Een maand nadat Jean-Marc Jaumin werd aangesteld als hoofdcoach van Oostende is zijn eerste grote prijs al binnen handbereik. Zaterdag mag hij in Luik strijden tegen Charleroi voor de Belgische beker. "Het is een klassieker die beide kanten kan uitgaan", weet hij. "Charleroi is op dit moment niet op zijn sterkst, maar wij ook niet. Enerzijds heb ik de kans om mijn eerste trofee mee naar huis te nemen, aan de andere kant is het mogelij...

Een maand nadat Jean-Marc Jaumin werd aangesteld als hoofdcoach van Oostende is zijn eerste grote prijs al binnen handbereik. Zaterdag mag hij in Luik strijden tegen Charleroi voor de Belgische beker. "Het is een klassieker die beide kanten kan uitgaan", weet hij. "Charleroi is op dit moment niet op zijn sterkst, maar wij ook niet. Enerzijds heb ik de kans om mijn eerste trofee mee naar huis te nemen, aan de andere kant is het mogelijk dat ik zaterdag met lege handen achterblijf." Jaumin kreeg bij de kustploeg de tijd nog niet om zijn gewenste spelpatronen door te drukken. "Normaalgezien heeft een trainer vier tot zes weken nodig om de spelers aan zijn visie te laten wennen. Nu heb ik dat niet." Tijdens zijn carrière, die hem bij Oostende, Málaga, Real Madrid en Bergen bracht, werd hij gecoacht door grote trainers zoals BozidarMaljkovic. Toch draagt de Nederlander Ton Boot zijn persoonlijke voorkeur weg. Jaumin is erop uit zijn eigen stempel te drukken. "Ik ga uit van modern basketbal", zegt hij. "We kunnen enkel matchen - laat staan prijzen - winnen als we vertrekken vanuit een sterke verdediging. Matchen kun je niet winnen door alleen maar aan te vallen. Ik heb veel respect voor een ploeg als Aalst, maar met hun aanvallende spel zullen ze nooit kampioen worden." Hij verwacht een wederzijds respect van de meer ervaren spelers zoals EddieGill en TrevorHuffman, die zijn verlengstukken moeten worden op het terrein. "Ik hoop dat ze die taak op zich zullen nemen, net zoals ik dat vroeger deed." Of het zijn roeping was om coach te worden laat Jaumin in het midden. "Ik dacht nooit dat ik na mijn spelersloopbaan zo snel als trainer aan de slag kon gaan", stelt hij. "Ik begeleidde Sam Van Rossom in zijn beginperiode. Toen ik verkozen werd als speler van het jaar kon ik ook aan de slag bij Strasbourg, maar mijn dochter ging al naar school, dus besloot ik toen geen buitenlandse avonturen meer aan te gaan. Ik was bij de start van de Siemens Basketbal School in Oostende en werd assistent van UmbertoBadioli en MemiBecirovic. Mijn carrière als hoofdcoach werd op die manier misschien geremd, maar ik ben nu veertig en heb Oostende onder mijn hoede. Dat had ik nooit gedacht. Als ik nu de boot in ga, dan kan ik tenminste zeggen dat ik het toch eens probeerde."