'De sportstad van Vlaanderen'

Christophe Peeters, de Gentse
...

Christophe Peeters, de Gentse schepen van Sport, Financiën en Facility Management, zakte zondagnamiddag af naar de Blaarmeersen. "Ik maakte een grote wandeling langs de verschillende velden, om de echte sfeer van dit toernooi op te snuiven", verklaarde hij. "Ik ben zelf geen voetballer, maar uiteraard wou ik wel eens kennismaken met de goochelnummertjes van de vele voetballers. "Jaarlijks merk ik veel blije gezichten, dit is echt een vriendengebeuren. Er is veel fun, er heerst een goede ambiance en de wedstrijden verlopen in een geest van fair play. De Keizer Karel Cup groeide uit tot een mooie traditie, maar betekent ook een leuk uitstapje voor de hele familie. Je kan immers even goed met de kinderen het strand opzoeken of eens zwemmen. Dit evenement lokt veel volk naar Gent. Het toerisme vaart er wel bij, want we hebben vele overnachtingen in de hotels én de campings. Dit toont nog maar eens aan dat wij dé sportstad van Vlaanderen zijn." Volgens Peeters doet ook de stad zijn inbreng. "Wij geven aan de organisatoren een vrijstelling van de huurgelden van de Blaarmeersen, naast de nodige logistieke ondersteuning. Ik ben heel fier en blij dat de samen-werking goed verloopt. Want je mag de omvang van zo'n massagebeuren echt niet onderschatten. Dit vergt een gigantische opvolging. Zeker als je weet dat we nu toch al enkele jaren rekening moeten houden met een maximale capaciteit aan ploegen en deelnemers." Het eerste Belgisch Kampioenschap Panna (www.pannaevents.be), dat werd georganiseerd tijdens de Keizer Karel Cup en waarbij het de bedoeling is zo snel mogelijk een bal door de benen van je tegenstrever te spelen, ging in de reeks ouder dan 16 naar Hamza (foto onderaan rechts), een Gentse zaal- en minivoetballer van Jimco Stars en Chelsea Gent. Hij mag binnen een paar maanden een competitiewedstrijd van Manchester City, met Vincent Kompany, bijwonen. In de finale één tegen één speelde hij in een wedstrijdje van drie minuten zijn rechtstreekse tegenstander door de benen, waardoor hij vrij gemakkelijk won. "Dit was een leuke uitdaging", vertelde hij achteraf. "Ik probeerde op het ritme van de opzwepende muziek te spelen. Dat gaf een kick. Ten opzichte van mijn vrienden, ook allemaal straatvoetballers, kon ik het niet maken om af te gaan. Weet je, een panna oplopen tijdens een partijtje is voor ons een belediging. Je mag het ook niet te veel proberen uit te lokken; je moet vooral geduldig zijn." Het pannafenomeen komt overgewaaid uit Nederland. "Ik ben blij dat we hier in België daar nu ook officieel kennis mee maken." "Dit moest mijn derde deelname worden", zegt AA Gentscout Gunther Schepens heel stil. "We besloten uiteindelijk na één wedstrijd forfait te geven, uit medeleven met de familie van Christophe Leveugle, die op amper 32-jarige leeftijd aan de vooravond van dit toernooi overleed na een ongeluk. Een heel spijtige zaak, maar het is dan logisch dat je hoofd niet naar spelen staat." De gewezen Rode Duivel won nochtans twee jaar geleden de Keizer Karel Cup, toen in een gelegenheidsteam met onder andere ook Anders Nielsen (ex-STVV, Club Brugge en AA Gent). "De succes-formule van dit evenement is nog lang niet versleten", stelt hij. "Het heeft een bepaalde charme. Je speelt wel om te winnen, maar in een gemoedelijke en rustige sfeer. Ik vind het toch een heel prestigieuze prijs, want je mag je de beste noemen van heel veel ploegen. Doordat er in de competitiereeks een beperking geldt, kom je terecht in een heel selectief en exclusief gezelschap, waardoor de lat heel hoog ligt." Zelf speelt Schepens, net als bij de Woody's - het vriendengezelschap van schrijver Herman Brusselmans - het liefst in doel. "Een rol met veel verantwoor-delijkheid", weet