1. Welk nieuws maakte je recent bang of boos?

'De situatie in Catalonië. Ik was altijd al een Barcelonaliefhebber. Vanwege de mentaliteit, wat die stad uitademt cultureel en culinair, maar ook vanwege het voetbal. De huidige verdeeldheid baart me zorgen.'
...

'De situatie in Catalonië. Ik was altijd al een Barcelonaliefhebber. Vanwege de mentaliteit, wat die stad uitademt cultureel en culinair, maar ook vanwege het voetbal. De huidige verdeeldheid baart me zorgen.' 'Als ik dat had, dan zat ik hier nu niet tegenover jou. Het is nochtans eenvoudig: minder snel handelen, maar eerst eens met elkaar praten.' 'Dat is moeilijk om van jezelf te zeggen. Ik ben blij dat ik toch mijn eigen parcours kon uitstippelen. Sinds mijn 23e ben ik al advocaat. Bovendien had ik een aantal jaar ook een politiek verhaal. En vooral mag ik me al vijftien jaar lang voorzitter noemen van de mooiste club van België. Met de investeerders sprak ik ook af dat ik dit nog maximaal vijf jaar doe.' 'Ik had een huwelijk dat op de klippen liep na 14,5 jaar. Dat is altijd jammer wanneer zoiets gebeurt. Maar ik kan niet van veel zaken in mijn leven zeggen dat ik er spijt van heb. Op je 60e kan je ook al eens wat meer relativeren. Zeker als je op je 47e met prostaatkanker wordt geconfronteerd. Gelukkig waren we er rap bij.' 'Nee, ik zou me niet gemakkelijk laten verleiden om elders te gaan wonen. De enige plaats die me kietelt, is de Bourgognestreek.' 'Ik ben een controlefreak. Vandaar dat ik mijn horloge hier moet vermelden. Maar ook mijn sigaren zijn heilig. Wanneer ik gespannen ben, dan geeft het aroma van een sigaar mij rust.' 'Ik was twaalf jaar voorzitter van de intercommunale Ivarem, oorspronkelijk Igemo. Dat gaat specifiek over huisvuilophaling. We bezochten het buitenland en stelden vast dat de verwerking daar heel slecht georganiseerd is. Alles wordt dooreen gegooid. Hier in België gaan we er heel bewust mee om. Dat verdient respect.' 'Daar kan ik een boek over schrijven. Ik hecht er wel belang aan, maar kan dat allemaal bijzonder goed relativeren.' 'Ja hoor, want we hadden er altijd. Nu een rosse kat van acht à negen jaar.' 'Neen, want ik heb geen kinderen.' 'Op mijn kantoor hangt een schilderij dat door wijlen mijn vader werd gemaakt. Een indianenopperhoofd. Dat is zo gemaakt dat de ogen je precies overal volgen. Ik had weinig contact met mijn vader, want hij was vroeger altijd uithuizig. Daarna verdween hij en even later overleed hij plots.' 'Het was altijd mijn jongensdroom om piloot te worden. Ik had recent het voorrecht om vanuit de cockpit een landing op Genève te kunnen meemaken. Dat was subliem.' 'Dat vind ik een pejoratieve vraag. Het enige wat ik daarbij kan aanhalen, is de soms eenzijdige belichting van een probleem. Dat is niet altijd hun schuld, maar ook die van de maatschappij. De media speelt in op wat de lezers graag hebben.' 'Een paar duizend euro toch.' 'Alles. Maar het is ook zo mooi. Kan je iemand vinden met wie je oud kan worden? Dat is bij mij cruciaal. Bij Carine vond ik dat.' 'Soms wel, soms niet. Als je wat ouder wordt, relativeer je dat aspect meer. Maar het is zeker van belang.' 'Ik zie mijn moeder van 82 dagelijks. We gaan regelmatig eens samen lunchen. Heel leuk. Wanneer ze me een dag niet heeft gezien, denkt ze dat er iets is.' 'Veel te weinig. Ik zou meer moeten bewegen, daar ben ik me van bewust.' 'Dat hangt ervan af. Hoe dan ook, ik denk dat je niet veel tijd zal hebben om te vluchten want zo'n oorlog zal alles uitroeiend zijn.' 'Kalmte kan u redden. Het was een van de belangrijkste raadgevingen van Pierre Smits, bij wie ik stage liep als advocaat: iemand die kwaad wordt, verliest zijn gezond verstand.' DOOR FRÉDÉRIC VANHEULE