K evin De Bruyne: "Ik ben in het dagelijkse leven helemaal anders dan op een voetbalveld. Ernaast ben ik heel rustig, op het veld ga ik voluit en wil ik de beste zijn. Ik ben streng voor mezelf, omdat ik hogerop wil raken. Je zal mij niet snel kwaad zien, tenzij op het veld, maar dat is dan op mezelf. Het beste is niet goed genoeg. Ik weet dat mensen dat soms verkeerd interpreteren. Ik denk niet dat ik een dikke nek heb. Soms hoor ik: 'Amaai, jij bent wel normaal voor een profvoetballer. '
...

K evin De Bruyne: "Ik ben in het dagelijkse leven helemaal anders dan op een voetbalveld. Ernaast ben ik heel rustig, op het veld ga ik voluit en wil ik de beste zijn. Ik ben streng voor mezelf, omdat ik hogerop wil raken. Je zal mij niet snel kwaad zien, tenzij op het veld, maar dat is dan op mezelf. Het beste is niet goed genoeg. Ik weet dat mensen dat soms verkeerd interpreteren. Ik denk niet dat ik een dikke nek heb. Soms hoor ik: 'Amaai, jij bent wel normaal voor een profvoetballer. ' "Ik kan wel kwaad worden als mensen blijven zagen. Ik ben immers nogal nonchalant. Daar kunnen anderen niet zo goed tegen en dan zagen ze heel de tijd. Opruimen bijvoorbeeld. Of niet meteen antwoorden op sms'jes. Dat is niet slecht bedoeld, maar als ik bezig ben dan ga ik niet springen voor die gsm, ik redeneer: dat zal ik later wel doen. "De voorbije jaren ben ik een pak zelfstandiger geworden, de stappen volgen elkaar snel op. Zo heb ik onlangs een appartement gekocht. Ik moet voelen wat alleen wonen is, in het voetbal weet je immers nooit waar je zal belanden en ik wil me daar nu al op voorbereiden. Anders zou de stap naar het buitenland te groot kunnen zijn. "Ik ben geen dromer en pak de dag zoals hij komt. Ik leef nu al bijna zes jaar weg van huis. Op mijn veertiende ben ik naar een internaat gegaan, maar dat was een ramp. Het volk dat daar rondliep: een bende halve gekken die van huis gestuurd waren. Een moeilijke periode. Ik had er heel weinig contact met de andere leerlingen, ik zat er vaak alleen. Sowieso ben ik van nature al niet de persoon die snel nieuwe vrienden maakt, ik ben eerder afwachtend. Het jaar nadien ben ik bij een pleeggezin gaan wonen, een hele verbetering. Ik heb een goede band met mijn ouders, ik respecteer hun mening. Zij bepalen toch nog altijd een deel van mijn leven. Af en toe probeer ik hen te verrassen door onverwacht op te dagen in Gent. "Na mijn middelbaar ben ik gestopt met school. Niet dat ik te dom was, maar het zei me niet veel. Ik studeerde meestal net genoeg om er door te zijn. Als zestig voldoende was, dan ging ik voor zestig. Maar ik heb nooit herexamens gehad. Eigenlijk kan ik me niet inbeelden hoe dat is, leven op een universiteit. Als mijn vrienden examens hebben in juni ben ik meestal op vakantie, en omgekeerd. Toch probeer ik mijn vrienden uit Gent niet te verliezen. "Ik kreeg veel aandacht in het begin van het seizoen: leuk, maar nu het wat minder is, is dat voor mij even goed. Maakt mij niet uit. Soms is het zelfs lachwekkend. Op het einde van de transferperiode had ik bijvoorbeeld een afspraak voor een interview met P-Magazine in Antwerpen en dan lees ik de volgende dag in de krant dat ik bij Twente was geweest ... ( lachje) Zo leer je veel. "Ik zet de dingen makkelijk van me af. Wat op het veld gebeurt, laat ik meteen achter me zodra ik in de kleedkamer kom. In mijn vrije tijd moet ik bezig zijn, een hele dag voor televisie hangen is niets voor mij. Tegenwoordig tennis ik geregeld met mijn vriendin, maar vroeger speelde ik graag golf. Een overblijfsel van mijn Engelse achtergrond, vermoed ik. Mijn moeder is half Engelse, ik heb trouwens familie wonen in Londen. Vroeger trokken we daar elke kerst naartoe, heel plezante herinneringen." door matthias stockmans"Het beste is niet goed genoeg."