hij. "Je bepaalt en dirigeert, want je bent het meest in bal-bezit. Je moet initiatief nemen, verbaal sturen en heel precieze passes versturen. Risico's nemen kan dodelijk zijn. (grijnst) Dat blijf ik heel plezant vinden." "Een goede afsluiter van de examens", oppert Piet-Jan De Coninck (22, op de foto in doel), zoon van Belgacomanalist Wim De Coninck - die deze zomer zijn interesse eventjes verlegt naar het wielrennen, in de WAOD-reeks. "Ons doel is vrij eenvoudig: drie dagen van puur amusement beleven. Winnen is absoluut niet het belangrijkste, al speelt het competitie-element wel altijd een rol." De middenvelder van vierdeklasser Sparta Petegem fungeerde als doelman bij competitieploeg Hebebe. "Een ploegje dat grotendeels werd samengesteld door mijn neef Dries Degraeve, die zelf in eerste nationale minivoetbal speelt. Sinds we twee jaar zijn, voetbalden we al samen. Hij is de drijvende kracht, vond allemaal gasten die uit de jeugd van Opel Haeck Drongen komen of hun opleiding genoten bij een eerste- of tweedeklasser uit het veldvoetbal. De basis van alles is dus aanwezig." Na het bereiken van de halve finale, een jaar na verlies in de finale, sprak De Coninck al over een geslaagd toernooi. "Je hebt toch ook wat geluk nodig", relativeert hij. "In de achtste finales haalden we het van een ploegje met daarin Jellert Bettens, die onlangs werd verkozen tot minivoetballer van het jaar. We laten ons nu niet meer opjagen door die spelers met meer ervaring." Voor De Coninck heeft de Keizer Karel Cup nog een bijkomende aantrekkingskracht. "Alle roddels en transfers kom je te weten, naast het feit dat je een pak nieuwe mensen leert kennen." "Toen er vrijdagnamiddag om vier uur even een fel onweer opstak en er bakken water uit de lucht vielen, vreesde ik even voor een rampscenario." Aan het woord is Peter Verplancke, organisator met marketingbureau Sportizon. "Maar gelukkig kregen we snel de weergoden aan onze kant. De combinatie van sport, muziek en warm weer: het blijft de ideale mix voor vele mensen om de vakantie-periode op een leuke en ontspannende wijze in te zetten. Mij hoor je dus helemaal niet klagen. Ik kijk terug met een tevreden gevoel." Zijn conclusies zijn duidelijk. "Sportief verliep alles perfect, het resultaat van drie maanden intensieve voorbereiding", oppert Verplancke. "De rest volgt dan automatisch. De scheidsrechter en het secretariaat kenden weinig problemen om alles goed op te volgen. Ook de nieuwe opstelling van onze hoofdtribune, waar we de finalewedstrijden afwerkten, oogstte bijval. Bovendien mogen we fier zijn op de randevenementen, waardoor het funelement nog meer werd benadrukt. Het 'hart' van de Keizer Karel Cup was dubbel zo groot. Het is ook tof dat we niet werden geconfronteerd met frustraties bij spelers. Er heerste drie dagen lang een perfecte sfeer, het was een echt sportief festival." Verplancke was aangenaam verrast door de belangstelling voor het panna-event. "Spelers van alle leeftijden en origines kwamen er aan hun trekken", oordeelt hij. "De echt goeie technische spelers durfden het soms niet aan om af te gaan. Alleen bij de pure specialisten haalde de liefde voor de bal het. Dat verdient respect!" David Destorme (29), die zopas de overstap maakte van FCV Dender naar YR KV Mechelen, was in het verleden een graag geziene deelnemer aan de Keizer Karel Cup. "Ook nu kreeg ik weer vele telefoontjes van kameraden, die me er graag bij wilden. Maar ik moest hen zwaar ontgoochelen met mijn afzegging", stelt hij. "Deze editie was totaal niet te combineren met mijn trainings- programma, waardoor ik zelfs niet als bezoeker eens kon langsgaan. Jammer, want ik beschouw dit toernooi als een leuk tussendoortje voor het zware werk. Het is het jaarlijkse hoogtepunt van het minivoetbal