Niemand van de mensen die Standard zaterdag loom over het veld van Tielen zag kruipen, die in het Luikse elftal een titelkandidaat vermoedt. Standard won met 1-0 van Raja Casablanca dank zij een mooie goal van Ali Lukunku. Maar de jongens van Robert Waseige kwamen uit een fysiek belastend trainingskamp en waren moe. Volgend weekend tegen Borussia Dortmund zal het echte Standard te zien zijn. Het echte Standard is een team dat opnieuw de Belgische top viseert en die ambitie waar kan maken. Want Standard heeft tegenover de vorige jaren onmiskenbaar een aantal pluspunten. Die moeten op zijn minst volstaan voor Europees voetbal, en in het allerbeste geval - waarom niet ? - de landstitel.
...

Niemand van de mensen die Standard zaterdag loom over het veld van Tielen zag kruipen, die in het Luikse elftal een titelkandidaat vermoedt. Standard won met 1-0 van Raja Casablanca dank zij een mooie goal van Ali Lukunku. Maar de jongens van Robert Waseige kwamen uit een fysiek belastend trainingskamp en waren moe. Volgend weekend tegen Borussia Dortmund zal het echte Standard te zien zijn. Het echte Standard is een team dat opnieuw de Belgische top viseert en die ambitie waar kan maken. Want Standard heeft tegenover de vorige jaren onmiskenbaar een aantal pluspunten. Die moeten op zijn minst volstaan voor Europees voetbal, en in het allerbeste geval - waarom niet ? - de landstitel. 1. Standard is niet langer een dolgedraaid transitcentrum. Het voerde zelfs een heus sportief beleid.Niet eens zo lang geleden kocht Standard om te kopen. Het schafte zich tal van goede spelers aan, maar of ze in de ploeg pasten ? Problemen voor later waren het. Als Standard nu koopt, is het doelgericht. Dat heeft te maken met sportief directeur Michel Preud'homme. Die wil voortaan eerst zien wat er in eigen rangen aanwezig is. Is dat onvoldoende, dan pas zal hij overwegen iemand aan te trekken, en dan nog liefst uit de lijst van veertig, vooral jonge Belgen die hij samenstelde. Waarom inderhaast een spits kopen als straks Ole Martin Aarst weer fit is ? Omgekeerd gaat het nu toe : als Aarst niet fit genoeg raakt, kan men nog altijd de markt op. Vorige week woensdag besliste de sportieve staf om voorlopig af te zien van inkomende transfers. Het vertrek van enkele spelers met zware contracten - Ciobotariu, Brocken en Wuillot - zorgde alzo voor financiële ademruimte. Vorig weekend trok scout Stan Vanden Buys er weer op uit. Dat Vanden Buys de voorbije weken steeds in de buurt van Luik vertoefde, was een indicatie dat de Rouches aan de inkomende zijde geen haast maakten. Wat niet betekent dat ze geen oog hebben voor eventuele opportuniteiten, zoals dat heet. Zo is er linksmidden Aleksandar Mutavdzic, die bij Germinal Beerschot einde contract is en naar wie Preud'homme vorig seizoen al eens informeerde. Behalve sportief beleid keerde met de aanstelling van Michel Preud'homme als sportief directeur ook de rust rond het team weer. Als trainer had hij zo vaak te maken gehad met randzaken, dat hij er nu voor zorgt dat zijn opvolger zich alleen met sportieve zaken bezig dient te houden. Nu hij tussen bestuur en spelers is komen te staan, hoopt men op Standard allerlei problemen binnenskamers te kunnen houden. Misschien zal de interne verschuiving van Preud'homme wel de beste transfer van Standard blijken te zijn.2. Standard wijzigde nauwelijks zijn ploeg. En zelfs die ene nieuweling is een eigen product. De basisploeg zal hooguit één speler bevatten die vorig jaar niet in Luik voetbalde : rechtsachter Onder Turaci, die nog in de weegschaal ligt met Enakarhire. Overigens is Turaci geen onbekende van het huis. Hij is een Standardproduct