soms over de rustige, stille, brave Jimmy De Wulf en dat imago heb ik ook bij mensen die mij niet zo goed kennen. Dat zit ook wel in mij, hoor, maar ik heb ook een heel open, veel lossere, uitbundiger kant die ik niet altijd naar buiten laat komen, snap je. Ik kan nogal loskomen en openbloeien bij mensen die ik graag heb, die dichter bij mij staan en van wie ik ook meer weet en ken. Dan trekken ze al eens grote ogen van die stille jongen ( lacht). Ik kan zeker genieten van een rustige avond, maar evengoed van eens uit de bol te gaan en dan zou je al snel denken dat ik veel te veel gedronken heb ( lacht)." door Christian Vandenabeele