Het was een bloedhete zondag, het Heizelstadion zat bijna afgeladen vol. Zoals dat allicht ook op 1 mei, in het Koning Boudewijnstadion, het geval zal zijn. Anderlecht snelde naar een 2-0-voorsprong en toen gebeurde een zeldzaamheid: Raoul Lambert scoorde met het hoofd. Kort daarop werd het 3-1 en leek de match gespeeld. Maar een wilskrachtig Club Brugge boog alsnog de achterstand om. Het werd 3-4. Anderlecht zat in zak en as en in de kleedkamer gooi...

Het was een bloedhete zondag, het Heizelstadion zat bijna afgeladen vol. Zoals dat allicht ook op 1 mei, in het Koning Boudewijnstadion, het geval zal zijn. Anderlecht snelde naar een 2-0-voorsprong en toen gebeurde een zeldzaamheid: Raoul Lambert scoorde met het hoofd. Kort daarop werd het 3-1 en leek de match gespeeld. Maar een wilskrachtig Club Brugge boog alsnog de achterstand om. Het werd 3-4. Anderlecht zat in zak en as en in de kleedkamer gooide de toenmalige trainer Raymond Goethals zijn medaille tegen de muur. Intussen vierde Club Brugge feest en ging de illustere trainer Ernst Happel op de schouders. De mythische Oostenrijker bleef wel zichzelf: een glimlach kon er met moeite af. Het was een voetballer in wie Happel het niet zag zitten die het verschil had gemaakt. De Brit Roger Davies scoorde twee keer. Die was tot dan vooral bankzitter. Club Brugge had een vriendschappelijke wedstrijd georganiseerd zodat Happel zijn zegen kon geven over de aanwerving van de lange spits. Alleen kwam de trainer, die niet van de Engelse stijl hield, voor die wedstrijd niet opdagen. Het stond een overgang niet in de weg. Toen Happel dan Davies voor de eerste keer zag vroeg hij het verbijsterde bestuur wat die lange loel hier kwam doen. Volgens hem had Davies de verkeerde sport gekozen: hij moest gaan basketten. De bekerfinale buiten beschouwing gelaten had Roger Davies er niet veel van gebakken. Hij maakte op iedereen wel indruk toen hij zijn bloedmooie vriendin voorstelde. Dat was ook de toenmalige burgemeester Michel Van Maele niet ontgaan. Net voor Davies zijn contract tekende, liet Van Maele zich ontvallen dat hij van de vriendin van Davies nog altijd een filmster kon maken. Clubs sterke man had soms vreemde invallen. Toen Gille Van Binst ooit naar de bakkerij van Van Maele trok omdat er hem opslag was beloofd, vroeg hij Gille even te wachten. Hij kwam terug met een grote... taart. 'Hier is je opslag', grijnsde hij. De perplexe Van Binst nam de taart aan en gooide die thuis van pure ergernis tegen de muur. Anderlecht zou voor de nederlaag in de bekerfinale nauwelijks drie maanden later revanche nemen. Het versloeg Club Brugge in de competitie met 6-1. En Roger Davies? Die was op dat moment al vertrokken en speelde bij Leicester City.