"Het was een kinderdroom om ooit eigenaar te kunnen worden van een bos. En sinds ik stopte met voetballen, kon ik die wens verwezenlijken." Zo opent de ondertussen 37-jarige Klas Ingesson het gesprek vanuit het Zweedse Odeshog. De middenvelder, die in totaal 57 keer als international werd opgeroepen en daarbij dertien keer scoorde, speelde tussen 1990 en 1993 voor KV Mechelen, dat hem overnam van IFK Göteborg. Momenteel geniet hij dus volop van zijn voetbalpensioen. "Ik vond een nieuwe passie. O...

"Het was een kinderdroom om ooit eigenaar te kunnen worden van een bos. En sinds ik stopte met voetballen, kon ik die wens verwezenlijken." Zo opent de ondertussen 37-jarige Klas Ingesson het gesprek vanuit het Zweedse Odeshog. De middenvelder, die in totaal 57 keer als international werd opgeroepen en daarbij dertien keer scoorde, speelde tussen 1990 en 1993 voor KV Mechelen, dat hem overnam van IFK Göteborg. Momenteel geniet hij dus volop van zijn voetbalpensioen. "Ik vond een nieuwe passie. Op ongeveer zestig kilometer van mijn woonplaats kocht ik een boerderij, waar ik bijna dagelijks vertoef. Ik heb behoefte aan de rust van de natuur en het groen. Overdag ben ik bezig met bomen snoeien, hout klieven en soms ook op wild jagen. Ik schopte het al tot voorzitter van de Zweedse Jagersbond. ( lacht) Noem me maar een deeltijdse boswachter." Met veel plezier denkt hij terug aan zijn Belgische periode. "KV Mechelen was een Europese topclub, een titelkandidaat", herinnert Ingesson zich. "Ik kende er een hele mooie tijd, werd in Mechelen een betere voetballer en legde er de basis voor mijn latere passages in Nederland, Engeland, Italië en Frankrijk. Eigenlijk is het jammer dat ik jullie land niet meer bezocht, want de mentaliteit benadert sterk de Zweedse : heel open en relaxed, niet te snel druk maken over details en gewoon genieten van het leven. In Eindhoven maakte ik het anders mee. Over van alles en nog wat werden ze zenuwachtig, er werd een scène gemaakt en er werd constant daarover gepraat. Ik voelde me er nooit thuis."De onverwachte derde plaats met Zweden op het WK van 1994 in de Verenigde Staten vormde het hoogtepunt in zijn loopbaan. "Ik haalde er echt het maximum uit", bedenkt Ingesson, als hij de namen van PSV (1993/94), Sheffield Wednesday (1994/96), Bari (1995/98), Bologna (1998/2000), Marseille (2000/januari 2001) en Lecce (januari tot mei 2001) overloopt. "Een supervoetballer was ik zeker niet, maar wel iemand die zich perfect kon wegcijferen voor het geheel. Alleen in Engeland en Nederland vond ik mijn draai niet. Ik was als speler een nuttige, maar geen opvallende schakel. ( grijnst) Ik werd er alleszins financieel niet armer van." Ingesson, vader van twee zonen van twaalf ( Martin) en zeven ( David) jaar, heeft ook nog een band met voetbal. Hij traint in zijn woonplaats Odeshog een jeugdteam van vijftien- en zestienjarigen. "Voor het plezier, om die jongens mijn ervaring mee te geven en hen van straat te helpen. Ik probeer hen wat op te voeden. Verder heb ik in het voetbal geen ambitie meer. Ik bloei liever open in de natuur." FV