Op wat dat Turken wel hebben en wij niet ben jij jaloers ?

"( lacht) Op hun enorme gastvrijheid, zelfs ten opzichte van mensen die ze niet goed kennen. Dat is toch een groot verschil met België. Als wij iemand vragen om te komen eten, moet dat al een goede vriend zijn. Daar gaat dat veel vlotter. Buren komen je zelfs spontaan een taart brengen.
...

"( lacht) Op hun enorme gastvrijheid, zelfs ten opzichte van mensen die ze niet goed kennen. Dat is toch een groot verschil met België. Als wij iemand vragen om te komen eten, moet dat al een goede vriend zijn. Daar gaat dat veel vlotter. Buren komen je zelfs spontaan een taart brengen. "In het begin is dat allemaal wel even schrikken. Maar na een tijdje draai je daarin mee, hoewel je zelf zulke initiatieven niet neemt. Dat zit niet in onze aard.""Het minst lekker zijn de frieten die je in de restaurants krijgt. Die zijn koud en slap. Volgens mij zijn die lang op voorhand gebakken. "Wat je zeker wel moet eten, is : Manisa Kebab. Fantastisch lekker. Dat is een plat Turks brood met daarop gebakken gehakt, tomatensaus, gesmolten boter en een soort yoghurt." "Ik vind het wel een plezant onderwerp. In de kleedkamer wordt daar veel over gebabbeld. En dat kan heel interessant zijn. Je kunt veel bijleren."" Tim Matthijs vertelde vorige week nog iets, dat was een goede tip. Het heet 'theezakje'. Maar wat het juist is, verklap ik niet. Zoek dat maar eens op." "( lachten denkt na) Met Pieter Merlier. Ik kom goed met hem overeen, maar samenwonen ... Ten eerste denk ik dat hij niets doet in het huishouden, ik zou er alleen voor staan. En ... hij staat graag in het middelpunt van de belangstelling, steelt graag de show. Ik denk dat dat op den duur te veel zou worden. Thuis ben ik af en toe wel graag eens op mijn gemak." "Euh... 'Vuile Zwarten.' Maar het was in Turkije, dus die vent begreep dat niet. Hij keek wel eens raar, maar gaf geen kaart. Dat is het voordeel om in zo'n land te spelen. In principe zeg ik zulke dingen niet, zo weinig mogelijk in ieder geval.""Goh, dat weet ik niet. Maar ik had als kleine jongen wel een lievelingsdekentje, met lieveheersbeestjes op. En toen mijn broer geboren werd - ik was bijna drie jaar - heb ik dat spontaan aan hem gegeven.""Ja, kijk ... Maar voor mijn twee broers zou ik nu nog altijd alles doen. Vechten, elkaars tanden uitslaan, al die fasen hebben we doorlopen, maar onze band is en blijft schitterend.""Misschien op zoek gaan naar mijn echte ouders. Maar ik zou deze mensen niet achterlaten, de band niet doorbreken. Ik heb een fantastische ma en pa. Die hebben me zo lang opgevoed, zoveel voor mij gedaan. Mocht de biologische link er niet blijken te zijn, dan kun je dat gemeenschappelijke verleden toch niet zomaar weggooien ?""( lacht) Toen ik in het begin met Ine ( Verstaen, nvdr) pas samen was. We waren 17 en zaten bij mijn pa thuis wat te kussen in de zetel. Ik dacht dat mijn vader laat zou thuiskomen. "We hadden al een en ander uitgetrokken toen ik plots mijn pa de voordeur hoorde openen. Wij in paniek. Snel onze pull gepakt en die aangedaan. Op het moment dat hij de woonkamer binnenstapte, zagen Ine en ik dat we elkaars pull droegen ... "Mijn pa is dan maar even naar de keuken gegaan.""Ik vind dat eigenlijk niet lastig. Het is leuk, bijvoorbeeld als je op café zit en complimenten krijgt over je vrouw.""Ik heb daar weinig problemen mee. Als ik zie dat iemand met haar bezig is, hou ik dat altijd wat in de gaten en vind ik dat meestal wel grappig.""( lacht) Die snappen er absoluut niks van." Kristof De Ryck