dat om ervaring op te doen achtereenvolgens uitgeleend werd aan tweedeklasser Wezet en eersteklasser La Louvière. Precies om de doorbraak van Turaci niet te blokkeren, werd uiteindelijk de komst van Jacky Peeters niet doorgedrukt. Eerst eens zien hoe Turaci en Enakarhire het ervan afbrengen. Natuurlijk maakt Enakarhire nog fouten en is voetballen voor Standard nog wat anders dan voor La Louvière. Maar omdat de Rouches in de aanvangsfase niet te maken zullen hebben met de druk van Europees voetbal, zullen ze eerst evalueren. Is er een probleem, dan is er genoeg geld om toch de markt nog op te gaan. 3. Standard zal het publiek vermaken met aanvallend voetbal. En dan houdt het Aarst nog achter de hand.Liefhebbers van aantrekkelijk, spektakelrijk voetbal zullen vast aan hun trekken komen op Sclessin. Door de kwaliteiten van zijn spelers is Standard het verplicht hoog te spelen en doelpunten te maken. De twee buitenste middenvelders, Moreira en Van Dooren, zijn immers in feite aanvallers. En Harald Meyssen voetbalt liever diep dan breed. Voorin hangt veel af van de comeback van Aarst. Werd er vorig seizoen zelfs even overwogen om hem van de hand te doen, dan stoomde de ploeg pas echt door naar de top toen het duo Aarst-Lukunku voor vuurwerk zorgde. Na het wegvallen van de Noor (met een beenbreuk) ging het opeens bergaf. In afwachting van zijn herstel heeft Robert Waseige drie spelers voor twee plaatsen : Lukunku of JurgenCavens als diepe spits, Michael Goossens als tweede aanvaller. Door de blessure van Aarst was van een verkoop van Lukunku (twaalf goals in dertien wedstrijkden !) of een verhuur van Cavens geen sprake meer. Lokeren SNW informeerde wel naar Cavens, maar Standard wil eerst afwachten hoe Aarst terugkeert. Valt dat mee, dan bestaat de mogelijkheid dat Cavens toch verhuurd wordt, of Lukunku verkocht. Cavens moet dringend scherper worden. Hij is nog te lief en moet beseffen dat als hij er niet in slaagt de knop om te draaien, zijn afscheid van het topvoetbal nabij is, alle talent ten spijt. 4. Met Robert Waseige heeft Standard een trainer die het huis kent als zijn broekzak. En die ook smacht naar eindelijk een prijs.Twee keer al werkte Robert Waseige op Sclessin. Michel Preud'homme en Luciano d'Onofrio zijn persoonlijke vrienden, met hen zal hij niet botsen. De meeste van zijn spelers kent hij ook vrij goed : als bondscoach gaf hij de tanende loopbaan van Johan Walem een nieuwe impuls, en hij hield een plaatsje vrij voor een degelijke voetballer als Eric Van Meir. Waseige houdt het doorgaans - en in tegenstelling tot de vaak wisselende Preud'homme - ook bij vaste namen in een 4-4-2-opstelling, wat altijd voor rust zorgt bij de spelers. Dat betekent : achterin vier op een lijn, één verdedigende en één aanvallende middenvelder, één grote en één beweeglijke spits. Standard wil ook meer variatie in zijn spel leggen, vaker voor de korte combinatie kiezen dan de lange bal hanteren. Waseige kwam niet naar Sclessin om uit te bollen. Graag wil hij ook nog eens een prijs halen. Zijn palmares puilt er niet van uit : in 1990 won hij als trainer van Club Luik de beker van België. Bij een club die al negentien jaar smacht naar een nieuwe titel en negen jaar geleden zelf haar laatste beker won, moet zo'n parallelle ambitie wel voor vuurwerk zorgen.5. Standard heeft de jeugd, en dus de toekomst.Zes van de achttien veldspelers in de kern zijn niet of nauwelijks ervaren jongeren met minder dan één jaar eersteklassevoetbal in de benen. Positief is dat. Enkele namen : Walasiak, Dimvula en El Yamani, de jonge Egyptische spits van wie het afwachten is hoe hij herstelt na een verloren jaar wegens