"Wat mij betreft, mag de competitie vandaag afgelopen zijn", grijnst Liersetrainer René Trost na een blik op de rangschikking na Lierses derde opeenvolgende zege. Voor het eerst sinds Trost eind oktober op het Lisp arriveerde, prijkt de ploeg niet meer op de laatste plaats. Stopt de competitie vandaag, is Lierse sportief gered.
...

"Wat mij betreft, mag de competitie vandaag afgelopen zijn", grijnst Liersetrainer René Trost na een blik op de rangschikking na Lierses derde opeenvolgende zege. Voor het eerst sinds Trost eind oktober op het Lisp arriveerde, prijkt de ploeg niet meer op de laatste plaats. Stopt de competitie vandaag, is Lierse sportief gered. "Ik probeer mijn team met meer passie, met meer hart te laten spelen", analyseert Trost zijn werk. "Dat lukt, maar tegen Westerlo zat het ons ook wat mee." Voor de winterstop vond Trost zijn ploeg al beter voetballen, bijvoorbeeld thuis tegen Brussels en Standard. "Maar als je dan geen punten haalt, is dat voor de buitenwereld niet tastbaar." De goal van Nunes op Sint-Truiden brak de ban. "Dat doelpunt betekende meer dan zomaar een goal, voor heel Lierse en voor Nunes zelf. Ik durf van mezelf zeggen dat ik een redelijke neus heb om talent te herkennen, maar als ik vandaag zie wat Mujanovic en Nunes kunnen en hoe lang ze het volhouden, ben ik zelf ook verbaasd. Nunes is een Braziliaan, die heeft warmte nodig, een schouderklopje. Nunes speelde vorig jaar met Romario en scoorde meer dan Romario. Dan kan je wel iets." Soms helpt het toeval een handje. "Als Sven Vandenbroeck speelgerechtigd is, laat ik Van Der Zijl waarschijnlijk niet debuteren. Ik had dat ook nooit gedurfd als het elftal niet zo goed draaide." Hij moet zijn team wel scherp houden. Donderdag maakte hij zich nog kwaad. "Dat was zo'n slappe training dat ik ze vroeg : 'Is dit alles wat jullie kunnen na de winst bij Charleroi ? Of kunnen jullie dat zaterdag weer opbrengen ?"Als coach gaat hij vanaf de eerste dag voorop in de strijd. Tot twee spelers en zijn assistent van hun bed gelicht werden, had hij geen idee van wat er aan de hand was. Maar alle opeenvolgende mokerslagen ten spijt blijft Trost positieve energie uitstralen. Hij heeft de nacht voor Westerlo elf uur geslapen. "Ik ben ook moe. Maar als je ziet hoeveel energie ik in zo'n wedstrijd terugkrijg, hou ik het even vol. Alleen moest het op een bepaald moment niet te lang meer duren eer er iets terugkwam." Na Westerlo bleef hij tot 's nachts hangen. "Laten we hier van genieten zolang het duurt. Misschien lichten ze volgende week weer twee jongens van hun bed of stopt het verhaal om extrasportieve redenen. Sportief gaan we ons redden, daar ben ik zeker van. Op de rest heb ik weinig impact."GF