Wat was uw eerste auto?

'Een witte Volkswagen Kever, een 1300, van het jaar '72, gekocht in '76. Ik was echt verliefd op die auto. Ik kreeg hem van mijn ouders toen ik in Gent aan mijn eerste jaar rechten begon. 62.000 Belgische frank kostte de wagen (dik 1500 euro, nvdr). Ik gebruikte die Kever om naar de universiteit en naar de trainingen van White Star Lauwe te gaan. Ik zorgde er goed voor. Af en toe gebeurde het wel dat ik de sleutel op het contact liet zitten en dat ik de auto sloot door het knopje aan de deur in te drukken. Dan kon ik er niet meer in. Maar er was vooraan een zijruitje. Dat kon je wat openduwen en dan kon je een lichtmetalen draad nemen, er op het eind een oog aan maken en daarmee proberen de kl...

'Een witte Volkswagen Kever, een 1300, van het jaar '72, gekocht in '76. Ik was echt verliefd op die auto. Ik kreeg hem van mijn ouders toen ik in Gent aan mijn eerste jaar rechten begon. 62.000 Belgische frank kostte de wagen (dik 1500 euro, nvdr). Ik gebruikte die Kever om naar de universiteit en naar de trainingen van White Star Lauwe te gaan. Ik zorgde er goed voor. Af en toe gebeurde het wel dat ik de sleutel op het contact liet zitten en dat ik de auto sloot door het knopje aan de deur in te drukken. Dan kon ik er niet meer in. Maar er was vooraan een zijruitje. Dat kon je wat openduwen en dan kon je een lichtmetalen draad nemen, er op het eind een oog aan maken en daarmee proberen de klink open te trekken. Na een halfuur lukte dat meestal wel. In 1979 verkocht ik mijn Kever. Ik dacht dat ik beter zou gediend zijn met een grotere wagen. Het was een van mijn stomste beslissingen ooit. Ik koester nog altijd de ambitie om opnieuw zo'n Kever te kopen.' 'Een van Farrah Fawcett-Majors, een mooie blondine die meespeelde in Charlie's Angels. Wij waren indertijd brave jongens, maar dat wil niet zeggen dat we ons niet aangetrokken voelden tot de meisjes. Het waren wel andere tijden. Op het Sint-Amandscollege in Kortrijk zaten enkel jongens. Ik ga niet beweren dat ik op de kermis nooit eens met een meisje in de rups kroop, maar het duurde toch tot mijn 17e eer ik een echt lief had. Meisjes vond je toen op fuiven en thé dansants van de LSD, de Lauwse Studenten Doeninge. Op die gelegenheden bleek dat ik toch wat talent had om meisjes te versieren. Tussen mijn 17e en mijn 22e heb ik wel enkele liefjes gehad. In 1978, op mijn 22e, ben ik dan getrouwd, toen ik nog aan het studeren was.' 'Nee, maar samen met een vriend kneep ik wel eens een tube Pritt leeg tussen de boterham van een klasgenoot. Toen hij erin beet, lagen we plat van het lachen. Een nog straffere stoot haalde ik uit in het zesde leerjaar van de basisschool in Lauwe. Plots mochten we daar niet meer voetballen. Toen schoten we in actie. Na de speeltijd stonden alle leerjaren op de speelplaats achter elkaar en hadden we het met alle leerlingen zo geregeld dat we niet, zoals gewoonlijk, linksaf gingen, waar de klassen waren, maar wel rechtsaf, weer de koer op. We scandeerden: 'Wij willen voetballen! Wij zullen voetballen!' WalterVanhaezebrouck, de pa van Hein, was toen bij ons onderwijzer en pikte mij uit de rij, waarschijnlijk omdat ik vooraan liep, want ik had de boel mee georganiseerd. Walter spelde mij serieus de les. Maar een schooljaar later mocht er toch weer gevoetbald worden. Of dat aan onze mars te danken was, heb ik nooit geweten.' 'Ik had het aan mezelf willen geven toen ik zeventien was. In het tweede middelbaar zou een pastoor ons seksuele voorlichting geven. Ik zie hem nog voor me: een grote vent, goed in het vel, rode wangen. Het was het eerste lesuur in de namiddag, eindelijk zou hij eraan beginnen. Net toen hij de klas in een bepaalde sfeer begon te brengen, liet iemand een lat op de grond vallen. (lacht) Toen zei die priester: 'De sfeer is verbroken, het zal niet voor vandaag zijn.' Ik kan me niet herinneren dat we nadien nog seksuele voorlichting gekregen hebben. Wij moesten alles empirisch ervaren. Maar eigenlijk is dat het mooiste wat er is, zeker op dat vlak. Ik kan dat iedereen aanraden.' 'Dat zou mij niet ophitsen, nee. Ik denk niet dat ik op dat vlak veel lessen te krijgen heb.' DOOR KRISTOF DE RYCK - FOTO BELGAIMAGE'Het boek Vijftig tinten grijs zou mij niet ophitsen.'