'Voetbal was mijn leven, maar ik had weinig moeite om het los te laten. Ik voel me veel gelukkiger nu. Ik geniet veel meer.' Aan het woord is Jurgen Cavens (37), die twee zomers geleden kapte met topsport na een carrière van bijna twintig jaar. Tegenwoordig speelt hij enkel nog bij de veteranen van derdeprovincialer Gooreind VV. Waasland-Beveren was zijn laatste werkgever op het hoogste niveau, in het seizoen 2012/13. Nadien ging het nog even naar derdeklasser Cappellen en Beerschot-Wilrijk, maar aanhoudende knieperikelen dwongen hem uiteindelijk tot het statuut van ex-profvoetballer.
...

'Voetbal was mijn leven, maar ik had weinig moeite om het los te laten. Ik voel me veel gelukkiger nu. Ik geniet veel meer.' Aan het woord is Jurgen Cavens (37), die twee zomers geleden kapte met topsport na een carrière van bijna twintig jaar. Tegenwoordig speelt hij enkel nog bij de veteranen van derdeprovincialer Gooreind VV. Waasland-Beveren was zijn laatste werkgever op het hoogste niveau, in het seizoen 2012/13. Nadien ging het nog even naar derdeklasser Cappellen en Beerschot-Wilrijk, maar aanhoudende knieperikelen dwongen hem uiteindelijk tot het statuut van ex-profvoetballer. Hij is er niet rouwig om. 'Door wat er de laatste jaren bij Lierse, Waasland-Beveren en Cappellen gebeurd is, heb ik afstand genomen van dat wereldje. Vooral bij Lierse heb ik een serieuze patat gekregen.' Cavens werd groot bij Lierse SK, zat als jonkie al in de A-kern toen de ploeg in 1997 onder leiding van Erik Gerets onverwacht landskampioen werd. Twee jaar later won hij, ditmaal als titularis, de beker van België. Met negen goals in de beker, waarvan twee in de finale tegen Standard, was hij de bepalende figuur in die succescampagne. Maar zijn tweede passage bij Lierse (2008-2011) maakte veel kapot. Cavens: 'Bij de start van ons tweede seizoen in eerste klasse bleek mijn kastje in de kleedkamer leeggemaakt, terwijl ik toch aanvoerder en topschutter was geweest van de ploeg die de promotie had afgedwongen. Vanwege mijn verdiensten voor de club mocht ik nog wel meetrainen met de A-kern. Wedstrijden speelde ik met de beloften, op eigen verzoek. Als ik dan zag wat voor contracten ze aanboden aan spelers die niets voor de club hebben betekend: dat deed enorm pijn. Het respect dat ik daar ontbeerde, kreeg ik wel in de vier jaar die ik voor Beerschot uitkwam. Het is de enige ex-club waar ik nog af en toe naar ga kijken.' Dat hij een gecontesteerde speler was, beseft Cavens zelf ook. 'Ik heb door mijn manier van spelen altijd voor- en tegenstanders gehad. De ene vond mij sierlijk, de andere nonchalant. Dat is een dunne lijn. Maar ik was een aanvaller die anderen beter deed renderen. Zeker in combinatie met een snelle spits, zoals bleek met François Sterchele, Tomasz Radzinski en Tosin Dosunmu.' Ondanks de mindere uitgeleide kijkt de spits met tevredenheid terug op zijn carrière, die hem onder meer langs Marseille, Twente, Standard en Gent voerde. 'Er zat waarschijnlijk meer in, maar wat ik beleefd heb, pakken ze mij niet meer af. Marseille kwam bijvoorbeeld te vroeg (Standard leende hem in 2001 zes maanden uit, nvdr) maar ik speelde er in een ploeg met Ibrahima Ba, Franck Leboeuf, Daniel Van Buyten, Vedran Runje, Fernandão... Bij mijn eerste basisplaats, tegen Lorient, scoorde ik. De week daarop werd ik overal in de stad aangeklampt en mocht ik nergens betalen. Marseille ademt passie uit. Ik keerde in de winterstop terug naar Standard omdat Ali Lukunku, Ole-Martin Aarst en Michael Goossens geblesseerd waren.' Ook zijn zes caps voor de Rode Duivels vermeldt hij met enige trots. 'Ik werd zes keer geselecteerd en mocht in vijf wedstrijden daarvan opdraven. Mijn enige goal scoorde ik tegen Estland, op assist van Marc Wilmots. Bondscoach Robert Waseige was een speciaal figuur', glimlacht Cavens. 'Ik herinner mij de oefenmatch tegen Nederland: 5-5 in De Kuip in Rotterdam. Ik denk dat Waseige toen amper twee van de tien goals gezien heeft, hij was voortdurend met de bank aan het grappen.' Zijn dagen vult de Lierenaar nu met een job bij brandstofleveranciers Tempo Oil in Geel en Brandstoffen De Bie in Essen. Van beide is hij ook hoofdaandeelhouder. 'Ik doe dat heel graag. In het begin heb ik zelfs een inloopperiode gedaan als pompbediende', lacht hij. 'Het trainerschap zit ergens in het achterhoofd - bij Lierse zei Trond Sollied dat hij een trainer in mij zag -, ik heb aanbiedingen uit derde en vierde klasse gekregen, maar momenteel is dat niet aan de orde. Ik proef nu van het echte leven, ik ben van 's ochtends tot 's avonds bezig en maak graag tijd vrij voor mijn vrouw en mijn drie zoontjes (Jaimy, Loick en Lewis, nvdr), dan heb je de tijd niet om in het zogenaamde zwarte gat te tuimelen.' DOOR MATTHIAS STOCKMANS'Ik was op mijn best in combinatie met een snelle spits, zoals met Sterchele, Radzinski en Dosunmu.' JURGEN CAVENS