Vijfenveertig minuten. Meer had Aleksandar Mitrovic niet nodig in de Jupiler Pro League of de superlatieven stapelden zich op. Anderlecht verloor dan wel van Zulte Waregem, bij Herman Van Holsbeeck viel vooral opluchting te aanschouwen om zo veel lof voor zijn jongste aankoop van vijf miljoen euro. Een recordbedrag in het Belgische voetbal en dus een 'verboden te mislukken' transfer. Zeker nu daar ook nog eens José Mourinho overheen is gekomen, die Mitrovic vrijdag na Servië-Kroatië - waarin hij voor de Servische gelijkmaker tekende - de beste man van het veld zou hebben genoemd en hem ook nog eens alle kwaliteiten toedichtte om een Europese topspits te worden. Vanuit Belgisch perspectief bekeken: voor vijf miljoen euro mag - lees: móét - dat ook wel. Als Europa's blikken op één speler gericht zullen zijn tijdens Anderlechts Champions Leagueoptredens, dan op Aleksandar Mitrovic.
...

Vijfenveertig minuten. Meer had Aleksandar Mitrovic niet nodig in de Jupiler Pro League of de superlatieven stapelden zich op. Anderlecht verloor dan wel van Zulte Waregem, bij Herman Van Holsbeeck viel vooral opluchting te aanschouwen om zo veel lof voor zijn jongste aankoop van vijf miljoen euro. Een recordbedrag in het Belgische voetbal en dus een 'verboden te mislukken' transfer. Zeker nu daar ook nog eens José Mourinho overheen is gekomen, die Mitrovic vrijdag na Servië-Kroatië - waarin hij voor de Servische gelijkmaker tekende - de beste man van het veld zou hebben genoemd en hem ook nog eens alle kwaliteiten toedichtte om een Europese topspits te worden. Vanuit Belgisch perspectief bekeken: voor vijf miljoen euro mag - lees: móét - dat ook wel. Als Europa's blikken op één speler gericht zullen zijn tijdens Anderlechts Champions Leagueoptredens, dan op Aleksandar Mitrovic. Als zijn knieën het houden tenminste. Vijf miljoen euro is maar een zucht meer dan wat Anderlecht bij elkaar opgeteld betaalde voor Gohi Bi Cyriac en Ronald Vargas. Twee spelers bij wie het prijskaartje - respectievelijk twee en twee en een half miljoen euro - net als bij Mitrovic grootse verwachtingen creëerde. Vooral ook wegens de zware knieblessure waarvan zij op het moment van hun transfer herstelden. Die maakte dat hun echte marktwaarde eigenlijk veel hoger lag. Rond de acht miljoen euro zelfs, werd van Vargas gezegd. Lees: Anderlecht had in beide gevallen een koopje gedaan. Twee jaar later is het moeilijk denkbaar dat Anderlecht ooit nog een meerwaarde op beide spelers zal boeken. Vargas lijkt alweer te zijn vertrokken voor een problematisch seizoen - zijn derde op rij in Brussel. En Cyriac ziet zich na amper één jaar al gedegradeerd tot nummer drie in de pikorde der paars-witte spitsen. In zijn communicatie trekt Anderlecht steevast de kaart van de hoop. Optimisme troef. Zoals nu ook weer met de samenstelling van de spelerslijst voor de Champions League die aan de UEFA moest worden bezorgd. Tussen de 27 namen stond ook die van Ronald Vargas. Ondanks een nieuwe knieoperatie die de Venezolaan afgelopen juli in volle voorbereiding moest ondergaan. Een kleine operatie maar, klonk het, nodig om verkalking aan het geopereerde gewricht weg te halen. Maar het resultaat is wel dat hij voor de derde opeenvolgende keer de competitiestart mist. Volgens de laatste berichten hoopt Vargas over zowat een maand weer pijnvrij op het veld te staan. Eerder onderging hij aan dezelfde linkerknie operaties in februari 2011 (toen bij Club Brugge nog) en in oktober 2011. In zijn eerste Brusselse seizoen speelde hij een schamele 73 minuten, verzameld in vier invalbeurten. Vorig seizoen kwam hij aan 491 minuten met vijf basisplaatsen en zes invalbeurten. Zijn laatste optreden dateert van 16 maart 2013. Cyriac streek met een nog bezwarender voorgeschiedenis neer in Anderlecht. Hij onderging als speler van Standard zware knieoperaties in januari 2011 en april 2012. Toch zette de chirurg bij wie Anderlecht advies inwon, het licht op groen voor de transfer. Cyriac zou in alle rust aan zijn herstel kunnen werken. Met zijn terugkeer was geen haast