Het Pairaystadion, de thuisbasis van Seraing, is het decor van twee galamatchen voor de Belgische stage van de Franse club FC Metz afgelopen zomer. Twee wedstrijden staan in vette letters aangekondigd: die tegen Eupen en tegen Standard. Waar de Rouches nog een gelijkspel (2-2) uit de brand slepen, vergaat het de Panda's minder goed. Op die woensdag 19 juli staat er een brandende zon boven Seraing. De opkomst is veel minder groot dan die voor de match tegen Standard.
...

Het Pairaystadion, de thuisbasis van Seraing, is het decor van twee galamatchen voor de Belgische stage van de Franse club FC Metz afgelopen zomer. Twee wedstrijden staan in vette letters aangekondigd: die tegen Eupen en tegen Standard. Waar de Rouches nog een gelijkspel (2-2) uit de brand slepen, vergaat het de Panda's minder goed. Op die woensdag 19 juli staat er een brandende zon boven Seraing. De opkomst is veel minder groot dan die voor de match tegen Standard. Na 25 minuten staat de eindscore al op het bord. Gauthier Hein en de Argentijn Gerónimo Poblete zijn de schutters van dienst: 2-0. Nochtans is het spel van FC Metz maar povertjes, heel zwak zelfs, maar het volstaat om zich te ontdoen van Eupen. Dat heeft er net drie vrij overtuigende wedstrijden in de voorbereiding op zitten, maar het gebrek aan samenhang in de groep valt op. Op het einde van de eerste helft doet zich een scène voor die bewijst dat de zwart-witten mogelijk de druk van een moeilijk seizoen al voelen. Abulkarim Hassan Fadlalla, een Aspireproduct dat uitgeleend wordt door Al-Sadd, zet zich door op de linkerflank en komt in het strafschopgebied. Twee andere nieuwe gezichten, Jordan Lotiès en Nicolas Verdier, vragen hem de bal. Maar ze krijgen het leer niet. Verdier schreeuwt naar zijn ploegmaat en beledigt hem vervolgens. Andere spelers moeten tussenkomen om de lont uit het kruitvat te halen. Luis García als goede kapitein op kop. De drie hoofdrolspelers van het incident mogen na de rust meteen in de kleedkamer blijven van Jordi Condom. Dat het mediterraanse temperament van Nicolas Verdier, geboren in Nice, kwam bovendrijven, hadden we nog niet veel gezien sinds zijn komst naar België in 2015. Bedreigd door de schuchtere ontbolstering van Moussa Diallo in de voorbereiding, stelt hij vervolgens vast dat het geloof van het bestuur in hem niet al te groot is. Anderhalve maand nadat hij zijn handtekening zette bij de club uit de Oostkantons, zwaait Mbaye Leye immers de deur van de kleedkamer open. Maar Condom beseft dat het team doelpunten nodig heeft en stelt al snel de twee spitsen op. Eupen scoort altijd, of toch bijna, maar incasseert te veel. De club heeft veruit de slechtste verdediging van het land. Door het gebrek aan vertrouwen slaan de stoppen nog eens door op de dag van de voorstelling van Claude Makélélé. Op training staan Mickaël Tirpan en Nicolas Verdier neus aan neus. De Franse coach weet meteen wat hem te doen staat: de cohesie in de groep terug aanzwengelen om het behoud te verzekeren. door Nicolas Taiana