U hebt er nooit bij stilgestaan maar begin februari hebt u een jubileum gemist. Op 2 februari was het tien jaar geleden dat Roger Federer voor het eerst de koppositie op de wereldranglijst bekleedde. De Zwitser zou er in totaal 302 weken kamperen, tussen februari 2004 en augustus 2008 zelfs 237 opeenvolgende. Een record, vanzelfsprekend.
...

U hebt er nooit bij stilgestaan maar begin februari hebt u een jubileum gemist. Op 2 februari was het tien jaar geleden dat Roger Federer voor het eerst de koppositie op de wereldranglijst bekleedde. De Zwitser zou er in totaal 302 weken kamperen, tussen februari 2004 en augustus 2008 zelfs 237 opeenvolgende. Een record, vanzelfsprekend. Al meer dan een decennium draait het mannentennis rond Roger Federer. In goede dagen met ongelofelijke statistieken, zoals in de periode 2004-2007. Maar ook in kwade dagen en tijden van twijfel, zoals het jaar 2013. Ook wanneer hij verliest, is Roger Federer het epicentrum van de tennistalk. Elke nederlaag is er één te veel, elke verliespartij één dichter bij het definitieve afscheid. Het is de gapende muil van het monster dat de Zwitser zelf boetseerde. 2013 dus, een jaar om vlug te vergeten met vroege uitschakelingen op Wimbledon en de US Open, één toernooizege en rugproblemen. Het moest anders: coach Paul Annacone zwaaide af en Stefan Edberg versterkte team Federer. Twee maanden ver in het nieuwe jaar lijkt dat een meesterzet. Toen Edberg en Federer in december in Dubai de koppen bij elkaar staken, dokterden ze een geniaal plan uit. Edberg fluisterde de Zwitser in dat die op zijn 32e vanop de baseline zijn grootste demonen nooit ofte nimmer zou kunnen bedwingen, al zeker niet in een partij naar drie gewonnen sets. Dus tennist Federer nu naar het evangelie van Edberg: ultra-agressief en naar het net wanneer het kan. De Zwitser doet dat met een nieuw en groter racket. Het geeft hem meer slagkracht en maakt de opslag dwingender. In Dubai bevestigde Federer al het goede van Melbourne. Op de Australian Open waren er al imposante zeges tegen Jo-Wilfried Tsonga en Andy Murray. In Dubai toonde Federer zich nu ook de betere van Novak Djokovic, voor het eerst sinds de zomer van 2012. Meer: de Zwitser pakte er voor het eerst een beslissende set tegen Rafael Nadal, Djokovic of Murray sinds de ATP World Tour Finals in 2010. Het vergt moed om op je 32e je spelstijl om te gooien. Het pleit voor Federer dat hij mentaal daartoe bereid is. Het zegt nog meer dat hij fysiek daartoe in staat is. Het toont het enorme talent van de Zwitser. Federer 2.0 is een work in progress. Wimbledon moet het grote doel worden. Wimbledon, waar de Zwitser al zeven keer zegevierde, is de beste kans om nog een grandslamtoernooi te winnen. Maar zelfs al komt grandslamtitel nummer 18 er nooit, dan nog is wat Federer de voorbije twee maanden liet zien heel straf. Dubai is de plaats waar de nieuwe Federer werd gevormd. Het is Federers tweede thuishaven. Het is de locatie waar hij zijn eerste toernooizege van het jaar pakte. Een uitgelezen oord voor een tinnen jubileumfeest, me dunkt. Sven Vantomme, Heestert