gemoeid: met Dieumerci Mbokani en Tom De Sutter beschikte John van den Brom over genoeg diepe spitsen. Maar zelfs dan kreeg Anderlecht Cyriac niet eens klaargestoomd voor de play-offs een vol jaar later. Twee korte invalbeurten, goed voor twintig minuten speeltijd: dat was het. Na dat verloren jaar leek dit het seizoen van Cyriac te gaan worden. Mbokani weg, De Sutter weg. De spitspositie lag helemaal open. In de supercup tegen RC Genk maakte hij zijn paars-witte debuut in de basis. Een debuut tot eenieders tevredenheid, ook die van Van den Brom. Maar op de eerste speeldag tegen Lokeren werd hij in de rust al gewisseld, een week later na dik een uur. Daarna volgden nog twee late invalbeurten en moest hij Matías Suárez en godbetert Samuel Armenteros voor zich in de basis dulden. Geruisloos verdween hij weer uit beeld. In Waregem kwam hij niet eens nog van de bank af. Daar was het de pas in Zaventem gelande Mitrovic die Suárez in de punt kwam aflossen. Een alleszeggende wissel. Een invallersrol lijkt nog het hoogst haalbare voor de drieëntwintigjarige Ivoriaan. Mitrovic is een zekerheid diep in de spits. Suárez in steun lijkt dat op dit moment ook. Precies de positie waarin ook Cyriac met Mémé Tchité uitstekend functioneerde bij Standard, waar ook Vargas het meest voor in aanmerking komt en waar Dennis Praet meer dan ooit zijn zinnen op had gezet. Praet kreeg al een veeg uit de pan van Van den Brom na de collectieve wanvertoning op Waasland-Beveren en lijkt stil te staan in zijn evolutie. Suárez zou naar de linkerflank kunnen, maar dat doet hij niet graag en bovendien staat daar nu Frank Acheampong met veel vertrouwen te voetballen. Praet krijgt het moeilijk. Vargas wordt 27 in december en zal straks drie jaar amper hebben gevoetbald. Ook hij kan op beide flanken aardig uit de voeten, al mist hij daarvoor wat startsnelheid. Iets waaraan hij sinds zijn operaties nog heeft ingeboet. Twee en een half jaar na de eerste ingreep kan de revaliderende middenvelder zijn linkerknie nog altijd niet volledig strekken. Idem voor Cyriac. Wat nog erger is voor hem dan voor Vargas, want laat dát nu net de kwaliteit zijn waarvoor Anderlecht hem weghaalde bij Standard: zijn startsnelheid. Iets wat goed kan komen, maar dat vraagt tijd. Bij Vargas is het na drie jaar nog niet in orde. Minder strekking van het kniegewricht impliceert bovendien een hogere belasting onder meer in de lage rug. Met andere woorden: het risico op collateral dammage elders aan het lichaam is groot. De indruk wint stilaan veld dat de medische problematiek rond Vargas en Cyriac niet los mag worden gezien van de soap rond Suárez afgelopen winter. De Argentijn werd medisch afgekeurd in München, waardoor Anderlecht naast een pak geld van CSKA Moskou greep. Iets wat nu makkelijk in de schoenen van de speler wordt geschoven die zich tijdens zijn vier maanden durende revalidatie in Argentinië niet goed zou hebben verzorgd (drie kilogram overgewicht, vetpercentage van twintig procent), maar wat vooral de aandacht moet afleiden van de controversiële medische behandeling die Suárez en Vargas in Brussel kregen en die mee het licht op groen zette voor Cyriac. Anderlecht mag terecht trots zijn dat het Mitrovic voor de neus van grotere clubs kon strikken. Maar vijf miljoen verplicht het tot niets minder dan een mooi Champions Leagueparcours en een derde opeenvolgende landstitel. Met Mbokani en Milan Jovanovic nam het twee jaar geleden een vergelijkbaar risico. Dat draaide goed uit. Met Vargas en Cyriac niet. Na het wedervaren met de Venezolaan - wat al een investering van 2,5 miljoen euro op de helling zette - waren de twee miljoen voor Cyriac niet anders dan een roekeloze investering te noemen. Niemand in Brussel die er graag mee wordt geconfronteerd, maar het zet de winstoperatie met Mbokani wel in een genuanceerder perspectief. En het mag worden meegenomen als straks - letterlijk - de rekening van Mitrovic wordt gemaakt. DOOR JAN HAUSPIE - BEELD: IMAGEGLOBEVargas kan zijn linkerknie nog altijd niet volledig strekken. Idem voor Cyriac.