"Ik kan terugblikken op een mooie spelersloopbaan, heb het gevoel dat ik er het maximum uithaalde. Daar ben ik eigenlijk wel trots op", kijkt John van Loen (41) terug op zijn passages bij FC Utrecht (1983/88), Roda JC (1988/ 90), Anderlecht (1990/91), Ajax (1991/93), Feyenoord (1993/95), Sanfrecce Hiroshima (1995/96), FC Utrecht (1996/98) en Apoel Nicosia (1998/99). "Er waren verschillende hoogtepunten : de titels met Anderlecht en Feyenoord, de UEFA-beker met Ajax in 1992. Maar de u...

"Ik kan terugblikken op een mooie spelersloopbaan, heb het gevoel dat ik er het maximum uithaalde. Daar ben ik eigenlijk wel trots op", kijkt John van Loen (41) terug op zijn passages bij FC Utrecht (1983/88), Roda JC (1988/ 90), Anderlecht (1990/91), Ajax (1991/93), Feyenoord (1993/95), Sanfrecce Hiroshima (1995/96), FC Utrecht (1996/98) en Apoel Nicosia (1998/99). "Er waren verschillende hoogtepunten : de titels met Anderlecht en Feyenoord, de UEFA-beker met Ajax in 1992. Maar de uitschieter vormde het WK van 1990 in Italië. Ik speelde in totaal toch zeven interlands. De grootste domper was het kopbaldoelpunt van Georges Grün in het barrageduel voor het WK van 1986 in Mexico. Daar heb ik enkele slapeloze nachtjes aan overgehouden. Het was toen even niet prettig om buiten te lopen." De rechtsvoetige spits, die opviel door zijn lengte (1,92 meter) en kopbalsterkte, hield naar eigen zeggen alleen maar vrienden over aan België. "Ik speelde er 26 duels. Alleen het scoren lukte niet zo goed. Ik maakte er amper drie doelpunten. Voor sommige journalisten, onder wie Carl Huybrechts, het signaal om mij aan te vallen. Zijn kritiek raakte me niet. Ik bleef vrij nuchter, liet me niet opnaaien." Oude liefde roest niet. In 1999 keerde hij als jeugdtrainer terug naar FC Utrecht. "Na drie jaar werd ik assistent-trainer van Foeke Booy. Hij werd toen voor het eerst hoofdcoach en wilde er me absoluut bij. We begonnen beiden met een blanco blad", zegt Van Loen. "Ondertussen veroverden we al een behoorlijk aantal prijzen : tweemaal de Amstel Cup, de Supercup, bijna elk jaar een Europees ticket. Ook dit seizoen presteren we weer goed. Onze taken zijn duidelijk verdeeld. Het is niet zo dat ik alleen de kegeltjes uitzet. Alles gebeurt in overleg. Wij zijn, door onze achtergrond, voorstander van aanvallend voetbal en streven naar homogeniteit in het elftal. Fysiek en conditioneel behoren we tot de beste ploegen van Nederland, terwijl het aantal blessures beperkt blijft. Een goede doorstroming is ook ons handelsmerk." Een logisch volgend opstapje is de job van hoofdtrainer. "Vanaf volgend seizoen neemt David Nascimento Jong Utrecht over. Ik kan me dan meer focussen op het eerste elftal. Het kriebelt om ooit eens zelf eindverantwoordelijke te zijn. Volgend jaar ga ik de cursus Coach Betaald Voetbal volgen. Daarna zien we wel wat volgt. De bestemming maakt me echt niet uit. Over alles valt te praten. Ik bereikte het hoogst mogelijke als voetballer, daar streef ik ook als coach naar. Dat betekent : een topclub." FV