De meest populaire Japanse sportman is Ichiro Suzuki, een baseballer van de New York Yankees. Niet onlogisch als je weet dat baseball de populairste sport in Japan is. De top 10 van de meest populaire Japanse sporters wordt vervolledigd door enkele Japanse voetbalinternationals, onder wie Eiji Kawa-shima." De uitspraak komt van Mami Takebe, een journaliste van de Japanse sportkrant The Hochi Shimbun, een krant met een oplage van een miljoen exemplaren. Takebe woont in Parijs en is aanwezig bij elke thuiswedstrijd van Standard. Kawashima houdt zijn netten steeds vaker schoon en Japan is goed op weg om een plaats op het WK 2014 af te dwingen. In de kwalificatieronde kreeg hij amper vier doelpunten binnen in zes wedstrijden. De populariteit van de Japanse doelman was nooit groter.
...

De meest populaire Japanse sportman is Ichiro Suzuki, een baseballer van de New York Yankees. Niet onlogisch als je weet dat baseball de populairste sport in Japan is. De top 10 van de meest populaire Japanse sporters wordt vervolledigd door enkele Japanse voetbalinternationals, onder wie Eiji Kawa-shima." De uitspraak komt van Mami Takebe, een journaliste van de Japanse sportkrant The Hochi Shimbun, een krant met een oplage van een miljoen exemplaren. Takebe woont in Parijs en is aanwezig bij elke thuiswedstrijd van Standard. Kawashima houdt zijn netten steeds vaker schoon en Japan is goed op weg om een plaats op het WK 2014 af te dwingen. In de kwalificatieronde kreeg hij amper vier doelpunten binnen in zes wedstrijden. De populariteit van de Japanse doelman was nooit groter. Toen Eiji Kawashima naar België kwam om het doel van Lierse te verdedigen, kwamen de Japanse journalisten mee in zijn zog. Sinds zijn transfer naar Standard zijn er nog meer journalisten in de perstribune te vinden. "Bij elke thuiswedstrijd ontvangen we vijf à tien Japanse journalisten", aldus Olivier Smeets, de communicatieverantwoordelijke van Standard. "Bij uitwedstrijden zijn het er meestal twee tot vijf." Sommige Japanse journalisten wonen zelfs in België. Mariko Matsue bijvoorbeeld, die voor Kyodo News werkt en de verschillende persaanvragen voor Kawashima filtert en groepeert. Soms neemt Matsue ook de rol van tolk op zich. Ze staat in contact met de club, verzamelt de belangrijkste nieuwtjes over de drie Japanners van Standard en maakt die vervolgens wereldkundig. Matsue heeft ook een nauwe band met de verschillende Japanse makelaars van Kawa-shima. Volgens haar wordt elke wedstrijd van Standard gecoverd in kranten, magazines en zelfs de journaals. "De Japanse fans vinden het jammer dat ze geen beelden van de Belgische competitie te zien krijgen. De wedstrijden van de Engelse, Duitse, Spaanse en Italiaanse competitie kunnen ze volgen, maar niet die van Standard. Er zit voor hen niets anders op dan de wedstrijden van de Rouches te volgen via illegale livestreaming." Net zoals Lierse destijds vertaalt ook Standard een gedeelte van de clubwebsite in het Japans. Die informatie wordt wekelijks gecheckt en gelezen door zo'n 5000 à 15.000 unieke bezoekers. "Dat klinkt misschien niet zo indrukwekkend aangezien Japan 120 miljoen inwoners telt en het Franse deel van de website soms wel 250.000 unieke bezoekers per week haalt, maar als je weet dat de persvrijheid in Japan nog steeds niet optimaal is, is dat best wel aan aanzienlijk aantal", aldus Olivier Smeets. Door de komst van Kensuke Nagai en Yuji Ono is de interesse van de Japanse media in Standard alleen maar groter geworden. Drie Japanners in eenzelfde Europese club, dat is ongezien. Het dient dan ook niet te verbazen dat er al verschillende media naar Luik zijn afgezakt voor een bezoek aan de Académie, het stadion en interviews met Roland Duchâtelet en Jean-François de Sart. Olivier Smeets: "De Japanse journalisten stellen dezelfde vragen als de Belgische hoor. Ze vragen zich bijvoorbeeld af of de transfers van de Japanners er vooral uit sportieve dan wel financiële overwegingen gekomen zijn. Het antwoord op die vraag is altijd hetzelfde, namelijk dat die jongens hier niet zouden spelen als ze niet goed zouden zijn. Het bedrijf van Duchâtelet is al groot genoeg in Japan, die twee extra Japanners gaan zijn omzetcijfer niet de hoogte injagen." "Toen Luis Manuel Seijas met Venezuela een vriendschappelijke wedstrijd in Japan ging spelen, stond hij versteld van de hoeveelheid posters van Kawashima in het