Thuis wonen is geen optie meer voor Jens. Hij verblijft in het multifunctioneel centrum Bethanië in Genk. Dat is intussen al drie jaar zo, sinds zijn dertiende. "Jens komt uit een problematische opvoedingssituatie", legt Chris Nassen uit, een van zijn therapeuten. "Er zijn signalen die erop wijzen dat de psychische en functionele ontwikkeling van Jens in zijn kindertijd niet verliep zoals het hoort. Toen hij hier aankwam, was hij in zijn ontwikkeling helemaal ontspoord. Bij het minste ontplofte hij."
...

Thuis wonen is geen optie meer voor Jens. Hij verblijft in het multifunctioneel centrum Bethanië in Genk. Dat is intussen al drie jaar zo, sinds zijn dertiende. "Jens komt uit een problematische opvoedingssituatie", legt Chris Nassen uit, een van zijn therapeuten. "Er zijn signalen die erop wijzen dat de psychische en functionele ontwikkeling van Jens in zijn kindertijd niet verliep zoals het hoort. Toen hij hier aankwam, was hij in zijn ontwikkeling helemaal ontspoord. Bij het minste ontplofte hij." Vandaag staat Jens te keepen op een veld van de jeugd van Racing Genk. Jens doet mee aan de Welzijnscup, een sociaal project waarbij vijf jeugdinstellingen een competitie spelen tegen elkaar. Racing Genk ondersteunt dat project. Het idee ontstond toen Marc Hardy, de community manager van de Limburgse club, hoorde dat Chris voetbalmomenten organiseert voor de jongeren van Bethanië. Nu mag Chris één keer per maand met zijn jongens naar de club komen voor een wedstrijd tegen een andere instelling. Daarnaast traint Chris nog altijd een paar keer per maand apart met zijn jongens, zoals vroeger. Toen Jens in Bethanië belandde, wou hij meteen meedoen aan dat voetbalprogramma. "Maar Jens was in zijn eerste jaar bij ons heel impulsief en ongedurig", vertelt Chris. "Van de spelregels trok hij zich niks aan. En telkens hij keepte, werd hij bij elke tegengoal kwaad. Eén training op de twee liep hij weg." Jens knikt. "In het begin was het ook moeilijk om daar met Chris over te babbelen", zegt hij. "Maar ergens wist ik wel dat het mij goed zou doen. En ik wou zeker blijven sjotten. Ik voelde dat voetballen mij hielp om problemen weg te spelen. Ik stak mijn agressie in de bal." Chris vertelt: "De schoolse vaardigheden van Jens zijn beperkt. Voetbalvaardigheden heeft hij wel. Zo werd die sport een beetje zijn leven. Ook in de therapie voetbalden we vaak, want voetbal gaat ook over structuren opbouwen op hersenniveau. Uiteindelijk gaf voetbal bij Jens een aanzet om zich aan afspraken te leren houden, zich te beheersen en niet op te geven. Stilaan werd hij rijp om in een gewone club te spelen. Nu keept hij ook bij Bokrijk Sport." Hoewel tijdens het wedstrijdje van de Welzijnscup blijkt dat Jens keeperstalent heeft, vliegen de tegengoals hem om de oren. De 12-5-nederlaag maakt hem niet vrolijk. Anderzijds brengt ze hem ook niet van zijn stuk. "Het is mooi dat Racing Genk dit voor ons doet", zegt Jens na de match, "en dat we in de uitrusting van de club mogen spelen. Dat geeft een fijn gevoel." Chris besluit: "De Welzijnscup op zich helpt zo'n jongen niet over een trauma. En zonder dit project zou een groot deel van de evolutie van Jens ook hebben plaatsgevonden. Maar met de Welzijnscup is er nu wel een extra schakel in een ruimer pedagogisch en therapeutisch behandelingsproces. Ik vind het de kers op de taart. Racing Genk maakt het evolutieproces van een jongen zoals Jens aangenamer."DOOR KRISTOF DE RYCK