Binnen iets meer dan een maand reizen de Rode Duivels af naar Japan. Denk je daar al aan ?

Johan Walem : Natuurlijk, want het gaat toch over een uitzonderlijk evenement. Ik heb al heel wat mooie momenten meegemaakt in mijn loopbaan, maar tot op heden slaagde ik er door uiteenlopende omstandigheden nog nooit in een WK-eindronde te halen. Telkens opnieuw sloeg het noodlot toe. Nu hoop ik alleszins geen nieuwe vervelende blessure op te lopen. Zo'n groot toernooi wil ik ook wel eens beleven. Voor mij blijft het ...

Johan Walem : Natuurlijk, want het gaat toch over een uitzonderlijk evenement. Ik heb al heel wat mooie momenten meegemaakt in mijn loopbaan, maar tot op heden slaagde ik er door uiteenlopende omstandigheden nog nooit in een WK-eindronde te halen. Telkens opnieuw sloeg het noodlot toe. Nu hoop ik alleszins geen nieuwe vervelende blessure op te lopen. Zo'n groot toernooi wil ik ook wel eens beleven. Voor mij blijft het nog altijd een eer om mijn land te vertegenwoordigen op een dergelijke internationale afspraak. Als ik meega, zal het in eerste instantie zijn om me ten dienste te stellen van het collectieve geheel. Positief gestemd zijn en klaar staan als de bondscoach me nodig heeft. In het verleden lag die attitude aan de basis van de Belgische successen. Mocht ik de Aziatische trip alsnog missen, zal de ontgoocheling groot zijn. Om eerlijk te zijn : ik droom al van het WK. Ja, maar het gaat alsmaar beter. Ik blesseerde me bij het competitiebegin, toen we in de Uefacup tegen het Macedonische Skopje speelden. Maar geleidelijk aan verergden de pijn. In december was het zelfs onmogelijk om de enkel nog te bewegen. Een operatie drong zich op. Via een atroscopie in de universiteit van Luik hebben we het gewricht laten reinigen om verdere complicaties te vermijden. Ik ben Marc Wilmots niet, hé. Niet iedereen reageert op dezelfde manier na een chirurgische ingreep. Marc speelde enkele dagen na zijn meniscusoperatie al opnieuw voor Schalke 04. Werkelijk fenomenaal ! Ik had iets meer tijd nodig, wilde mijn lichaam volledig tot rust laten komen om later in het seizoen te schitteren. Eigenlijk niet, ook al is het niet altijd evident. De driehoek die ik vormde met Didier Ernst en Harold Meyssen draaide eigenlijk heel goed. Door de gekende omstandigheden moesten we plots alles omgooien. Harold speelt het liefst aan de linkerkant. Hij zag het niet echt zitten om op rechts te spelen. Daarom depanneer ik nu wat onze ploeg en pas ik me aan. Ik weet heel goed dat het maar om een tijdelijke oplossing gaat. Robert Waseige is daarvan op de hoogte en kent mijn voorkeurspositie in de ploeg. (PB)