bij ons in de streek. Velen kijken daar een jaar lang naar uit. Ze beschouwen het als het ideale moment om veel mensen en vrienden uit het wereldje terug te zien. Vroeger waren er ook altijd optredens." De offensieve middenvelder speelde enkele jaren terug zelf nog wekelijks minivoetbal bij eerstenationaler ZWR Evergem. "De perfecte training, je kan geen betere manier vinden om aan je conditie te werken", herinnert Destorme zich. "Het spel gaat snel op en neer. Je bent aangewezen op je techniek, maar je moet ook goed het overzicht bewaren. Zonder het eigenlijk goed te beseffen sta je snel in het zweet, hoewel je er niet echt moe van kan worden. Je wordt ook gedwongen om heel zuiver in te spelen. Heel leuk, echt waar. Een absolute aanrader." Vadis Odjidja Ofoe (Club Brugge) verbroederde zondagmiddag met Elimane Coulibaly (AA Gent). Ze genoten zichtbaar van de technische bewegingen en het snelle spel bij de finaleploegen. "Bij de jeugd won ik dit toernooi al een keer", stelt de 20-jarige controlerende middenvelder. "Ik had nu geen zin, ook al door de start van de trainingen. Daarom zocht ik naar een leuk alternatief: zelf een competitieploegje laten meespelen. De Zongo Boys is een uniek team, het bestaat hoofdzakelijk uit zwarte voetballers. We spelen enkel toernooien en organiseren jaarlijks op de Blaarmeersen ook een evenement, waar we het opnemen tegen ploegen met enkel Ghanezen en Senegalezen." De Keizer Karel Cup kan Vadis nog altijd boeien. "Een feest waar iedereen verbroedert. Goed om je kennissenkring uit te breiden en veel mensen eens terug te zien." Zijn ideale vijftal ziet er als volgt uit. "Vincent Kompany in doel, ik samen met Sven Kums in de verdediging en voorin Geoffrey Mujangia Bia naast Nabil Dirar. Een echt dreamteam. Misschien kan ik de Nederlander Jermaine Vanenburg nog uitnodigen, de meest technische voetballer die ik ontmoette. Echt indrukwekkend. Daar kan ik niet aan tippen." Coulibaly moet er even om lachen. De Senegalese spits deed drie tot vier keer mee aan de Keizer Karel Cup. "De eerste maal met mijn makkers van SKV Oostakker. Dit is de koppeling van relax en amusement in drie dagen tijd. Mijn hoogste resultaat was een zesde plaats. Er speelde slechts één blanke mee, de rest was Afrikaans. Ik hoop ooit beter te doen." Hij ervaarde dat het niet gemakkelijk is om bij het minivoetbal heel tactisch te spelen. "Wij volgen veel liever onze intuïtie, houden niet zo veel van vele opdrachten bij balverlies." Zonder veel nadenken noemt Coulibaly vier collega-voetballers op als ideale ploegmaats voor het minivoetbal. "Peter Mollez in doel, Cheikhou Kouyaté samen met Sven Kums verdedigend, en laat Istvan Bakx naast mij maar zijn snelheid en opportunisme benutten." FC De Vriendschap won het toernooi bij de vrouwen. "Wij zijn een samenraapsel van allemaal speelsters uit eerste klasse, komende van alle uithoeken van het land: Vlimmeren, Wezemaal, STVV en Standard", zegt Cécile De Gernier (23), een Brusselse die sinds 2007 uitkomt voor de Rouches. "Ik keer volgend jaar zeker terug, want ik had een heel tof weekend. (lacht) En we moeten onze uitrusting, die we wonnen, toch eens kunnen tonen, hé. Van de 64 ploegen waren er tien tot vijftien goed. Minivoetbal is eens leuk, voor mij nog meer een teamgebeuren dan veldvoetbal. Je bent sterker op mekaar aangewezen. Onze teambuilding leverde direct resultaat op, want we vertoefden hier met onze groep drie dagen op de camping. Ambiance verzekerd." De Gernier wist totaal niet wat ze moest verwachten. "Het gaat er toch vrij intensief aan toe. In de finale hadden we het geluk dat onze fysiek het haalde, want onze tegenstanders waren iets ouder. Die factor gaf uiteindelijk de doorslag."teksten: frÉdÉric vanheule - beelden: Christophe VANDER EECKEN (reporters)