Zondagmiddag kwart voor één. Op het plein voor het station van Aalst wacht een dubbeldekker op zijn passagiers. Supporters van Eendracht Aalst die hun ploeg gaan steunen in Sibret. Het vergde vooraf wat opzoekwerk. Sibret bleek een dorpje in de provincie Luxemburg. 'Maar we hebben toch een honderdtal inschrijvingen', verrast Michel Markey, voorzitter van supportersclub Black & White. 'Niet slecht, gezien het feit dat de tegenstander geen bekende naam is. Als we de volgende ronde bereiken, is dat wel het geval. Dan treffen we FC Liège en verwacht ik veel meer volk.'
...

Zondagmiddag kwart voor één. Op het plein voor het station van Aalst wacht een dubbeldekker op zijn passagiers. Supporters van Eendracht Aalst die hun ploeg gaan steunen in Sibret. Het vergde vooraf wat opzoekwerk. Sibret bleek een dorpje in de provincie Luxemburg. 'Maar we hebben toch een honderdtal inschrijvingen', verrast Michel Markey, voorzitter van supportersclub Black & White. 'Niet slecht, gezien het feit dat de tegenstander geen bekende naam is. Als we de volgende ronde bereiken, is dat wel het geval. Dan treffen we FC Liège en verwacht ik veel meer volk.' Voor Michel is deze bekerwedstrijd om nog een andere reden belangrijk. Hij kijkt ernaar uit om het vernieuwde Eendracht aan het werk te zien. 'De ploeg is zogoed als helemaal veranderd, met veel jonge voetballers. Offensief is er veel individueel talent, maar of dat nu al klaar is voor een collectieve prestatie, durf ik niet te zeggen.' Eendracht geep vorig seizoen net naast de promotie naar de eerste afdeling amateurs. De ploeg won de heenwedstrijd in de play-offs met 1-3 bij La Louvière, maar verloor de terugmatch met 0-5. Michel: 'De directie spreekt nu weer over de top van het klassement, maar het woord 'kampioen' heb ik nog niemand in de mond horen nemen.' Inmiddels in Sibret, een deelgemeente van Vaux-sur-Sûre in de provincie Luxemburg, 250 kilometer zuidelijker. Hier hebben ze andere ambities, zijn ze blij dat ze de tweede ronde van de Belgische beker bereikten. In ronde 1 schakelde Sibret Longlier uit, een ploeg die twee reeksen hoger speelt. Met de strafschoppen, 4-3. Manu Léonard, vicevoorzitter van de club, lacht als hij eraan terugdenkt: 'Zo goed bleken we daarin niet te zijn. Twee strafschoppen gingen over doel. Niet zomaar over, ze vlogen zelfs over de beschermingsnetten achter de goal. Gelukkig wist onze doelman Nicolas Hartman drie strafschoppen te stoppen. En zeggen dat we drie minuten voor tijd nog met 0-1 in het verlies stonden...' Eendracht Aalst ontvangen lijkt voor deze ploeg nu al de wedstrijd van het jaar. Zeg maar dé affiche uit de clubgeschiedenis. Ware het niet dat Sibret geen drie weken geleden... Anderlecht ontving. En verloor, met 0-4. Niet de mannen van René Weiler evenwel, wel de Brusselse vrouwenploeg. Sibret heeft namelijk geen onaardig elftal bij de vrouwen en Anderlecht was nog op zoek naar een oefenpartner van niveau in het kader van zijn zomervoorbereiding. Vandaar. Léonard: 'U ziet, klein of niet, met het nationale niveau hebben we wel wat ervaring.' Ervaring of niet, Aalst ontvangen is toch nog andere koek. Léonard: 'De politie kwam langs en die verplichtte ons om dranghekken te plaatsen. We moesten ook op zoek naar parkeerplaats voor de bezoekende clubbus en de bussen van de supporters. Normaal krijgen we hooguit vijftig supporters over de vloer. Nu is dat het vijfvoudige.' Op zondag zit het weer mee. Een stralende zon. De weg vinden is makkelijk: in het centrum aan de rotonde naar rechts en je bent er. Twee velden: eentje om op te trainen, eentje