'Ik begrijp waarom ik met Vincent Kompany vergeleken wordt.' En bam! Het zijn de woorden die het kindsterretje Marco Kana in november 2019 uit zijn mond laat knallen tijdens zijn eerste grote interview als profvoetballer. Hij is pas net 17 jaar en slaagt erin om hem op dat moment uit de ploeg te spelen. Kana en Elias Cobbaut vormen achterin het vaste verdedigingsduo en niemand kan daar iets aan veranderen. Punt aan de lijn.
...

'Ik begrijp waarom ik met Vincent Kompany vergeleken wordt.' En bam! Het zijn de woorden die het kindsterretje Marco Kana in november 2019 uit zijn mond laat knallen tijdens zijn eerste grote interview als profvoetballer. Hij is pas net 17 jaar en slaagt erin om hem op dat moment uit de ploeg te spelen. Kana en Elias Cobbaut vormen achterin het vaste verdedigingsduo en niemand kan daar iets aan veranderen. Punt aan de lijn. De vergelijking met Vince The Prince is niet vergezocht. Kana heeft Congolese roots, hij groeide op in Brussel, hij doorliep de jeugdopleiding vanaf de U6, hij debuteerde op jonge leeftijd in de A-ploeg, hij switcht onbekommerd van het Frans naar het Nederlands en hij speelt ook in de verdediging. Ze waren voorbestemd om elkaar tegen te komen. Het was trouwens Kompany in eigen persoon die hem in de zomer van 2019 naar de A-kern loodste. De statistieken tonen aan dat het tussen zijn grote doorbraak in het laatste trimester van 2019 en vandaag in dalende lijn gaat ( zie kader). Hij heeft weken, en zelfs maanden, doorgemaakt zonder een minuut op het veld te hebben gestaan. En toch wijst alles erop dat de club het geloof in hem niet verloren is. In juni van vorig jaar tekende hij bij tot 2023 en in september werd zijn contract alweer opengebroken tot 2025. Het potentieel van het jochie is enorm en dat hij nu nog amper aan zijn trekken komt, heeft zijn redenen. Kana werd opgeleid als middenvelder en het was uit pure noodzaak dat hij vorig seizoen in de verdediging moest bijklussen. Mocht iedereen toen operationeel geweest zijn, zou hij wellicht geen kans gekregen hebben in het verdedigende compartiment. De twee posities waren namelijk voorbehouden aan Kompany en Philippe Sandler. Kana heeft van hun fysieke ongemakken geprofiteerd om zich in de verdediging te settelen, maar afgelopen zomer mocht hij herbronnen op de plek waar het voor hem allemaal begon. Vooral omdat Kompany en Frank Vercauteren hem nuttiger vonden als stofzuiger op het middenveld, een rol waarvoor hij tijdens de voorbereiding al gecast werd. De staf was sowieso van oordeel dat hij met zijn lengte (1,80 meter) en zijn vederlichte lichaam (70 kilogram) niet het gestel had van een doorsnee centrale verdediger. Vandaag heeft Kompany drie kleppers om alles schoon te vegen op het middenveld. Albert Sami Lokonga is onaantastbaar, Josh Cullen scoort telkens een voldoende en Adrien Trebel manifesteert zich na zijn blessure in positieve zin. Kana zal op de toppen van zijn tenen moeten spelen om de hiërarchie omver te werpen. Maar tijdens zijn zeldzame verschijningen in de eerste helft van het seizoen waren zijn prestaties verre van indrukwekkend. En vandaag ondervindt hij nog altijd de gevolgen van die middelmatige prestaties.De bijnaam studiebol lijkt wel voor hem te zijn uitgevonden. Kana heeft niet alleen goede voetjes, maar hij is ook in het bezit van een goed stel hersenen die hem toelieten om moeiteloos zijn schoolloopbaan af te ronden. Zijn ouders drongen er op aan dat hij een hoogwaardige opleiding zou volgen en hij kwam uiteindelijk terecht in een studierichting met veel uren wiskunde en wetenschappen. De keuze voor een vakgebied waarin zijn competenties gemonsterd zouden worden, lag niet voor de hand, maar hij slaagde met brio. Het verbaasde dus niemand dat hij in de zomer zijn middelbaar afmaakte met een gemiddelde van 65 procent. Naast zijn aanleg voor cijfers en wetenschappelijke vakken blijkt hij ook een predispositie te hebben voor talen. Hij werd in het Frans opgevoed, hij liep school in het Nederlandstalige onderwijs en hij volgde lessen Engels en Duits. Kana vond het Spaans zo mooi dat hij voor zijn plezier die taal is beginnen leren. 'God heeft mij mijn voetbaltalent gegeven, maar ik heb ook de capaciteiten meegekregen om het goed te doen op school', vertelde hij vorig jaar in een interview in La Dernière Heure. Hij had voor zichzelf enkele topberoepen aangevinkt: architect, ingenieur en dokter. Hij moest een keuze maken en in de zomer van 2020 ging hij voluit voor de richting toegepaste economische wetenschappen aan de Vrije Universiteit Brussel (VUB). Kana is in zekere zin het opperhoofd van een kleine groep bollebozen op Anderlecht. Rik Vercauteren studeert ook toegepaste economische wetenschappen aan de VUB, Lucas Lissens volgt sociale wetenschappen en Loïc Masscho (U21) studeert voor handelsingenieur aan de Universiteit Gent. De combinatie van voetbal en hogere studies is lovenswaardig, maar het zou ook kunnen verklaren waarom Kana moeilijkheden ondervindt om zijn plaats op te eisen in het elftal. Zou het misschien ook kunnen dat zijn motor gedurende enkele maanden oververhit raakte? Toen hij vorig seizoen veel speelde, met een piek van twee maanden waarin hij twaalf volledige wedstrijden afwerkte, was de combinatie voetbal-school amper houdbaar. Hij stuurde zijn kat naar de lessen omdat hij moest trainen en vervolgens moest hij de leerstof toch op een degelijke manier kunnen verwerken. Dagen die 's morgens om 7 uur begonnen en om 19 uur eindigden waren de norm. Op hetzelfde moment was hij ook actief bij de U19 van België. Uiteraard deed zijn naam de ronde in de media en was hij een zeer gewild target binnen het selecte wereldje van de makelaars. Hij werd het hof gemaakt, de voorstellingen stroomden binnen, maar in tegenstelling tot de andere goudhaantjes van de club besliste hij om zijn carrière voort te zetten zonder makelaar. Guéry Kana is de man die van in het begin de zaken van Marco regelt en ondanks talloze avances en beloften van buitenaf was er geen reden om die band door te knippen. Simpel was het evenwel niet om aan de verleidingen te weerstaan. Zeker als Roc Nation Sports, het Amerikaanse bedrijf dat samenwerkt met Romelu Lukaku, Kevin De Bruye en Axel Witsel, de forcing voert. 'Makelaars vertelden mij dat ze van die of die club een mandaat hadden gekregen om mijn transfer te regelen. Op zo'n momenten moet je mentaal sterk zijn om er niet op in te gaan', gaf Kana een jaar geleden toe. De transitie van de middelbare school naar het hoger onderwijs, de twee contractverlengingen, het opbod tussen twee rivaliserende clubs, het gestalk van makelaars en zijn marktwaarde die in amper twee maanden met vier vermenigvuldigd werd... ze hebben wellicht extra druk gelegd op de frêle schouders van een Kana die nog 18 jaar moest worden. Dat hij een inzinking kreeg na de opeenvolging van al die intense momenten, en dat zijn niveau daaronder zou lijden, is dus niet helemaal onbegrijpelijk.