Je groeide op in de buurt van het oude Ottenstadion, was de verhuis naar de Ghelamco Arena een emotioneel afscheid?
...

Je groeide op in de buurt van het oude Ottenstadion, was de verhuis naar de Ghelamco Arena een emotioneel afscheid? 'Toch wel. Aan het Ottenstadion hangen zoveel herinneringen vast. Van de memorabele Europese matchen in de jaren '90, tot de twee zeges tegen Club Brugge ten tijde van Boussoufa en co. Dat was een kantelmoment in de rivaliteit met die van Brugge, plots beseften we dat we hen konden kloppen. Het is dringend tijd dat supporters terug toegelaten worden, want ik mis het enorm. Men vergeet dat het ook een sociaal gegeven vormt.' Wat vind je van de laatste ontwikkelingen bij KAA Gent, met name de trainerswissel? 'Jammer. Omdat Jess Thorup een knap seizoen neerzette en nog een kans verdiende, maar ook omdat ik het op lange termijn een stap achteruit vind. Bölöni kan ons misschien door die voorronde van de CL loodsen, maar zijn methodiek en ideeën zijn toch wat ouderwets. Nu, ik denk dat de meest ingrijpende verandering eigenlijk het vertrek van Jonathan David is. Al begrijp ik de beslissing, zowel van zijn kant als van de club, die in deze coronatijden een financiële buffer kan gebruiken.' Wat waren je mooiste momenten als supporter? 'De verplaatsing naar Amsterdam in 1992 voor een terugwedstrijd tegen Ajax in de kwartfinale van de UEFA Cup (3-0). En dan Wembley natuurlijk, waar we Tottenham uitschakelden. Maar ook als fan van de Rode Duivels: in Brazilië - een verjaardagscadeau aan mezelf - en Rusland. Ik maakte telkens de drie groepswedstrijden live mee.' Eén keer was je blij dat je er niet bij was, vermoed ik. In 1985 bij het Heizeldrama... 'Klopt. Mijn vader had twee kaartjes voor die Europacupfinale en we hadden er een dagtrip van gemaakt. Maar overdag kwam het in het centrum van Brussel al tot rellen tussen Liverpool en Juventusfans, waarop mijn pa besliste niet naar het stadion te gaan. We hadden tickets voor vak Z, waar die doden vielen.' Je bent ook een fanatiek verzamelaar van dit blad. 'Dat is ooit begonnen met een cover van Sport 80 waarop Michel Pollentier met een bebloed hoofd stond afgebeeld. Ik vond dat zo een krachtig beeld. Ik knip nog steeds alle verhalen over KAA Gent uit. Wanneer ik met pensioen ga, wil ik daar iets mee doen. Een boek schrijven, of een expo. Of alles aan KAA Gent schenken.' Naar welke rubrieken in dit blad kijk je elke week uit? 'Alles wat over Gent gaat natuurlijk. Maar ook de Europese verhalen. En de statistieken. Die gebruik ik bij het invullen van mijn pronostieken.' (lacht)