voor de wedstrijd. Opvallend: geen tribune. Wél een cafetaria, nog vrij nieuw. We krijgen een Trouffette toegeschoven, een speciaal bier, gebrouwd naar aanleiding van de vijftigste verjaardag van de club, twee seizoenen geleden. Om halfdrie lopen de bezoekers al op het veld. Spelers en staf hebben onderweg gepauzeerd in Namen, waar ze een hapje aten. Dirk Geeraerd heeft zijn hele kern mee. Inclusief Bruno Baras, nochtans geschorst door een rode kaart eind vorig seizoen met zijn oude ploeg Zele. Baras werd gevormd bij Anderlecht, waar hij lange tijd gold als een van de grote beloften van Neerpede. 'Ik ben te vroeg op een voetstuk gezet', erkent hij nu. 'Zeer snel makkelijk geld verdiend, ook dat. Op mijn vijftiende speelde ik al bij de U21. Het probleem was dat ik daar vijf jaar later nog steeds zat. Johan Walem deed er de postformatie en wilde me bij de A-kern, maar Ariël Jacobs weigerde dat. Ik ben ongetwijfeld een paar jaar te vroeg geboren. Anderlecht hanteerde nog niet de huidige jeugdpolitiek. Ik heb jongens als Dennis Praet en Youri Tielemans zien komen, maar voor mij bleven de deuren van de eerste ploeg dicht. Om me speelminuten te geven werd een uitleenbeurt aan Brussels geregeld, samen met Abdoulaye Seck. De twee broccoli's, noemde Johan Vermeersch ons. Niet zo belangrijk, iedereen kent zijn stijl.' Baras bereikte nooit meer het hoogste niveau. Zijn omzwervingen leidden langs Union, STVV, Waterloo en vorig seizoen Zele. Baras: 'Daar ben ik de Vlaamse mentaliteit gewoon geworden. Een goeie tussenstap op weg naar Aalst. Hier zijn de supporters zeer gepassioneerd. Op de eerste training gooiden ze rookbommetjes. Op voetballend vlak kunnen we mee, maar fysiek en qua ervaring is het toch anders. De tweede amateurklasse wordt viriel.' Op de bezoekende bank zit nog een andere grote belofte van weleer: Wannes Van Tricht. Hij is licht geblesseerd en wordt achter de hand gehouden door Geeraerd. In het slotkwartier zal hij nog invallen. Tot vorig seizoen kende Van Tricht maar één club: KV Mechelen. Zestien jaar voetbalde hij er. Op zijn zeventiende kwam hij in de A-kern, maar toen werd het moeilijk. Van Tricht: 'Ik zag geen perspectief meer en kwam met de directie overeen dat mijn contract werd ontbonden. Op 20 september kwam ik bij Rupel Boom terecht. Een moeilijke tijd, met eerst een maand bij de reserven. Ik was te lang inactief geweest en miste ritme. Bovendien had ik moreel een klap gekregen. Je favoriete club moeten verlaten kwam hard aan. Maar ik heb me herpakt en ik ben het seizoen sterk geëindigd. Ik ben nu 22, de hoop om weer in eerste klasse te geraken heb ik nog niet opgegeven. Maar ik weet ook dat het moeilijk zal worden.' Op de Aalsterse bank zit nog een bekende. Kenny Van Hoevelen, 32 en ex-Malinwa, is een van de weinige ervaren spelers bij de Ajuinen. Op doelman en aanvoerder Kevin Van den Noortgaete na zijn alle spelers later geboren dan 1992. Bij de thuisploeg geen bekenden, tenzij een achternaam: Dewalque. Ze staan met zijn drieën in de ploeg, Clément, Sylvain en François-Xavier. Drie neven, maar geen familie van Nico, het voormalige boegbeeld van Standard. De Luxemburgers zien zowel technisch als fysiek af en houden slechts 25 minuten stand. Daarna wordt de wedstrijd snel beslist. Twee spelers van Sibret krijgen rood en de ploeg is met negen tegen elf een vogel voor de kat. Eindstand: 1-7. Niet dat iemand het zich aantrekt. In de cafetaria is de derde helft dan al lang bezig... DOOR DANIËL DEVOS - FOTO'S BELGAIMAGEEendracht Aalst ontvangen is voor deze ploeg de wedstrijd van het jaar.