straatbeeld", herinnert Mami Takebe zich. "Hij vergeleek hem zelfs met God. En dat was niet eens zo overdreven want sinds de gewonnen finale van de Asian Cup in 2011 wordt Kawashima Kami genoemd, wat zoveel betekent als God. In Japan wordt een doelman als een soort goddelijke bescherm-engel beschouwd - zeker wanneer hij saves als die van Eiji uit zijn mouw schudt. Men spreekt intussen zelfs al van Kami Saves, het soort goddelijke reddingen waar Eiji een patent op heeft. "Onze nationale ploeg bulkt van de spelers die intussen wereldfaam genieten. Je hebt Yuto Nagatomo van Inter, Keisuke Honda van CSKA Moskou, Shinji Kagawa van Manchester United, Gotoku Sakai van Stuttgart, Makoto Hasebe van Wolfsburg, Atsuto Uchido van Schalke 04 en nog tal van andere Japanse voetballers in de Bundesliga. In vergelijking met die teams staat Standard nog wel een trapje lager, maar dat neemt niet weg dat Kawashima razend populair is in zijn vaderland. Zelfs meisjes die niets met voetbal hebben, zijn zot van Kawashima." Kawashima's communicatie en reclamedeals worden verzorgd door Ambition Act, een reclamebureau uit Tokyo. De meeste andere cliënten zijn marathonlopers, wielrenners en Futsalspelers. Wat reclame betreft, heeft Kawashima een goed gevulde agenda. Hij prijst niet alleen de luxetassen van Samantha Thavasa aan, maar is ook het gezicht van Puma, een contactlenzenmerk en een neusspray. Daarnaast is hij nog de ambassadeur van Japan Airlines en Rosetta Stone, een programma waarmee coaches en spelers hun taalkennis kunnen bijspijkeren. Ondertussen gebruiken al meer dan honderd sportievelingen het programma. Het moge ook duidelijk zijn dat de Japanse goalie een passie voor taal heeft. Hij spreekt vlot Engels en Italiaans, wat van hem de perfecte tolk maakt voor Alberto Zaccheroni, de Italiaanse bondscoach van Japan. Hij trekt zich intussen ook al aardig uit de slag in het Nederlands en het Frans. Sinds kort heeft hij zich ook op het Spaans en het Portugees toegelegd. "Dat Portugees zou hem weleens van pas kunnen komen tijdens het WK in Brazilië", denkt Mami Takebe. De Kawashima Tour is een initiatief van Ambition Act. Japanse fans kunnen een bezoekje aan ons land brengen om nadien hun idool in levende lijve te bewonderen. De derde editie van de Kawashima Tour vond dit seizoen plaats. Er waren een vijftigtal gegadigden, die tal van toeristische trekpleisters bezochten - tot Amsterdam toe. Het spreekt voor zich dat ook een bezoekje aan het stadion en de Académie op het programma stond. Nadien werd er samen gegeten met Eiji him-self en werden ze vlak voor hun terugkeer naar Japan zowat gedwongen om ook nog een shirt van hun idool te kopen. "Ik herinner me nog de eerste Kawashima Tour, toen Eiji nog bij Lierse speelde", zegt Stefan Van Heester, de makelaar die Kawashima naar ons land haalde. "Ik begeleidde Eiji na de wedstrijd naar een restaurant in Antwerpen waar de dertig deelnemers van de eerste Kawashima Tour ons opwachtten. Allemaal vrouwen, op een kindje na. De meeste waren getrouwd, maar dat weerhield hen er niet van om zich de longen uit het lijf te gillen toen Eiji zijn entree maakte. Ze hadden zelfs via een wedstrijdje uitgemaakt wie het dichtst bij Kawashima mocht zitten. Ze hadden stuk voor stuk een zak vol cadeaus voor hun idool. Kleren, parfum, je kunt het zo gek niet bedenken of ze hadden het bij zich." "Eiji zet zich in voor kinderen met een beperking", geeft Mariko Matsue mee. "Hij begon daar al mee toen hij nog bij Kawasaki Frontale speelde. Hij kocht regelmatig wedstrijdkaartjes voor hen en die werden dan ook al snel 'de Kawashima seats' genoemd." Ook bij Lierse spande hij zich in voor kinderen met een minder fortuinlijke achtergrond. "Hij nam eveneens de tijd om Belgen bij te praten over de aardbeving in Japan en de nucleaire ramp in 2011. Bij zijn terugkeer naar zijn vaderland voor een internationale wedstrijd bezocht hij niet alleen de getroffen gebieden, maar werkte hij ook mee aan liefdadigheidsprojecten en ging hij voetballen met de kinderen van de buurt." Zo liet Kawashima de keepershandschoenen veilen waarmee hij in de finale van de Asian Cup 2011 keepte, en die brachten liefst 10.000 euro op.DOOR PIERRE DANVOYE - BEELDEN: IMAGEGLOBE"In Japan wordt een doelman als een soort goddelijke beschermengel beschouwd." "Kawashima is razend populair in zijn vaderland. Zelfs meisjes die niets met voetbal hebben, zijn zot van hem."