K arel Geraerts: "Ik ben opgegroeid in Opgrimbie, een deelgemeente van Maasmechelen. Ik ben een Maaskanter, ja. Een 'Maasgenger', zeggen wij in ons dialect. Er wordt van ons beweerd dat we eigenzinnig, koppig, heel nuchter en harde werkers zijn. Dat klopt, wat mij betreft. Carnaval vieren kunnen we ook goed.
...

K arel Geraerts: "Ik ben opgegroeid in Opgrimbie, een deelgemeente van Maasmechelen. Ik ben een Maaskanter, ja. Een 'Maasgenger', zeggen wij in ons dialect. Er wordt van ons beweerd dat we eigenzinnig, koppig, heel nuchter en harde werkers zijn. Dat klopt, wat mij betreft. Carnaval vieren kunnen we ook goed. "De waarden die ze mij thuis meegaven, zijn: altijd eerlijk en rechtuit zijn en respect tonen voor de mensen rond mij. Ik probeer die nu ook op mijn zoontje over te brengen. "Mijn koppigheid heb ik van mijn vader. Als ik denk dat ik gelijk heb, dan héb ik gelijk. Dan mag je jouw hoofd tegen de muur slaan, veranderen van mening zal ik niet. Als ik van oordeel ben dat ik beter zwijg, dan zwijg ik. Sowieso ben ik al vrij kort van stof. Ik vind mezelf meer iemand van daden dan van woorden. Als ik het op de club niet eens ben met sommige dingen, dan is het voor mij niet gemakkelijk om positief te blijven. Maar ik probeer het. Ik vind dat ik momenteel zelfs heel positief ben. Dat is mede te danken aan mijn vriendin. Wat ik moet leren, is: niet altijd kortzichtig op het voetbal focussen, iets breder kijken, de actualiteit erbij nemen. Het helpt om te relativeren als ik aan mijn zoon, mijn vriendin en mijn huis denk, en als ik op de televisie schrijnende beelden uit Afrika zie, zeg ik wel eens: waarover ben je eigenlijk aan het lullen, Karel? "Ik geloof in God en draag een kruisje, maar verder gaat dat niet. 'Geloven' is veel gezegd, maar toch: voor mijn vriendin moest het niet per se, maar ik stond er wel op dat mijn zoon gedoopt werd. Ik sta daar verder niet bij stil, maar ik geloof wel dat het bescherming biedt. "Bijgelovig ben ik niet. Ik ben ook niet iemand die speciale rituelen nodig heeft om in zijn concentratie te raken. Als ik de dag van de wedstrijd wakker word, voel ik dat er iets belangrijks aankomt. Mijn hersenen en mijn lichaam geven een signaal dat er gepresteerd zal moeten worden. Kwestie is dat dan in positieve energie om te zetten. "Als ik één vaste gewoonte heb, dan is het dat ik al bijna heel mijn leven elke dag chocoladepasta van het merk Nutella op mijn boterhammen smeer, 's ochtends én 's avonds. Kaas eet ik niet, charcuterie ook niet. Sommigen vragen mij wel eens of ik dat niet beu word. Neen. Het smaakt nog altijd even lekker. "Veel van mijn vrije tijd gaat naar mijn zoontje van zeven maanden. Verder probeer ik zo veel mogelijk te rusten. Op televisie volg ik de serie Matroesjka's. Twee weken geleden bekeek ik met Bernt Evens op afzondering nog eens heel de eerste reeks op dvd. Ik hou ook van de dansmuziek van DJ Marko, die ik in mijn tijd bij Standard persoonlijk leerde kennen. "Nu ik niet meer thuis woon en in Sint-Andries zelf een huis heb, moet ik leren klussen en dat is niet altijd simpel, ervaar ik. Mijn vader gaf mij al een gereedschapskist en op mijn cadeaulijstje voor de komende feestdagen zette ik een boormachine ( lacht). "Wat ik het liefst doe, is het gras maaien. Hoe de haag eruitziet, steekt niet zo nauw, merk ik bij mezelf, maar het gazon is iets anders. Zodra het nog maar een beetje gegroeid is, wil ik het alweer afrijden. Ik weet niet hoe het komt, maar ik hou van een mooie, kortgemaaide grasmat ( lacht)." S door christian vandenabeele