een verkeersongeval. Of ook nog : de 17-jarige, technisch begaafde Karamaza, een type- Blondel en volgens sommigen zelfs beter, want tweevoetig. In het voorjaar maakte Preud'homme zich nog boos omdat Standard al te makkelijk de jonge rechtsachter Boris Bertrand door Germinal Beerschot had laten wegsnoepen. Ook al omdat hij een positie bekleedde waar het straks misschien versterking zou moeten voor gaan zoeken. Het eerste wat Preud'homme in zijn nieuwe functie deed, was de betere jongeren contractueel aan de club binden. Straks bouwt Standard overigens een fonkelnieuw jeugdcentrum. Veel jong talent, opperen sceptici, houdt in dat Standard zware en langdurige blessures niet kan opvangen zonder kwaliteitsverlies. Eigenlijk was de kern vorig jaar ook al krap. Daarom werden inderhaast nog twee ervaren spelers uit de stal van Luciano d'Onofrio gehaald. Spehar en Genaux brachten echter vooral bevestiging van de noodlottigheid vaak van d'Onofrio's ingrepen om spelers wiens loopbaan in het slop zit, naar Luik te halen. Dus : met veel jong talent hoeft Standard niet noodzakelijk slechter af te zijn. 6. Standard heeft een doelman die, nu hij voluit het vertrouwen krijgt, eindelijk punten zal pakken.Lang zag het er naar uit dat Geert De Vlieger bij Standard onder de lat zou komen te staan. Maar de transfersom (1 miljoen euro) die Willem II voor De Vlieger wilde en zijn leeftijd (30) maakte dat Standard van zijn aanwerving afzag. Daarom gaat het voorlopig door met de twee keepers van vorig jaar. Fouhami is geen eerste keus, wegens te wisselvallig : de ene dag alles, de andere niets. Sinds Filip Susnjara te horen kreeg dat hij het vertrouwen krijgt als eerste doelman, verbeterden zijn prestaties opmerkelijk. Daardoor vallen de bedenkingen die kenners vorig jaar bij zijn wisselvallige prestaties maakten, voorlopig weg. Michel Preud'homme, zelf een ex-keeper, heeft er alle vertrouwen in dat de Kroaat door het in hem gestelde vertrouwen nog gaat groeien. Of Susnjara dé doelman wordt die voor de Rouches extra punten gaat pakken, moet nog blijken. Maar welke andere keepers in de Belgische competitie konden dat vorig jaar wel ? Verlinden, De Wilde, Zitka : dat zal het wel geweest zijn. Standard blijft attent. Maar gekke prijzen betalen, is er niet meer bij. 7. Wat Standard mist, hebben ook zijn tegenstanders niet. Geen probleem dus.Wat doet Waseige wanneer linkshalf Gonzague Van Dooren geblesseerd is, of wanneer Harald Meysen niet als verdedigende middenvelder kan spelen ? Op rechts is Moreira meer een aanvaller dan een middenvelder. Alleszins geen speler die zoals Mbo Mpenza bij de Rode Duivels een flank voor zijn rekening neemt. Eigenlijk had een contractvernieuwing voor Didier Ernst de meeste van die problemen kunnen voorkomen. Ernst vond trouwens geen nieuwe club, maar de manier waarop hij en Standard vorig jaar uit elkaar gingen, maken een verzoening (voorlopig ?) onmogelijk. Ernst wilde met een hoger salaris recupereren wat hij vroeger te weinig kreeg, maar deed dat op een ongelegen moment, net toen de marktprijzen instortten en de salarissen naar beneden gingen. Bij Standard wist men al snel dat de belangstelling van Anderlecht niet gemeend was. Wat Standard echter echt mist, is een stuk persoonlijkheid op het veld. Daarom had de komst van Marc Wilmots een toegevoegde waarde kunnen hebben. Nu heeft Standard uitstekende, maar te aardige voetballers. Alleen kapitein Ivica Dragutinovic is een uitzondering. Edoch, het mag Standard niet laten wanhopen. Ook andere Belgische clubs lijden aan hetzelfde euvel. door Geert FoutréStandard wil graag een prijs. Waseige ook, want zijn palmares oogt mager. Dat treft.